วันศุกร์ ที่ 29 สิงหาคม 2551
"รักแรก"
Posted by
สายลมที่ผ่านมา
,
ผู้อ่าน : 661
, 00:07:43 น.
| หมวดหมู่ :
หนึ่งในใจ.... ใครคนนี้
เรื่องสั้น
พิมพ์หน้านี้
|
 ."จงอยู่อย่างเข้มแข็ง" เหมือนมีใครกระซิบที่ข้างหู อากาศคืนนี้ค่อนข้างอบอ้าว ฉันตื่นขึ้นมาและพบว่าเป็นเวลากว่าตีสาม ฉันตัดสินใจลุกขึ้นนั่งเสียงที่คุ้นเคยยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท ความรู้สึกมึนหัวเกิดขึ้นเล็กน้อย แต่ฉันตื่นเกินกว่าจะหลับลงได้อีกต่อไป ฉันควานมือไปยังลิ้นชักข้างเตียง ซองบุหรี่และไฟแช็คนอนสงบอยู่ที่นั้น นานมาแล้วที่ไม่ได้แตะมัน ฉันหยิบมันออกมาจุดสูบโดยไม่ได้มองว่ามันยัง....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 14 สิงหาคม 2551
พึงตายไว้เกียร์ติตน.......อย่ามีชนต์เมื่อเกียร์ติมลาย
Posted by
สายลมที่ผ่านมา
,
ผู้อ่าน : 231
, 00:02:28 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องสั้น
พิมพ์หน้านี้
|
ในที่สุดวันเวลาแห่งการรอคอยก็ถึงที่สุด ทันที่ที่ได้ยินเสียงหวู๊ดร้องของเรือ "เอบราฮัมลินคอน" ในครั้งนี้ฉันก็รับรู้ได้ว่า "พิงเคอร์ตัน" สามีที่รักยิ่งผู้ซึ่งให้คำสัญญาและทำให้ฉันต้องรอคอย....จนกว่านกรอบินทำรังสามครั้งในที่สุดมันก็สิ้นสุดลง ถึงแม้นว่านกของชาวอเมริกันจะขี้เกียจไปสักหน่อยที่ทำรังในแต่ละครั้งและร้างลาไปกว่าขวบปีแต่ก็ยังคงกลับมาทำรังอีกหนแล้วหนเล่า ฉันยิ้มให้กับความคิดข....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 3 กรกฎาคม 2551
สายลม ............
Posted by
สายลมที่ผ่านมา
,
ผู้อ่าน : 394
, 00:01:47 น.
| หมวดหมู่ :
ชดใช้
เรื่องสั้น
พิมพ์หน้านี้
|
 คุณเคยมั้ย ................... ในทุกเช้าที่ตื่นมา แล้วรู้สึกว่ามันเว้งว้าง ว่างเปล่า ไม่รู้เหมือนกันว่า ตื่นมาทำไม ตื่นมาเพื่ออะไร ในบางเวลา หาคำตอบให้กับชีวิตของตัวเอง ตั้งแต่เริ่มต้น จนสิ้นสุด แต่ก็ไม่รู้คำตอบของมัน ไม่รู้เลยจริง ๆ ไม่รู้ว่าทำไม เพื่ออะไร เพื่อใคร และเพราะอะไร ทุก ๆ ลมหายใจของตัวเอง รับรู้ได้ถึงความเจ็บแปลบของทุกการเข้าออกของลมที่ไหลผ่านระบบทางเดินหายใจลงไปสู่ร่างกาย หล่อเลี้ยงจิต....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 29 พฤษภาคม 2551
จะร้อนหนาวเย็นห่วงเธอ ..... รักษาตัว
Posted by
สายลมที่ผ่านมา
,
ผู้อ่าน : 546
, 00:06:19 น.
| หมวดหมู่ :
ชดใช้
เรื่องสั้น
พิมพ์หน้านี้
|
. ผมมองหน้าผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ผม เธอกุมมือผมไว้แน่น ใบหน้าเรียบเฉยฉายแววเศร้า ดวงตาเปี่ยมน้ำตาหลุบลงต่ำ เธอนิ่งจนหน้ากลัว มีเพียงเสียงสะอื้นน้อย ๆ ที่จับไม่ได้ใจความ หยาดน้ำใส ๆไหลลงในร่องแก้ม ไม่มีคำพูดใด ๆ ผมไม่อยากเห็นเธอในสภาพนี้ เธอเป็นคนเดียวที่ยืนข้างผมในเวลาที่ผมไม่มีใคร เธอยืนยันที่จะอยู่เคียงข้างกัน และมีเพียงเธอเท่านั้นที่ปกป้องอุดมการณ์และความคิดของผมอย่างกล้าหาญ เธอเป็นผู้มาส่งผม....
|
วันจันทร์ ที่ 26 พฤษภาคม 2551
มรณะกรรมบนโต๊ะอาหาร
Posted by
สายลมที่ผ่านมา
,
ผู้อ่าน : 367
, 09:06:26 น.
| หมวดหมู่ :
ชดใช้
เรื่องสั้น
พิมพ์หน้านี้
|
ขอบคุณภาพจาก : http://www.pixpros.net/forums/showthread.php?p=41581 กรุณาปรับที่นั่งให้อยู่ในแนวตั้งและรัดเข็มขัดด้วยค่ะ เสียงนางฟ้าประจำเครื่องเจื้อยแจ้ว เครื่องพร้อมที่จะ Landing ไม่นานจากนั้นกัปตันนำเครื่องล่อนลงแตะพื้น Runway อย่างนุ่มนวล เราเก็บสัมภาระและตระเตรียมหนังสือเดินทาง ตลอดทางที่เดินออกจากทางเดินเพื่อไปตรวจเช็คหนังสือเดินทาง ฉันกับพี่ภูมิคุยกันถึงงานที่จะต้องติดต่อในคืนนี้ไปพลาง ....
|
วันศุกร์ ที่ 11 เมษายน 2551
มาฆ่าตัวตายกันดีมั้ย (ตอนที่สอง : โดดน้ำตายดีมั้ยน๊อ...)
Posted by
สายลมที่ผ่านมา
,
ผู้อ่าน : 594
, 03:10:30 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องสั้น
พิมพ์หน้านี้
|
 จาก entry ที่แล้ว http://www.oknation.net/blog/swongviggit/2008/04/10/entry-2 สายลมฯ นั่งคุยกับเพื่อน ๆ ผ่านหน้าจอ MSN ถึงเรื่องข่าวคราวการฆ่าตัวตาย และฆ่าคนรักตายดับไปตามกัน จนอยากชวนเพื่อน ๆ มาคิดกันแบบหนุกหนานว่า "เรามาฆ่าตัวตายกันดีมั้ยน๊อ" โดยสายลมฯ ได้นำเหนอวิธีตายที่แสนจะคลาสิก ใช้มาแต่โบราญนานเน จมมาถึงยุคขี่จรวดอย่าง "การผูกคอตาย" ว่ามันมีเสน่ห์หน้าหลงไหลยังไงคนถึงได้ยัง....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 27 มีนาคม 2551
ตัวบุญ
Posted by
สายลมที่ผ่านมา
,
ผู้อ่าน : 433
, 09:01:26 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องสั้น
พิมพ์หน้านี้
|
 บรรยาการเงียบงัน และง่วงงุนของเย็นวันนี้ ไม่ทำให้ผมรู้สึกหงุดหงิดรำคาญใจกับการเจรจรที่ติดขัดจนแทบเป็นการจลาจล อาจจะเป็นเพราะผมเหนื่อยเกินกว่าที่จะขึ้นมายืนที่นี่ ทุก ๆ เย็นผมต้องมายืนที่นี่ เหมือนดั่งมันเป็นงานประจำ ที่ผมไม่สามารถจะป่วยหรือจะลาได้ พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้าแล้ว แสงสุดท้ายของสุรีย์ส่งให้คนที่เดินสวนทางผ่านมาเหมือนมีรัศมีเป็นแสงกระจายรอบตัวคล้ายฑูตสวรรค์ และทุก ๆ วันสายตาของผมจะจับจ้....
|
วันพุธ ที่ 26 มีนาคม 2551
ส่วนเกิน
Posted by
สายลมที่ผ่านมา
,
ผู้อ่าน : 499
, 08:39:38 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องสั้น
พิมพ์หน้านี้
|
"แต่งงานกับพี่นะ" พี่นิจกอดฉันจากด้านหลัง ปลายจมูกฝังลงที่ต้นคอของฉันจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ฉันเอียงคอหลับและหันหน้ากลับมาแต่ก็ยังไม่พ้นจากอ้อมกอดของพี่นิจ สองมือของฉันกันไม่ให้หน้าอกพี่นิจแนบชิดกับฉันจนเกินไป พี่นิจยังไม่ยอมหยุดเขาก้มลงจูบฉันเนินนานก่อนที่จะเคลื่อนริมฝีปากและปลายจมูกมายังใบหูและต้นคอของฉันอีกครั้ง ความร้อนของลมหายใจทำเอาฉันทอดถอนหายใจ ความรู้สึกผ่อนคลายและเคลิบเค....
|