จาก entry ที่แล้ว http://www.oknation.net/blog/swongviggit/2008/04/10/entry-2 สายลมฯ นั่งคุยกับเพื่อน ๆ ผ่านหน้าจอ MSN ถึงเรื่องข่าวคราวการฆ่าตัวตาย และฆ่าคนรักตายดับไปตามกัน จนอยากชวนเพื่อน ๆ มาคิดกันแบบหนุกหนานว่า "เรามาฆ่าตัวตายกันดีมั้ยน๊อ" โดยสายลมฯ ได้นำเหนอวิธีตายที่แสนจะคลาสิก ใช้มาแต่โบราญนานเน จมมาถึงยุคขี่จรวดอย่าง "การผูกคอตาย" ว่ามันมีเสน่ห์หน้าหลงไหลยังไงคนถึงได้ยังใช้กันมานักต่อนัก

แต่ก็มีหลาย ๆ เสียงที่เป็นคำถามทำให้ต้องย้อนมาตอบใน entry นี้ เช่นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ (อุ อุ อุ แหม !! มีคนมาดูก็ดีใจและ มีคนมาถามอีก คริ คริ สนองตัญหา เอ้ย !! สนองปัญหาซะหน่อย) เช่น

มิตรรักคนเก่า เจ้าเก่าแฟนเพลง อย่าง คุณพรี่แมงกลิ้งขี้ ของน้องสมชาย สายลมฯ

#27 By แมงกลิ้งขี้ on 2008-04-10 15:25

คนเหนือนี่ฆ่าตัวตายเยอะกันจังเนาะ

หรือของคุณความตายของคนขับรถไฟ อ้าว ไม่ใช่เหรอ ก็ Engineer แปลว่า คนขับรถไฟไม่ใช่เหรอ อิอิอิ

#30 By The death of a Engineer อวสานวิศวฯคอม on 2008-04-10 16:15

ทำไมกราฟ มันมีแต่คนทางภาคเหนืองะ ไม่เข้าใจ

จริง ๆ สายลมฯ ก็ไม่รู้แน่ชัดหรอกค่ะ แต่อาจจะเป็นเพราะสภาพความเป็นอยู่ การสาธารณะสุข หรือทัศนคติ ก็อาจจะเป็นไปได้นะค่ะ (ถ้ายังไม่ได้คำตอบที่ถูกใจ แนะนำให้กลับไปอ่านคำถามและคำตอบใหม่นะค่ะ อ่านจนกว่าจะมึนและเลิกอ่านไปเอง ท่านก็จะได้คำตอบที่ถูกใจค่ะ คือ เลิกสงสัยเห้อปวดหัว แหะ แหะ)

เอาเห้อค่ะ สายลมฯ อาจจะไม่ได้แสดงภาพรวมของการฆ่าตัวตายในปัจจุบันว่าเป็นอย่างไรนะค่ะ งั้นเรามาดูกันเลยค่ะ

จากกราฟนี่จะเห็นได้ชัดนะค่ะวัยที่ฆ่าตัวตายจริง ๆ นี่ไม่ใช่วัยรุ่นนะค่ะ แต่เป็นวันที่บ่งบอกว่าเริ่มทำงานแล้ว คือ 30 - 39 ปี เชียวหละค่ะ และคนในวัยนี้ส่วนใหญ่ล้วนมีวุฒิภาวะในระดับหนึ่งเชียวหละค่ะ

สายลมฯ เพียงแต่อยากจะบอกแบบมองต่างว่า คนที่ฆ่าตัวตาย ไม่ได้แปลว่าเขาเป็นคนโง่นะค่ะ เพราะในอดีตที่ผ่านมามีหลาย ๆ ท่านเชียวค่ะที่ได้รับการยอมรับในสังคมแต่ก็เลือกที่จะตายด้วยน้ำมือของตนเอง ขออนุญาติยกตัวอย่างนะค่ะ เช่น

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ กรมหมื่นสรรควิไสยนรบดี

พระราชโอรสองค์ที่ ๔๔ ใน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่ เจ้าจอมมารดาเจ้าทิพเกษร ณ เชียงใหม่ เจ้านายฝ่ายเหนือใน "ราชวงศ์ทิพย์จักราธิวงศ์ (เจ้าเจ็ดตน)" ประสูติเมื่อวันที่ ๓ พฤษภาคม พ.ศ.๒๔๒๗ ในพระบรมมหาราชวัง

ทรงเป็นคนไทยคนแรกที่จบการศึกษาด้านเศรษฐศาสตร์ และเป็นเจ้านายพระองค์แรกและเป็นคนไทยคนที่ ๒ ที่จบการศึกษาในวิชาระดับปริญญาเอก โดยพระองค์ได้กระทำอัตวินิบาตกรรมด้วยพระแสงปืน สาเหตุเนื่องมาจาก เจ้าหญิงศิริมา ณ เชียงใหม่ พระชายาก็ถึงแก่พิราลัยอย่างกระทันหัน ด้วยทรงเป็นตะคริวขณะกำลังสรงน้ำในสระน้ำภายในพระราชวังดุสิต

พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ ทรงเสียพระทัยอย่างมิอาจจะหักห้ามได้ ทรงประชวรหนักและท้ายที่สุดได้ทรงตัดสินพระทัยปลงพระชนม์องค์เองในวันที่ ๑๒ มกราคม พ.ศ.๒๔๕๕ หลังจากทรงกรมได้เพียง ๒ เดือนเท่านั้น สิริพระชนมายุ ๒๘ พรรษา

หรือนักการเมืองอย่างอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีและการพลังงานท่านหนึ่ง ยิงตัวตายในรถยนต์ซึ่งจอดอยู่ด้านหน้ากระทรวง

ข้าราชการตำแหน่งอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ท่านหนึ่ง ยิงตัวตายในที่พัก

หรือแม้นแต่บุคคลที่เรายกย่องมาจนถึงทุกวันนี้ ว่าท่านเป็นผู้เสียสละเพื่อการพิทักษ์สัตว์ป่า และพิทักษ์ผืนป่าห้วยขาแข้งอย่าง คุณสืบ นาคะเสถียร อดีตนักวิชาการด้านป่าไม้คนสำคัญของเมืองไทย นักอนุรักษ์และนักวิชาการด้านทรัพยากรธรรมชาติคนสำคัญของไทย มีบทบาทและชื่อเสียง จากการทำงานอนุรักษ์และปกป้องทรัพยากรธรรมชาติและสัตว์ป่า ในเชี่ยวหลาน และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง

ท่านก็จบชีวิตด้วยการฆ่าตัวตาย ในเช้ามืดวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2533 และได้สั่งเสียลูกน้องคนสนิทรวมทั้งเขียนจดหมายสั่งเสีย 6 ฉบับ ชำระสะสางภาระรับผิดชอบ และทรัพย์สินส่วนตัวที่คั่งค้าง จากนั้นจึงสวดมนต์ไหว้พระจนจิตใจสงบ (แสดงถึงความมีสติสัมชันยเป็นอย่างดี)

เสียงปืนดังขึ้นนัดหนึ่งในราวป่าลึก ที่ห้วยขาแข้ง สืบ นาคะเสถียร ได้จบชีวิตของเขาลง และเป็นจุดเริ่มต้นของ "ตำนานนักอนุรักษ์ไทย สืบ นาคะเสถียร ผู้ที่รักป่าไม้ สัตว์ป่าและธรรมชาติ ด้วยกายวาจา"

เห็นมั้ยค่ะทุกท่านที่กล่าวมานี่ล้วนเป็นทรัพยากรบุคคลที่ทรงคุณค่าของประเทศชาติทั้งสิ้น นอกจากนี้ยังมีบุคคลสำคัญอีกมากมายทุกประเทศทั่วโลกที่เสียชีวิตจากการฆ่าตัวตาย

บางทีนะค่ะ เห็นผลของคนอื่นเราจะเห็นมันเป็นเรืองเล็กน้อยเสมอ เพราะมันไม่ใช่เหตุผลของเรา แต่เมื่อใดที่มันเป็นเหตุผลของเราหละก็ ต่อให้เป็นเหตุผลที่เคยเล็กน้อย มันก็กลับยิ่งใหญ่มหาศาลขึ้นมาได้ทันทีเลยหละค่ะ (เค้ามะได้ว่าครายยยนะตะเอง)

ว่ากันถึงเหตุผลและตัวอย่างของการฆ่าตัวตายกันมาแต่ต้นก็แยะแล้วค่ะ เรามาดูวิธีการฆ่าตัวตายวิธีคลาสติกวิธีที่สองดูบ้างมั้ยค่ะ เผื่อใครจะไม่อยากถูกเชือกรัดคอตายจะอยากใช้วิธีนี้บ้าง เพราะเห็นมีเสียงบ่นออด ๆ แอด ๆ มาเป็นระยะ ๆ นะค่ะว่า ศพไม่สวยบ้างหละ (ตายหละ ตายแล้วยังห่วงสวยอีกนะหล่อน) รายละเอียดแยะบ้างหละ (น่ะ !!! เตรียมแค่สามอย่างละบ่นเชียว ไม่เคยพอใจนะเธอ) สารพัดจะบ่นกันค่ะ

วิธีคลาสิกที่ว่านี่ที่สายลมฯ อยากจะถามเป็นคำถามต่อไป ก็คือ "โดดน้ำตายดีมั้ยน๊อ..."

การกระโดดน้ำตาย :

แบบนี้จะทรมานนิดนึงค่ะ เพราะว่าขาดอากาศหายใจและส่วนใหญ่คนที่จะเลือกใช้วิธีนี้เพราะนึกว่าง่ายชิมิ เค้อ !!! แต่สิ่งที่จำเป็นอย่างยิ่งยวดสำหรับคนที่เลือกวิธีนี้ ก็คือ จะต้องว่ายน้ำไม่เป็นหรือถ้าเป็นก็ต้องหาอะไรหนัก ๆ มาถ่วงไว้ อย่าให้ได้ผลุบได้โผล่เลยนะค่ะ

ไม่ใช่อะไรอ่ะค่ะเพราะว่าสัญชาตญาณในการเอาตัวรอดของเรานี่น่ะค่ะ คือ อุปสรรค์ใหญ่ยิ่งที่ทำให้ "การจมน้ำตาย" ไม่สำเร็จ เพราะร่างกายของมนุษย์นี่สิค่ะ มันมีกลไกปกป้อง มันจะต้องดิ้นรนเพื่อช่วยตัวเองอย่างถึงที่สุดหละค่ะ กว่าจะยอมตาย และถ้าถึงตอนนั้น ไม่อยากจะเล่าเลยค่ะ เอาเป็นว่าเดี๋ยวค่อยมาฟังกันและกันนะค่ะ (และไปบ่นทำไมฟะ ว่าจะไม่เล่าเนี่ย)

พอแน่ใจแล้วว่า "ว่ายน้ำไม่เป็น" หรือ มีหลักประกันผูกขา ผูกคอ ผูกเอว ว่ายังไงซะก็ไม่ลอยขึ้นมาก่อนเวลาอันควรขาดใจแล้วหละก็ ทำเลค่ะ สำคัญ บางคนวาดฝันไว้สวยหรู จะไปโดดสะพานสารสินให้โลกลือ ประมาณว่าอยากให้วีรกรรมนี้เป็นชื่อใหม่ของสะพาน "สะพานรักติณสูลานนท์" เห้ออออ คิดไปด้ายยยยย ยังไงก็ตายเหมือนกันหละนะลีลา

ทำเลที่เลือกควรเลือกให้ปลอดคนนิดนึงนะค่ะ จะได้มั่นใจได้ว่า ไม่มีใครเสนอหน้ามาช่วยเราทัน แต่ถ้ากลัวทางบ้าน หรือใครต่อใครจะไม่รู้ว่าเราลงน้ำ และต่อสู้กับความตายที่อยากได้ท่าสวยแค่ไหนก็อนุญาติให้ทำการบันทึกวิดีโอไว้ได้นะค่ะ แต่ยังไงก็เขียนโน๊ตขู่ไว้หน่อยก็ดีค่ะ ขโมยขโจรมันแยะค่ะสมัยนี้ ของคนของผีมันก็ไม่เลือกแล้วค่ะ คือ เผื่อมันจะปราณีเอาเทปวางไว้ให้อ่ะค่ะ

จะเลือกเป็นตอนกลางคืนก็ดีค่ะคนน้อยดี แต่อย่าเลือกให้มันเปลี่ยวจัดนะค่ะ เดี๋ยวเราจะไม่ตายเพราะจมน้ำ จะกลายเป็นว่า "ตายเพราะโดนปล้น" "โดนข่มขืน" ไปซะก่อน ผู้หญิงโดนฆ่าข่มขืนไม่น่าอายเท่าผู้ชายโดนฆ่าข่มขืนหรอกค่ะ ว่ามั้ย !!!

เอาหละอุปกรณ์พร้อม ความตั้งใจจะตายวายชีวาวาดพร้อมสรรพ มารับฟังข้อมูลกันนิดนึงดีมั้ยค่ะว่าเวลาจมน้ำตายเนี่ย มันมีขั้นตอนยังไง ......

เขามีการแบ่งระยะของการจมน้ำออกเป็น 11 ระยะเชียวนะค่ะ (น่ะเห็นมะวิชาการนะเนี่ย มิใช่วิชากรูแต่อย่างเดียว คริ คริ) คงจะสงสัยแล้วใช่มั้ยค่ะว่า "ไอ้เขา" เนี่ยมันใครฟะ อย่าไปรู้มันเลยค่ะ เสียเวลาบรรยายความตายอันบรรเจิดหมด มาเร็ว ๆ ยังจะทำหน้าสงสัยอยู่อีก เดี๋ยวจับถ่วงน้ำเลยนี่ .....

ระยะที่ 1 : ระยะนี่เรียกว่าระยะตกตะลึ่ง อ้ำอึ้ง (Panic) ใช่ค่ะใช่ ตะลึงตึงตึง นั้นหละค่ะ อันเดียวกัน แบบว่าคนว่ายน้ำไม่เป็นไงค่ะ ตัดสินใจเด็ดอันเดียว เอ้ย!! เด็ดเดี่ยวไปโดดน้ำ พอเจอน้ำดั๊นนนนนึกขึ้นได้ กรูว่ายน้ำไม่เป็นนี่หว่า เลยตะลึงตึง ตึงนั้นหละค่ะ สายลมฯ ไม่เคยเห็นคนโดดน้ำตายสงบสติอารมณ์จมตายไปอย่างสงบซักคนเดียวเลยนะค่ะ ผับผ่าสิเอ๊าท์ ส่วนไอ้ "อ้ำอึ้ง" นี่ก็ไม่ใช่อะไรนะค่ะ ก็น้ำเต็มปากอ่ะค่ะ ไม่อึ้งได้ไง ชิมิ!!!

ระยะที่ 2 : ระยะตะเกียกตะกาย (Violent Struggle) ระยะนี้ไม่ว่าคนที่คิดจะตายจริง ๆ หรือนึกขึ้นได้ว่าไม่อยากตายแล้วโว้ยยย ลืมทวงหนี้เพื่อน ... จะขอกลับขึ้นไปทวงก่อนหรือไม่ก็ตะกายเหมือนกันหมดค่ะ แบบว่าดิ้นรนอ่ะค่ะ ดิ้นรนไม่ให้ตัวเองจมน้ำ ก็ไม่รู้ว่าน้ำมันเหม็นหรือว่ามันหนาวเกินไปหรือเปล่านะค่ะ แต่จะพยายามดิ้นรนจนสุดชีวิตที่เหลืออยู่เชียวหละค่ะไม่ให้ตัวเองจมน้ำลงไป (อ้าว!!! มะกี้มันยังทำหน้ามุ่งมั่นอยากตายอยู่เลย)

ระยะที่ 3 : ระยะนี้จีเนียสค่ะ จะว่ายน้ำเองได้โดยอัตโนมัติ (Automatic Swimming) ไม่อยากจะบอกค่ะ สายลมฯ เนี่ยผ่านมาแล้วทั้งสามระยะ อิอิอิ เพราะตอนท่านพ่อหัดว่ายน้ำให้นี่จับโยนลงแม่น้ำเลยค่ะ ไม่รู้แกตั้งใจหรือเปล่า สงสัยกะเอาประกัน และคงนึกขึ้นได้ว่าไม่ได้ทำไว้ให้มันนี่หว่า คริ คริ

พอรอดมาได้ว่ายน้ำเป็นเลยระยะนี้เป็นระยะที่ร่างกายจะพยายามดิ้นรนให้ตนเองรอดชีวิตจากการจมน้ำนะค่ะ แต่อย่าทนงตนไปว่าทุกคนจะเหมือนสายลมฯ วะ ฮะ ฮ่า เพราถ้าไม่มีใครช่วยไว้ได้ในตอนนั้นหละก็ กำลังใจกำลังกายจะหายหมด อาจจะเป็นเพราะนึกขึ้นได้ว่า "เอ๊ะ !!! กรูว่ายน้ำไม่เป็นนี่หว่า" ฮี่ ฮี่ นั้นหละค่ะ มันจะสามารถว่ายน้ำได้เองก็จริงแต่แค่ระยะสั้น ๆ เท่านั้นอหละค่ะ แบบที่ผู้ใหญ่เขาเรียกว่า "ทะลึ่งตัวขึ้นอ่ะค่ะ" จากนั้นไม่ต้องห่วงค่ะ ความเยือกเย็นอันเป็นนิรันดร์ใต้พืนน้ำรอคุณอยู่ค่ะ ใกล้จะสมใจล่ะ

ระยะที่ 4 : เริ่มขี้เกียจค่ะ ขี้เกี้ยจหายใจซะงั้น (Apnea or Breath Holding) ทั้งนี้ไม่ใช่อะไรหรอกนะค่ะ ระยะนี้น่ะจะเริ่มมีอาการหยุดหายใจแล้วหละค่ะ เพราะว่าไอ้ตอนที่โดดลงมาอ่ะ เราก็พยายามกลั้นหายใจไว้ไงค่ะ กลัวสำลักน้ำ ที่นี้ไอ้ออกซิเจนในร่างกายมันก็จำกัดจำเขี่ย แต่ไอ้คาร์บอนไดร์ออกไซด์ที่เกิดจากการสันดาปนี่สิค่ะมันยังคงอยู่ในกระแสเลือดไอ้นี่หละค่ะ จะไปกระตุ้นให้ศูนย์ควบคุมการหายใจของเราทำการหายใจตามปกติที่นี่หละค่ะเราจะหายใจเข้าปอดอีกครั้นนึง โดยลืมนึกไปว่า "ตรูมิใช่ปลานี่หว่า จะได้หายในทางเหงือกในน้ำได้" มันก็เลยเป็นที่มาของระยะต่อไปค่ะ

ระยะที่ 5 : ระยะสำลักน้ำและกลืนน้ำ (Water Swallowing) แหง๋หละค่ะ พอหายใจในน้ำมันก็มีแต่น้ำสิค่ะพอสูดซึดดดดดดดดดดดดดดดดดด เข้าไปก็ได้เต็ม ๆ ค่ะ น้ำ สำลักหละที่นี้แต่ถ้ายังทะลึ่งสูดลมหายใจเข้าไปอีกคราวนี้เหตุการกลับตละบัดค่ะ เราจะเลิกสำลักน้ำและ แต่จะกลืนน้ำเข้าไปแทน อิ่มเลยหละที่นี้เห้อออออ และพอมานึกได้ว่าเรามิใช่ปลาแต่อย่างใดระยะต่อไปก็ตามมาค่ะ

ระยะที่ 6 : เราจะเริ่มอาเจียนค่ะ (Vomiting) หลายคนคงเคยสำลักน้ำใช่มั้ยค่ะ เป็นไงค่ะ ทรมาณชิมิ แต่นั้นอ่ะยังไม่ได้ครึ่งของคนที่กำลังจะจมน้ำตายเลยค่ะ เพราะตอนที่เราสำลักและมีคนมาช่วยเอาไว้ได้เนี่ย มันยังคงมีอากาศข้างในปอดไงค่ะ เรายังดันให้มันพุ่งออกมาจากปากจากจมูกได้ แต่เนียไม่มีใครช่วยหรอกค่ะ ก็คุณหาที่เปลี่ยวมาโดดน้ำแล้วไงค่ะ ใครจะมาเห็นหละค่ะ หรือบางคนเห็นเขาก็ไม่ช่วย เขากลัวเราชวนเขาไปวิ่งไล่จับกันใต้ท้องน้ำน่ะค่ะ อันนี้จะว่าเขาก็ไม่ได้ ก็เราสมัครใจตายวิธีนี้เองนิ ชิมิ !!!

ที่นี้พอน้ำมันเข้าไปจนเต็มไปหมดร่างกายเราก็จะมีปฏิกริยาค่ะ ปฏิเสธสิ่งที่มันติดขัดทำให้ร่างกายทำงานไม่ได้โดยปกติโดยการอาเจียรออกมา แต่ยิ่งอาเจียรออกมาเราก็ยิ่งจะได้รับน้ำกลับเข้าไปด้วยเช่นกันค่ะ อย่าลืมสิค่ะตอนนี้เราจมน้ำอยู่ คริ คริ คริ ใกล้สมใจและที่นี้

ระยะที่ 7: เคยได้ยินกันมั้ยค่ะว่าคนจมน้ำนี่อ่ะ จะทะลึ่งขึ้นมาบนผิวน้ำก่อนที่จะจมลงไปนอนแน่นิ่งซี้แหง๋แก๋อยู่ใต้บาดาล ค่ะนี่หละค่ะ เขาเรียกระยะนี้เลย ระยะที่ร่างกายเราพยายามอย่างถึงที่สุดที่จะหายใจเอาออ๊กซิเจนเข้าไปในร่างกายให้มากที่สุด (Gasping)

เราจะกระเสือกกระสนดิ้นรนต่อสู้อยู่ในน้ำด้วยแรงกายเฮือกสุดท้ายเพื่อที่จะถีบตัวเองให้จมูกของเราพ้นจากผิวน้ำขึ้นมาหายใจเข้าไปอีกเฮือกนึง เคยเห็นปลาดุกมั้ยค่ะ แบบนั้นอ่ะค่ะลอยขึ้นมาฮุบอากาศ คริ คริ คริ อย่าประมาทไปนะค่ะ เพราะนี้อาจจะเป็นเฮือกสุดท้ายของเราก็ได้ อิอิอิ

ระยะที่ 8 : ระยะนี้น้องน้ำอันหลายหลากมากมายจะพากันทยอยกันเข้าไปในปอดเราแล้วหละค่ะ (Aspiration of Water) ตอนนี้หละค่ะมันเหมือนวังวน เราจะสำลักน้ำอีกครั้งค่ะแต่คราวนี้อ่ะสาหัสกว่าเดิมค่ะ เพราะน้ำมันจะเริ่มเข้าไปในปอดเราและค่อย ๆ ท่วมขังอยู่ในนั้น ยิ่งกว่าน้ำท่วม กทม. ปี 34 อีกค่ะ

เพราะมันจะท่วมจนเต็มปอดเลยค่ะ ถ้าไม่เต็มอันไม่หยุดท่วมค่ะ คิดดูสิค่ะ สยองศรีแค่ไหน สำลักน้ำจนกว่าน้ำจะท่วมปอด ว๊าวววว วิไลจริง ๆ และเวลาคุณหมอขราผ่าศพเรานะค่ะ น้ำจะทะลักล้นออกมาคลัก ๆ เลยค่ะ ปนกับเลือดในปอดนะค่ะ ไฉไลไร้ใครเทียมจริง ๆ

ระยะที่ 9 : ระยะนี้จะเป็นระยะที่ร่างกายพยายามดิ้นรนเพื่อให้มีชีวิตอยู่อย่างถึงที่สุดด้วยกระบวนการต่อต้านสิ่งแปลกปลอมโดยการพ้นน้ำลายออกมาสวนกับน้ำที่ทะลักเข้าไปในปอดเราค่ะ (Airway Bloody Froth) ลักษณะเดียวกันกับปลาเสือพ่นน้ำเพื่อที่จะดักจับแมลงปอนั้นหละค่ะ แต่ต่างกันที่น้ำลายที่ออกมาเนี่ยจะเป็นฟองฟอดดดดดด เชียวค่ะ อย่างที่เขาเรียกว่า น้ำลายฟูมปากอ่ะค่ะ แต่มันเห็นไม่ชัดเหมือนตายบนบก เพราะมันอยู่ในน้ำ แต่สิ่งที่จะเห็นได้ชัดนั้นคือจะมีเลือดจากการพยายามขับน้ำที่บ่าล้นเข้าไปนั้นปนออกมาด้วยค่ะ

นี่หละค่ะสาเหตุที่ว่าทำไมศพคนจมน้ำตายที่ลอยชมวิวนานซักหน่อยเนี่ย ถึงได้มีเลือดไหลทะลัอออกมายังทวารทั้งห้า คริ คริ คริ นี่ยังไม่รวมถึงแรงดันน้ำนะค่ะ มันจะทำให้ลิ้นเราออกมาจุกปาก ตาเราออกมาถลนทะมึงทึง เอาเป็นว่าต่อให้เราเคยโกรธแค่ไหนตาก็ยังไม่ปลิ้นเท่านี้เลยค่ะ

ระยะที่ 10 : ระยะสิ้นสติ (Convulsion) มันก็ควรจะสิ้นสติได้แล้วหละค่ะ ทรมาณมาซะขนาดนั้นแล้ว เราจะเกิดอาการไม่รู้สติจนควบคุมตัวเองไม่ได้นะค่ะ แต่ไอ้ร่างกายเราสิค่ะมันรู้ตัวค่ะ มันจะทำให้เราเกิดอาการชักเกรงโดยที่เราไม่รู้ตัวเองเลยว่า เราชักท่าไหน อาจจะเป็นท่าซ๊ากกกกกแหง๊ก แหง๊ก แหง๊ก แหง๊ก แหง๊ก ก็ได้ค่ะ แต่คงไม่น่ารักเท่าคุณน้องในโฆษณาหรอกนะค่ะ อย่าหวังเลย ......

นี่หละค่ะสาเหตุทำให้เราเห็นศพที่จมน้ำและลอยขึ้นอืดขึ้นมาเมื่ออิ่มน้ำดีแล้วและนึกเกิดอยากจะรับลมขึ้นมาบ้าง มีลักษณะกางแขนกางขาในท่าพร้อมสกัมนั้นหละค่ะ

ระยะสุดท้าย : (ซะที ชิมิ) ระยะเสียซีวิดดดดค่ะ (Death) แน่นอนค่ะหมดสติแล้วน้ำเต็มปอดแล้วควบคุมตัวเองไม่ได้ เลือดออกปากออกจมูกขนาดนั้น ไม่ตายก็การ์ตูนหรือนิยายน้ำเน่าแล้วค่ะ ไม่ต้องห่วงค่ะ เพราะคุณจะได้สมหวังในระยะนี้ คริ คริ คริ

ที่กล่าวมาทั้งหมด 11 ระยะนี่ไม่ต้องห่วงนะค่ะ เราจะไม่ทรมาณยาวนานค่ะ เพราะถ้าเราเลือกโดดน้ำตายใน "น้ำจืด" เนี่ย เราจะใช้เวลาแค่เพียง 3 - 4 นาทีเท่านั้นค่ะ แต่ถ้าเป็นน้ำเค็มเราจะใช้เวลาโชว์ท่าต่าง ๆ นานนิดนึงคือ 7 - 8 นาทีค่ะ เห็นมั้ยค่ะระยะเวลาทรมาณแสนสั้น แต่เป็นความทรมาณที่แสนสาหัสค่ะ

จากนั้น คุณก็จะได้จมดิ่งอยู่ในก้นบึ้งของรัตติกาลใต้บาดาลอย่างหนาวเหน็บแล้วไงค่ะ ชอบชิมิหละ !!! ต่อไปนี้ไม่มีใครมายุ่งวุ่นวายกับคุณ นอกซะจากเขาหาคุณเจอนะค่ะ แต่จากประสบการณ์ (อีกแล้ว) ถ้าไม่จมหายไปต่อหน้าและคว้าไว้ทันหรืองมขึ้นมาทันหละก็ นานหละค่ะ นานจนกว่าคุณจะอยากรับลมนั้นหละค่ะ คุณจะลอยขึ้นอึดมาเองโดยไม่ต้องได้รับคำเชื้อเชิญจากใคร คริ คริ คริ อ้อ

เกือบลืมไป แต่ถ้าคุณหาอะไรถ่วงไว้ กระแสน้ำก็อาจจะทำให้คุณหลุดจากพันธนาการนั้นได้นะค่ะ แหม๋ ใครจะห้ามได้คนอยากรับลม คริ คริ คริ แต่ถ้าไม่หลุดออกมาเพียงไม่ถึงหกสัปดาห์หรอกค่ะ คุณก็จะเหลือแต่ซากค่ะ เพราะพวกเต่าพวกปลาในน้ำเนี่ยเขาชอบสารเพิ่มโปรตีน เช่น เนื้อยุ่ย ๆ ของคุณ เครืองในเน่า ๆ ของคุณนี้พวกเขาชอบมากค่ะ ถึงตอนนั้นเมื่อคุณขึ้นมารับลม คุณก็อาจจะมีสภาพขาดวิ่นไปหลายจุดเลยหละค่ะ

และเมื่อคุณลอยขึ้นมาแล้วยังไม่มีใครพบคุณทันที ผิวที่อวบอิ่มและพ้นผิวน้ำออกมาก็จะได้รับวิตามินดี จากแดดอันอบอุ่นถึงโครตะระอบอุ่นทำให้ผิวของคุณเปลียนเป็นสีแท๊น แทน จนไหม้เกรียมค่ะ จะดำ ๆ ด่าง ๆ ค่ะ เพราะมันจะมีทั้งส่วนที่พ้นน้ำมาเจอแดด และอยู่ใต้น้ำจนตัวเขียวช้ำเป็นจ้ำเลือดหละค่ะ

แล้วคุณเคยได้ยินมั้ยค่ะที่เขาบอกว่า "หญิงหงาย ชายคว้ำ" อ่ะค่ะ นี่หละค่ะสายลมฯ เห็นมาแล้วไม่เคยผิดคำโบราญเลยค่ะ "หญิงหงาย ชายคว้ำ" จริง ๆ แต่ไม่ต้องห่วงนะค่ะเพราะถึงตอนนี้เราจะเท่าเทียมกัน อะไรก็ตามที่อยู่ใต้ผิวน้ำเราจะได้บำเพ็ญประโยชน์เป็นครั้งสุดท้ายค่ะ ด้วยการเป็นอาหารเต่าอาหารปลา โดยเฉพาะผู้ชายนะค่ะ ไม่รู้ยังไงปลามันชอบค่ะ ลูกนัยตานี่หละค่ะหายไปเลยสงสัยจะอร่อย คริ คริ โดยเฉพาะปลาไหลนะค่ะ มันชอบเลื้อยเข้าไปในปากค่ะ ไม่รู้ว่ามันอยากกินเครืองในหรืออยากจะจุ๊บ ๆ คุณนะค่ะนี่ แหม๋ พ่อคุ๊ณณณณณ ใช้ทอร์สหรือเปล่านี้ เสน่ห์แรงหน้าดู คริ คริ

บ่อยครั้งค่ะที่พอยกศพขึ้นมาจากน้ำแล้วชิ้นเนื้อหายไปเป็นแถบก็มี หรือมีปลาไหลหรือพวกปูพวกหอยห้อยล่องแล่งออกมาจากปากก็มีค่ะ แต่มีอยู่ศพนึงนะค่ะที่สายลมฯ เคยเห็นสภาพดีมากเชียวค่ะ แค่อวบอิ่มไปหน่อย คงกินน้ำมาไม่ต่ำกว่า 3 วันแล้วหละค่ะ เพราะพี่แกไหม้ไปครึ่งตัว และคงอ้วนเร็วด้วยนะค่ะเสือ้ผ้างี้หดหมดเลยเสื้อเนี่ยล่นขึ้นมากองอยู่ที่รักแร๊ พุงป๊องป่อง แกเป็นผู้ชายค่ะ

พอเจ้าหน้าที่จาก สน.บวรมงคลเขามาเอาแกขึ้นนะค่ะ น้ำหนักตัวแกคงแยะไปหน่อยเลยหลุดมือค่ะ พุงแกไปเกี่ยวเข้ากับเหล็กครอบบันไดค่ะ ไม่เท่าไหร่หรอกค่ะ พุงแกฉีก แหม๋ไส้ดำ ๆ ไหลออกมากองกันพะเนินเทินทึก กลิ่นมาดามหอมมมมมมมมมมมชื่นใจอีกแล้วครับท่าน

เดือนร้อนเจ้าหน้าที่ต้องมานั่งกอบนั่งเก็บกันไม่ทันค่ะ เพราะถ้าไม่ทำชาวบ้านเขาจะเดือดร้อน รุมประชาฑัณฑ์ท่านเจ้าหน้าที่เอาได้

และถ้าคุณเลือกที่จะลอยขึ้นมารับลมแถว ๆ ที่จราจรทางน้ำคับคั่งอย่างแถว ๆ คลองบางกอกน้อย คลองบางกอกใหญ่แล้วนะค่ะ ต้องเลือกลอยดี ๆ นะค่ะ เอ๊ะ !!! ตอนนั้นเราเลือกได้มั้ยนี่ ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ ใบพัดเรือน่ะค่ะ ทั้งเรือหางยาว เรือด่วนเจ้าพระยาจะช่วยให้ท่านเล่นกลแยกร่างสิค่ะ ทีนี้หละ เป็นปัญหาอีกว่าตกลงเราขาดก่อนตาย หรือตายก่อนขาด เดือดร้อนเพื่อนร่วมอาชีพคุณหญิงหมอพรทิพย์อีกแล้ว

เคยมีนะค่ะกรณีที่เราขาดกระจายกระเด็นกระดอนขึ้นไปบนเรือหางยาวสร้างความดีอกดีใจจนผู้โดยสารแทบโดดลงคอไปลอยน้ำเล่นกับท่านเลยก็มีค่ะ คริ คริ คริ ก็พวกเราบางคนยอมสละมือขยันไปช่วยขยี้บนเรือน่ะสิค่ะจะมีอะไร คริ คริ คริ

สำหรับเรื่องฟอร์มาลีนไม่ต้องห่วงค่ะ ถ้ากินน้ำเกินสามวันไม่ต้องไปฉีดมันแล้วค่ะ เปลืองปล่าว ๆ เอาไว้แช่ผักแช่ปลาขายตามตลาดสดดีกว่าค่ะ ยังมี Value Added หน่อย แต่ที่โครตเหนื่อย

สุด ๆ นี่ก็ตอนชัณสูตรพลิกศพสิค่ะ แค่พลิกศพก็จะแย่แล้วค่ะ มันเละตุ้มแป๊ะ ไปหมด จับตรงไหน ตรงไหนก็ยุ่ย จับตรงไหน ตรงไหนก็หลุด แล้วต้องมาชัณสูตรอีกว่า "เจ้าเป็นอะไรตาย" เห้ออ

เอออ น่าเหนือยเน้ออาชีพหมอผ่าศพเนี่ยคริ คริ อ่านกันไปแล้วมีกี่คนค่ะจะเลือกฆ่าตัวตายด้วยวิธีนี้ ถ้ายังมีนะค่ะมันอาจจะยากซักหน่อยสำหรับคนกรุงเทพฯ นะค่ะ เพราะมันคงจะหาทำเลเหมาะ ๆ ลำบากหน่อย เพราไหนจะปัญหาน้ำเน่าน้ำเสีย (แต่ถ้าจะเลือกโดดน้ำตายในน้ำเน่าจริง ๆ แล้วหละก็ ขอให้ดูให้เหมาะนะค่ะว่าจะไม่มีใครมาช่วย เพราะสายลมฯ ว่ารอดจากจมน้ำตายไปได้ ก็อาจจะตายด้วยไวรัสขึ้นสมองก็ได้นะค่ะ คริ คริ)

ไหนจะเรือที่แล่นไปมา บางทีนะค่ะ เราอาจจะไม่ได้จมน้ำตายสมใจ แต่อาจจะตายเพราะไอ้ใบพัดเลือกปาดคอตายก็ได้ค่ะ ซึ่งถือว่าเสียเจตนารมย์อันแน่วแน่ที่จะ "โดดน้ำตาย" ของเราชิมิเค้อ เสียความตั้งใจจริงๆ

เอาหละค่ะจบไปอีกวิธีและ เอาไปทบทวนกันนะค่ะ ว่าจะเลือกฆ่าตัวตายด้วยวิธีนี้หรือเปล่า ยังไม่ต้องรีบค่ะ ยังมีอีกหลายวิธีให้เลือก ซึ่งสายลมฯ จะสงเคราะห์ให้ในตอนต่อไปเร็ว ๆ นี้ค่ะ คริ คริ คริ

อย่าเครียดกันค่ะ มาดู MV ประกันชีวิตดีกว่า
เผื่ออยากไปซื้อประกันบ้าง อิอิอิ
เพราะชีวิตคนเราอยู่กับความประมาทไม่ได้ค่ะ
ดูไว้นะค่ะ คริ คริ