สวัสดีเดือนแห่งความรักนะคะ

ใกล้วันแห่งความรักเข้าไปทุกที หวังว่าตอนนี้หลายคนคงหาร้านอาหารดีดี บรรยากาสโรแมนติก ไว้สำหรับคนพิเศษ หรือบางคนอาจกำลังวุ่นกับการหาของขวัญ ดอกไม้ ชอคโกแลต และบางคนกำลังรอคอยสิ่งเหล่านั้นจากใครบางคน

สำหรับดิฉัน ถึงเดือนแห่งความรักทีไร มักจะลุ้นเสมอว่าคนที่ดิฉันจะฉลองด้วยยังเป็นคนเดิมกับปีที่ผ่านมาอยู่รึเปล่า?

มานั่งนึกย้อนดูคนเราต้องใช้เวลานานเท่าไร ต้องรู้จักกับใครอีกกี่คน จนกว่าจะได้พบกับความรักที่เราหวังไว้

หลายคนบอกว่ารักครั้งแรก เรามักจะจำได้เสมอ ถึงแม้จะเป็นเพียงรักแบบเด็กๆก็ตาม อืม ก็จริงนะ เพราะดิฉันยังจำผู้ชายคนแรกที่ทำให้ดิฉันใจเต้นทุกครั้งที่เห็น ยิ้มทุกครั้งที่ได้มอง เพ้อพกละเมอต่างๆนานา และร้องไห้เมื่อเขาจากไป

ดิฉันตกหลุมรักผู้ชายคนนี้ตั้งแต่แรกเห็น เขามีนัยย์ตาเศร้า สูง หล่อ หน้าหวาน และยิ้มยากเหลือเกิน แต่มีเสน่ห์สุดๆ

"ธรรม์ โทณวณิก "  คุณจำผู้ชายคนนี้ได้มั้ย ดิฉันจำได้ไม่รู้ลืม ถึงแม้วันนี้จะเกือบ11ปี กับการจากไปของ ธรรม์

วันนี้พยายามหารูป ธรรม์ ในเน็ต เชื่อมั้ยว่า ดิฉันหารูปเต็มๆของธรรม์ไม่ได้เลย ทั้งที่เขาเป็นนักแสดงวัยรุ่นคนหนึ่งที่โด่งดังมากในสมัยนั้น ถึงแม้จะเป็นช่วงระยะเวลาสั้นๆก็ตาม แต่ยังไงเขาก็ยังอยู่ในใจเสมอ

เพราะเขาเป็นผู้ชายคนแรกที่ทำให้ดิฉัน รู้ว่าการแอบปลื้มใครสักคนมันมีความสุขยังไง

ขอบคุณอะไรต่างๆที่ทำให้ธรรม์เกิดมา และจะไม่โทษสิ่งใดๆที่ทำให้ธรรม์จากไป

เพราะยังไงดิฉันก็ยังจะมีผู้ชายคนนี้ ในความทรงจำ... ตลอดไป

คิดถึงเหลือเกิน  "ธรรม์ โทณวณิก"

มาด่วนดับกลางดาวที่พราวพร่าง
เธอทิ้งร่างดิ่งลงเพื่อปลงปิด
อวสานละครแห่งชีวิต
ท่ามกลางความมืดมิดของค่ำคืน

โลกทั้งโลกโศกเศร้าเหงาและเงียบ
หนาวน้ำตาไหลเลียบสุดจะฝืน
ดาวใจแตก ดวงใจดับ เกินกลับคืน
เสียงสะอื้นแว่วร่ำมาแต่ไกล

ธรรม์ โทณะวณิก
อยากจะพลิกชีวิตเธอคืนมาใหม่
มายิ้มสู้โลกเหงาอย่างเข้าใจ
อย่าด่วนพรากจากไปได้ไหมดาว

ลาแล้ว..ดาว..
โอ้เจ้าดวงดอกแก้วอย่าเหน็บหนาว
ฝากน้ำค้างพร่างพรมห่มร่างดาว
ฝากดอกไม้สีขาวมาลาเธอ..