จะมีผู้หญิงสักกี่คนที่ไม่ชอบดอกไม้โดยเฉพาะกุหลาบ ที่คนเปรียบว่าเป็นดอกไม้แทนความรัก และหากใครสักคนมอบกุหลาบสีแดงให้คุณ คุณจะปลื้มไหม ?   สำหรับฉัน ฉันชอบดอกมะลิ  ผูกพันกับพิกุลและลั่นทม  ชื่นใจที่ได้กุหลาบ

    กุหลาบไร้หนาม  ผู้หญิงที่สวยแต่ขาดความดีและทักษะที่จะป้องกันตัวเอง   ใครนะช่างเปรียบเปรย

    คนสองคน  กุหลาบดอกเดียว ถ้า   ฉันต้องการ  คุณก็ต้องการ  จะทำอย่างไร

    ชีวิตงาน ชีวิตคู่ และชีวิตส่วนตัว กินเวลาทั้งหมดของเรา   เพื่อให้เกิดความราบรื่นในระหว่างเวลาของชีวิต  เมื่ออยู่ด้วยกัน  เมื่อต่างต้องการ และต้องให้ได้ตามต้องการ  เราจะขจัดความขัดแย้งนั้นได้อย่างไร

      ยอมกันบ้างได้ไหม ?   ตามใจคุณนะ

      เสียสละกันบ้างได้ไหม ?   มอบให้คุณนะ

      หลอมรวมกันบ้างได้ไหม ?  แบบนี้ก็ได้ ( นิจ๊ะ..)

      มองข้ามกันบ้างได้ไหม ?  ไม่เคยคิดว่าคุณเลย

      เติมเต็มกันบ้างได้ไหม ?  น่ารักที่สุดเลย

   วันนี้กุหลาบเต็มโรงเรียน  แม้มีความพยายามรณรงค์เด็กๆ ให้ลดความสำคัญของวันแห่งความรัก แต่ด้วยโลกที่ไร้พรมแดน กับ การเชื่อมโยงและไขว้กันทางวัฒนธรรม (Culture Crossing)  ย่อมปิดกั้นความคิดของพวกเขายากขึ้น

     และถ้าคุณเป็นฉัน    เห็นพวกเขาร่าเริงสดใส วิ่งบ้าง เดินบ้าง มองหาคนที่รักเพื่อมอบกุหลาบให้แก่กัน  คุณก็คงทำเป็นมองไม่เห็นเสียบ้าง  

    "  ครูขา  ขออนุญาตค่ะ "  เสียงใสๆ ของสาวน้อยมัธยมต้น ทำฉันสะดุ้ง

   "  จ๊ะ จ๊ะ เข้ามา ลูกสาว "    ฉันเรียก เก้อเล็กน้อย ครูก็นั่งคิดอะไรเพลินๆเป็นเหมือนกัน

        ลูกสาวสองคน  ดอกกุหลาบในมือคนละดอก  ก้านกุหลาบยาวจนดูเกะกะ  แต่ดอกแรกแย้ม พองาม กุหลาบในมือของทั้งสองคนถูกเหวี่ยงไปมา ขณะที่ทั้งสองมองหน้าฉัน และมองหน้ากัน   ยิ้มนิดๆ  ท่าทางเก้อหน่อยๆ

        "  เอ้า  ใครจะเป็นคนพูดก่อนคะ"   ฉันถามเสียงใส ใจเป็นปลื้ม

           ทั้งสองมีอาการเขินอายเล็กน้อย  คนหนึ่งพยักเพยิดให้อีกคนพูด  อีกคนทำท่ารวบรวมสติ      " หนูพูดก็ได้ค่ะ "

        " คือ เอ้อ.. หนูจะมาบอกครูว่า   พวกเด็กผู้ชายเล่นสาดน้ำกันอยู่บนตึก และโยนขันน้ำลงมาข้างล่างด้วยค่ะ"   เธอพูดเสียงดังฟังชัด 

            กุหลาบในมือเธอ  มีตั้งสองดอก     ฉันต้องการ   เธอก็ต้องการ   

.

.

.

.

 บันทึกของธมลวรรณ

14 กุมภาพันธ์ 2550