แผ่นดินทอง ก่อกำเนิด เกิดเป็นชาติ

ด้วยสามารถ แห่ง คนดี ยอมยากเข็ญ

บรรพชน คนก่อนกาล ท่านลำเค็ญ

มิหลีกเร้น เข่นศัตรู ผู้รุกราน

เจ้า และ ข้าฯ ประทะศึก ผนึกมั่น

แม้ชีวัน ยอมสละ ละสังขาร

มิยอมเสีย เสี้ยวธุลี เศษดินดาน

แม้วิญญาณ มิอาจย่าน ผ่านเข้ามา

หากวันนี้ มิต้องให้ ใครข่มเข่น

ยื่นประเคน แผ่นดินไทย ขาย ละว้า

ต่อที่หนึ่ง แปรที่ดิน เป็นเงินตรา

ข้อต่อมา ค่านายหน้า จากขะแมร์

โบรกเกอร์เรจ ฟี ที่ว่า มาจากไหน

ลาภมิควร แต่กลับได้ จากสินแร่

แผ่นดินร่วม รวมหารสอง ไม่ต้องแปล

ที่ย่ำแย่ คือคนไทย ไม่เท่าทัน

มันบอกว่า ข้าเปล่านะ มิมาเอง

ก็พวกเอ็ง กากบาท ให้ทั้งนั้น

เงินร้อยแจก แลก คะแนน ตอบแทนกัน

คิดกระสัน กระสับกระส่าย สายเกินไป

จะหวงแหน แค้นข้องใจ ในผืนดิน

จะตีกิน ตีกันกู อยู่ไฉน

จะต่อต้าน ตรากตรำกาย เพื่อเหตุใด

จะเลือกใคร ล้วนได้เป็น เช่นเดียวกัน….

** ขออนุญาต ถล่มด้วยคน **

เขียนแล้วก็นึกถึงเรื่องโทษของคนที่บาปมหันต์
สมัยพุทธกาล จังเลย โทษนั้นคือ ธรณีสูบ
ซึ่งยุคนี้เป็นได้นะขอบอก เพราะระยะนี้มีไหว มีสั่นอยู่เป็นระยะ ๆ

ภาพจาก : สมุดภาพพระพุทธประวัติ
ฉบับอนุรักษ์ภาพเขียนทางพระพุทธศาสนา โดย ครูเหม เวชกร
ภาพที่ ๕๗
พระเทวทัตได้สำนึกในความผิดของตน ใคร่ทูลขอขมา แต่ถูกธรณีสูบเสียก่อนเข้าเฝ้า