KSR 110
มินิไบค์...มีทะเบียน...ขี่เที่ยว...ขี่ใช้งานได้...!!!

การซ่อกแซ่ก...ซอกซอน ต้องยกนิ้วให้ในความคล่องตัวของ KSR ทั้งซอกเล็ก...ซอกใหญ่ผ่านไปได้อย่างไม่ต้องกังวล จะติติงอีกหน่อยก็ตรงตำแหน่งคันเกียร์

     "เล็งมานานแล้ว"...สำหรับเจ้ารถร่างเล็กอย่าง KSR ของค่ายแตนเขียว ที่ส่งออกมาปูตลาดรถมอเตอร์ไซค์เมืองไทย แต่ติดตรงที่ราคาค่าตัวที่ค่อนข้างสูงไปสักนิด ทำให้กำลังซื้อหลายคนไม่อาจจะเอื้อมถึง อีกทั้งยังเป็นรถที่ขนาดกะทัดรัดนั่งได้ไม่เต็มที่เท่าไหร่ จึงเป็นทางเลือกกลายๆ ของอีกหลายกลุ่มที่ได้แต่มอง

     วันนี้เป็นคิวเฉพาะของรถร่างเล็ก KSR ผู้เขียนได้หยิบมาลองของกันให้รู้...เห็นกันจะจะ โดยกำหนดเอา "พัทยา" เป็นพื้นที่ลองของ เพราะคิดว่าน่าจะเหมาะสมด้วยระยะทาง พื้นที่ และวัฒนธรรมการขับขี่ของคนพื้นที่นั้นๆ

     ออกสตาร์ทจากบ้านย่านบางบัวทอง ลองกดคันเร่งยาวๆ เพื่อเค้นสมรรถนะ ลองอยู่หลายจังหวะ และวาระ บอกได้เลยว่าไม่ค่อยน่าพอใจนักกับสมรรถนะที่ได้ มันเชื่องช้า และเฉื่อยชาไปสักนิด ถ้าเทียบกับบอดี้นี้ กับ เครื่องยนต์ 110 ของ เชียร์ ที่ทำได้

     จังหวะการแซง การเปลี่ยนเลนที่ต้องใช้กำลัง และอัตตราเร่ง ทำได้ไม่น่าพอใจในเครื่องยนต์สไตล์สแตนดาร์ด การขับขี่ทางไกลบนถนนหลวงนั้นจึงเป็นที่น่ากังวลยิ่งสำหรับผู้เขียน...ถ้าเป็นส่วนตัวอาจจะต้องทำการปรับเปลี่ยนในส่วนของลูก และก้านใหม่ เพื่อเพิ่มกำลังหรือสมรรถนะให้มากขึ้นกว่าเดิม

     ในเรื่องของการซ่อกแซ่ก...ซอกซอน ต้องยกนิ้วให้ในความคล่องตัวของ KSR ทั้งซอกเล็ก...ซอกใหญ่ผ่านไปได้อย่างไม่ต้องกังวล จะติติงอีกหน่อยก็ตรงตำแหน่งคันเกียร์ และการเข้าเกียร์ที่ใช้การงัดเกียร์ขึ้น เมื่อต้องสลับ...ปรับเปลี่ยนเกียร์ถี่ หรือบ่อยครั้งนั้น จะทำให้เกิดอาการล้า และปวดข้อเท้า หลังเท้าได้ในระยะเวลาสั้นๆ ถ้าจะให้ดีน่าจะปรับเปลี่ยนตำแหน่งองศาคันเกียร์กดต่ำลงสัก 2 เฟืองจากสแตนดาร์ด

     สมรรถนะการทรงตัวทางตรงด้วยความเร็วให้ความนิ่ง และแน่นอนในระดับที่ต้องยอมรับ อีกทั้งในโค้งด้วยการเข้าแบบเรซซิ่งสไตล์ KSR ก็สามารถทำได้นิ่ง...เนียนไม่แพ้รถบอดี้ใหญ่ ทำให้การขับขี่ในโค้ง...บนเขาสนุกสนาน ถ้าได้อัตราเร่ง หรือกำลังรถมากกว่าที่เป็นอยู่สักหน่อยจะทำให้การขับขี่สนุกสนานกว่าที่เป็น

     เบรกมั่นใจ หยุดได้ตามสั่ง ด้วยอัตราเร่งสูงสุดที่ 100 กว่าๆ กับการใช้เบรกหน้า และหลังเพื่อหยุดรถ ให้ระยะการหยุด หรือเบรกที่มั่นใจ และเชื่อขนมกินได้

     ระบบกันสะเทือนหน้าแบบเทเลสโคปิค อัพไซด์ดาวน์ ให้ความนุ่มนวล และจังหวะยุบ...ยืดที่ไม่โหรงเหรง ตรงข้ามกลับหนืดกระชับซับแรงสะเทือนได้ดีทีเดียว

     กันสะเทือนหลังแบบโมโนโช้ค รับแรงและน้ำหนักของผู้ขับขี่ได้เป็นอย่างดี ทำงานควบคู่กับสวิงอาร์มหลังซับน้ำหนักเยี่ยม ทำให้การทรงตัวทำได้ดี รู้สึกได้เมื่อขณะขับขี่ด้วยความเร็วทั้งสูง และต่ำ

     แฮนด์บาร์ทรงสูง เป็นผลทำให้คุมรถง่าย แต่จะเป็นปัญหาบ้างในเวลาเลี้ยวสุดองศาแฮนด์ หรือเวลากลับรถ แฮนด์จะติดกับขาด้านใน เนื่องจากตำแหน่งแฮนด์ถูกวางในความสูงเสมอตำแหน่งขา

     สวิตช์ไฟเลี้ยวไม่ค่อยสมราคานัก น่าจะเป็นสวิตช์ไฟเลี้ยวที่ใช้งานโดยโยกซ้าย...ขวา แต่ยกเลิกด้วยการกดปุ่มเหมือนกับรถตลาดที่วางขายในบ้านเรา เอาง่ายๆ เหมือนกับ บอส 175 ก็น่าจะสมราคามากกว่าที่ใช้งานอยู่

     เรือนไมล์ใหญ่...มองเห็นได้ชัดเจน พร้อมไฟโชว์เกียร์ว่าง และไฟเลี้ยวสีเขียวเหมือนกันเด๊ะ มองเห็นได้ชัดเจน หน้าปัดขาวตัวเลขดำสวยงามดูหรูหรามีระดับทีเดียวสำหรับเรือนไมล์

     ทรวดทรง...องค์เอว จัดว่าสวยงาม กะทัดรัด แต่ลูกเล่นน้อยไปนิดถ้าเจาะในดีเทลเป็นรายชิ้นแล้ว หมายความว่าน่าจะมีของเล่น ของแต่งเป็นออปชั่นในตัวรถมากกว่าที่เป็น อย่างเช่นประกับคันเร่ง, ท่อไอเสีย, ฝาข้างทรงที่ทันสมัย, โช้คอัพหลัง ฯลฯ

     เป็นมุมมองของผู้เขียนสำหรับ KSR 110 เจ้าตัวเล็กที่กำลังเป็นที่นิยมของเพื่อนๆ น้องๆ ในสายคนชอบของแปลก น่าจะเป็นรถคันที่ 2 ของคนที่ชื่นชอบรถมอเตอร์ไซค์มินิ KSR เจ้าตัวเล็ก...สำหรับคนใจใหญ่จัดว่าเป็นรถมอเตอร์ไซค์ที่ให้ทั้งความคล่องตัว ความสวยงงาม และความแปลกใหม่ รถเล็กจดทะเบียนได้...เป็นอีกรุ่นที่น่าสนใจ...ถ้าเงินเหลือใช้ครับ ฉบับหน้าพบกันใหม่...สวัสดี !!!