..พระพุทธองค์..ยังทรงจมปลักกาม

..ทรงหลงกาม และหลุดจากกาม

..ดูก่อนมหานาม  ครั้งก่อนแต่การตรัสรู้  เมื่อเรายังไม่ได้ตรัสรู้ยังเป็นโพธิสัตว์อยู่ แม้เป็นผู้มีสติระลึกได้ว่า

"กามทั้งหลาย มีรสที่น่ายินดีน้อย, มีทุกข์มาก,มีความคับแค้นมาก,โทษอันร้ายแรงมีอยู่ในกามนั้นอย่างยิ่งก็ดี  แต่เรานั้นยังไม่ได้บรรลุสุขอันเกิดแต่ปีติ     หรือธรรมอื่นที่สงบยิ่งไปกว่าปีติสุขนั้น,นอกจากได้เสวยแต่กาม และอกุศลธรรมอย่างเดียว, เราจึงเป็นผู้หมุนกลับจากกามไม่ได้, ไม่รู้อย่างแจ่มแจ้งในกามทั้งหลาย  อยู่เพียงนั้น."

..ดูก่อนมหานาม เมื่อใด เป็นอันว่าเราได้เห็นข้อดีอย่างดี ด้วยปัญญาอันชอบตามเป็นจริงว่า...
"กามทั้งหลาย มีรสที่น่ายินดีน้อย, มีทุกข์มาก,มีความคับแค้นมาก,โทษอันร้ายแรง   มีอยู่ในกามนั้นอย่างยิ่ง"  แล้ว;   

...... เมื่อนั้นเราก็เป็นผู้ไม่หมุนกลับมาสู่กามทั้งหลาย  รู้จักกามทั้งหลาย อย่างแจ่มแจ้งได้.

(พุทธประวัติจากพระโอษฐ์(น.๔๔)  พุทธทาส   อินทฺปัญโญ (บาลี จูฬทุกขักขันธสูตร สีหนาทวรรค มู.ม.๑๒/๑๘๐/๒๑๑.ตรัสแก่ท้าวมหานาม ที่นิโครธาราม กรุงกบิลพัสดุ์)

..วิเคราะห์ถอดวรรค  จากพระสูตรข้างบน  จะเห็นว่าชีวิตในขณะที่เป็นเจ้าชายสิทธัตถะนั้น  ทรงถือว่าพระองค์ทรงเป็นโพธิสัตว์   ฉะนั้นเราๆท่านๆทั้งหลาย   ก็เป็นโพธิสัตว์ได้ทั้งนั้น  ถ้าจะพอมีภูมิรู้ขบคิดด้วยขดสมองของตนว่า 

..."กามทั้งหลาย มีรสที่น่ายินดีน้อย, มีทุกข์มาก,มีความคับแค้นมาก,โทษอันร้ายแรงมีอยู่ในกามนั้นอย่างยิ่ง"

..กาม[Kama;sensuality] มิใช่หมายไว้เฉพาะเรื่องของความใคร่ในทางเมถุน[SEX] เท่านั้น  แต่กามในที่นี่ หมายรวมไกลไปถึง  รูป,เสียง,กลิ่น,รส,สัมผัสทางกาย ที่เรียกรวมว่ากามคุณ๕[Kamaguna:sensual objects] 

...ต้องพยายามหัดมองให้เห็นโทษภัยของสวยๆงามๆ ,เสียงยกยอปอปั้นหวานออดอ้อนออเซาะ,กลิ่นหอมละมุนจรุงใจ,รสเอร็ดอร่อย,และการสัมผัสอันอ่อนนุ่มชุ่มกายทั้งหลายทั้งปวง  ..แม้จะหัดได้ไม่ง่ายไม่หมู  แต่ถ้าหัดพิจารณาบ่อยๆ  ก็จะรู้แจ้งแทงตลอดเห็นโทษภัยของ กามคุณ๕เหล่านี้ได้แน่ๆ บ่ยาก.

..เจ้าชายสิทธัตถะเอง  ก็ทรงเล่นเอาล่อเอาเถิด วนเวียนอยู่ในหล่มจมปลักกามคุณทั้ง๕นี้  อยู่จนถึงอายุ๒๙ปี  ถึงได้หาทางออกจากมันได้  คุณๆท่านๆทั้งหลายเกิดมาก็ไม่ได้เป็นลูกกษัตริย์  ไม่ได้มีบารมีเป็นเจ้าชาย ก็ย่อมจะต้องตะเกียกตะกายจมกาม กันหลายปีดีดัก ญาปู่เองก็หลงมันอยู่จนอายุ๓๓ปี ถึงปีนปากบ่อมันออกมาได้บ้าง

.. แม้เราจะพิจารณาเห็นโทษภัยของกามได้ชัดเจนแล้ว แต่ ...
.."เรานั้นยังไม่ได้บรรลุสุขอันเกิดแต่ปีติ     หรือธรรมอื่นที่สงบยิ่งไปกว่าปีติสุขนั้น "

..เรียกภาษาชาวบ้านง่ายๆว่า   " รู้หมด  แต่อดไม่ได้ " เพราะคนส่วนใหญ่  ยังไม่เคยไปสัมผัสกับความสุข ที่นอกเหนือจากรูป,รส,กลิ่น,เสียง,สัมผัสสักที  การฝึกสมาธิแบบฤาษีชีไพรนั่นแหละ เป็นเบื้องต้นหมูๆ ของการ บรรลุสู่ความสุขอันเกิดแต่ปีติ  หัดฝึกสมองให้หยุดคิด โดยใช้ลมหายใจเข้า-ออกเป็นเครื่องมือประจำตัว ไม่นานคุณ จะได้สัมผัส จะได้บรรลุสุขอันเกิดแต่ปีติ ได้แท้ได้จริง และจะได้ก้าวพ้นออกจากหล่มกามกันได้สักที  เชื่อเถอะว่าไม่ยากเกินความสามารถของคุณแน่ๆ    รู้แล้วลงมือ ณ บัดNow.   

                                                      TAIMK
                                                  www.taimk.net

**********

มูลนิธิมหาญาณโพธิสัจ  http://mahayan.taimk.net
ประวัติญาปู่  http://yogitai.taimk.net
ค่ายยุวชนBYC&ASM  http://byc.taimk.net