พิมพ์หน้านี้
|
ละมุมกรุ่นอุ่นเนื้อนาง พรางอ้อนออด เผลอกายกอดสอดสนิท ชิดนวลขวัญ อุ่นไอเนื้อน้องนาง กลางนวลจันทร์ เนื้อจอมขวัญแนบเนียน เพียรเชิญชาย
ตะคองกอดพรอดพร่ำ ลำนำรัก ฉวยเพียงพักตร์เจ้าเนื้อนวล ทำขวนเขิน เจ้าเอียงแก้มแย้มพราย คล้ายชวนเชิญ พี่ก็เพลินแนบกาย ร่ายลำนำ
เผลอจุมพิศชิดเชย เธอเผยโอษฐ์ พี่ก็เพริดเชิดกาย ก่ายจอมขวัญ ประจงจูบลูบไล้ ไปพร้อมกัน เจ้าจอมขวัญหวั่นประหม่า ผวากาย
เอียงแก้มอายคล้ายจะเอ่ย เชยชมพี่ ทำเบี่ยงหนีเหมือนชี้ชวน รัญจวนฝัน พริ้มตาพรมระดมจูบ ลูบเนินจันทร์ เจ้าจอมขวัญเผยอกาย ให้ชายชม
พี่เชยชิดเพียงนิดน้อย กลอยใจจ๋า เจ้าผวาคว้ากายกอด พร่ำพรอดฝัน ละเลียดไล่ไล้โลม โฉมดวงจันทร์ เจ้าจอมขวัญสั่นประหม่า ชิวหาชาย
พี่ประจงลงลูบ จูบโนมเนื้อ เจ้าก็เชื้อเชิดกาย ส่ายกระสันต์ เกี่ยวกายกอดพรอดพร่ำ ร่ำรำพัน เจ้าแจ่มจันทร์ถลันกาย ให้ชายเชย
เสียงลมลู่ซู่ซ่า ดังห่าฝน ฟ้าร่ายมนต์คนร่ายรัก สลักฝัน แนบเนินเนื้อน้องน้อย คล้อยตามกัน ดั่งคนธรรพ์พันพรมนิ้ว พริ้วสายพิณ
ดังน้ำป่าบ่าท่วม รวมเป็นสาย ระยดย้ายพรายพริ้ว ริ้วรอยฝัน พี่ประคองน้องน้อย คอยสัมพันธุ์ ให้จอมขวัญลั่นบัญชา ท้าพี่ชาย
ดั่งราหูลู่ลม ระดมจูบ คอยจะสูบลูบจันทร์ จนขวัญหาย เจ้าล่อหลอกยอกย้อน อ่อนใจชาย หรือไม่หมายอมจันทร์ คืนวันเพ็ญ
เจ้ายักษ์ร้ายคล้ายจะหยอก หลอกจันทร์เจ้า ผวาเข้าอมจันทรา หน้าใจหาย เผลอเพียงพัก เจ้าก็ยักขยักคาย ทำจะคล้ายคายจันทรา แล้วพร่ากลืน
ตื่นตระหนกยกกายน้อง ประคองเจ้า สุดจะเฝ้าฝืนทอดกาย ชายสุดขืน ดั่งสำเภาเมานาวา พายุครืน จะโยกยื่นยอมเย้า เขย่าเรือ
เหมือนจ๊อกกี้ขี่ม้า ฝ่าอากาศ อาชาชาติผาดโผน กระโจนขืน จับบังเหียนเฆี่ยนขย่ม แทบจมครืน สุดจะฝืนขึ้นย่อหยุด ฉุดอารมณ์
ระลอกคลื้นครืนครืน คร่าฝ่าลมล่อง เรือน้อยส่องล่องนาวา ไม่กล้าฝืน กระโดงเสาเราก็ล้า มาทั้งคืน สุดจะขืนยืนสู้ลม ล่มกลางลาน
กระสันต์เสียวเสี้ยวอารมณ์ ชมนวลเจ้า พี่ยังเฝ้าพร่ำพรอด กอดจันทร์จ๋า ผ่านพายุคุอารมณ์ สมอุรา หายเหนื่อยล้าพาต่อฝัน สวรรค์รอ
ขอบพระคุณ เพลง แสนคำนึง ของอาจารย์ จางวางศร ศิลปบรรเลงค่ะ
เอออ !!! ท่าน กบว. ค่ะ ถ้าจะเซนเซอร์
บ้านแกอยู่นี่ค่ะ ตามไปเช็คบิลได้เลย คริ คริ http://www.oknation.net/blog/undertaker ขอบคุณนะค่ะพี่ ที่ช่วยพิจารณาและช่วยพิสูจน์อักษร
ปล. ที่ไม่รู้ว่าทำไมต้อง ปล. ช่วงนี้ไม่ใช่เดือนสิบสองแต่อย่างใด แต่เนื่องจากว่า อยากนำเหนออ่ะ
|