วันนี้เป็นวันครอบครัวค่ะ หลาย ๆ คนคงได้อยู่กับครอบครัวอย่างมีความสุข พ่อ แม่ ลูกสาว ลูกชาย ฯลฯ ที่ได้ออกจากบ้านไปทำงานที่อื่นก็คงได้กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาในบ้านที่อบอุ่น ร่วมสำรับกันอย่างออกรสชาด

แต่เราก็คงปฏิเสธไม่ได้ค่ะในวันนี้ วันเดียวกับที่หลาย ๆ คนอยู่กับครอบครัวที่อบอุ่นอย่างมีความสุข ยังมีอีกหลายชีวิตที่ต้องอยู่อย่างเดียวดาย ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ๆ ก็ตาม ไม่ว่าจะหาข้อถกเถียงใด ๆ ให้ได้คำตอบ

แต่สุดท้ายก็หนีความ "เดียวดาย" ไม่พ้นจริง ๆ Entry นี้ขอเขียนให้กับทุกผู้คนที่ต้องอยู่อย่างเดียวดายในวันครอบครัวค่ะ

เริ่มจาก "เด็กหญิงขายไม้ขีดไฟ The Little Match girl" สาวน้อยผู้อาภัพ ถูกบังคับให้ขายไม้ขีดไฟอยู่ท่ามกลางลมหนาวอย่างเดียวดาย .....และสุดท้ายเธอก็จากไปพร้อมกับภาพฝันอันบรรเจิด

เด็กกำพร้าทั่วโลก ไม่ว่าจะกำพร้าจากการถูกทอดทิ้ง หรือกำพร้าจากภัยสงคราม หรือด้วยเหตุอื่น ๆ

สัตว์โลกผู้ถูกพรากจากป่า และจากฝูง รวมถึงจากพ่อแม่ที่ควรจะอยู่ดูแลมันจนกว่าที่มันจะสามารถดำเนินชีวิตได้ด้วยตนเอง

หรือแม้นแต่ผู้ที่ต้องจากไปอย่างเดียวดาย ภายใต้โลกกลม ๆ ใบนี้ที่ไม่มีอะไรแน่นอน ........

แต่ก็คงยังดีกว่าผู้ที่ถูกทิ้งให้อยู่เดียวดายท่ามกลางผู้คนรายล้อมรอบตัวมากมาย ...