กลอน : มาฆบูชา

๏ มาฆบูชาเทศน์ถ้อย .......... ธรรมคุณ
คืนค่ำบำเพ็ญบุญ ................ บาทเบื้อง
วารโอวาทคอยจุน............... จิตสว่าง ไสวแล
เพ็ญพร่างทางธรรมเยื้อง..... ย่างย้ายขยายธรรม

๏ พันสองร้อยห้าสิบถ้วน ........ พระสงฆ์
เผยแพร่ธรรมพุทธองค์.......... ออกแคว้น
หมายมุ่งกลับคืนคง............... ราชคฤห์ พร้อมนา
เวฬุวันเหมือนแม้น ............... ดั่งได้นัดหมาย

๏ โอวาทปาติโมกข์เน้น...... นำสอน
ละชั่วกรวดตะกอน ........... กร่อนเนื้อ
ทำดีขจายขจร.................. จบทั่ว สกนธ์แฮ
จิตผ่องผุดผาดเกื้อ............ ก่อให้โลกงาม

๏ ดอกบัวเทียนธูปน้อม..... นมัสการ
อรหังสัมมาขาน.............. แจ่มแจ้ว
นะโมตัสสะสาร.............. สามจบ กระจ่างนา
อิติปิโสแล้ว.................... สืบถ้วนสรรเสริญ

๏ "องค์ใดพระสัมพุทธ"ซร้อง..... สืบเสียง
สวากขาโตเพียง ......................... เพราะล้ำ
"ธรรมะคือคุณากร"เคียง............ ขานสดับ จิตนา
สุปฏิปันโนย้ำ............................. อย่าได้ลืมหลง

๏ "สงฆ์ใดสาวก"ผู้........... ดำรง ศาสน์นอ
พาหุงสหัสฯผจง .............. จิตตั้ง
ตาม"ปางเมื่อพระองค์".... เอิบอิ่ม ฤทัยแล
"อัชชายัง"ประจวบครั้ง... แต่เบื้องพุทธกาล

๏ "มาฏะนักขัตตะ"แล้ว..... เวียนขวา
สามจบทักษิณา................. นิ่งไว้
รำลึกพระพุทธา .............. อิติ ปิโสแล
พระธรรมพระสงฆ์ไซร้.... เสร็จสิ้นมาฆวาร .