ความทุกข์   ความท้อแท้และสิ้นหวัง                  

ผู้ปกครองนักเรียนและเด็ก ๆ หลายสิบคน นั่งรอพบผู้อำนวยการโรงเรียน ผลการสอบและจับฉลากเข้า ม. 1 ประกาศแล้ว ได้ยินผู้ใหญ่ให้ความเห็นว่า โรงเรียนทุกโรงเรียนดี มีมาตรฐานเท่ากัน  เด็กทุกคนต้องมีที่เรียน แต่ฉันก็ยังเห็นผู้ปกครองและเด็กนั่งรอ  ขอแจ้งเหตุผลยืนยันที่จะเรียนที่นี่ 

หนูน้อย ม. 1 ก็คือป. 7 สมัยก่อนนั่นเอง  อายุเพียง 10-11 ปี   เ ธอต้องแข่งขัน  เรียนรู้ผิดหวัง สมหวัง  ต้องพบเห็นความทุกข์ของพ่อแม่ตั้งแต่อายุเท่านี้เองนะ ฉันบอกผู้ปกครองว่า  คุณพ่อคุณแม่เข้าพบนะคะ หนูนั่งรอที่นี่ล่ะ ฉันก็เป็นหนึ่งในกรรมการพิจารณารับนักเรียน  แบกความทุกข์ของผู้ปกครองไว้ไม่น้อย    

อย่าให้เด็กต้องไปรับฟังการร้องขอของพ่อแม่  และรับฟังเหตุผลของโรงเรียนว่าลูกคุณมีคุณสมบัติเหมาะสม ไม่เหมาะสม อย่างไรเลยนะ 

และเคยได้ยินบ้างไหม  ลูกผมไม่มีสิทธิ์จับฉลากที่นี่  เพราะไม่ใช่พื้นที่บริการ (พื้นที่ใกล้บ้าน) ทั้งๆที่บ้านห่างโรงเรียนแค่ 4 กิโลเมตร  บ้านติดหลังโรงเรียนหนึ่ง แต่ไม่ใช่พื้นที่บริการโรงเรียนนั้นหรอก เพราะเขาตัดอีกด้านหนึ่งเป็นพื้นที่บริการ 

เดินกลับมาอีกครั้ง  เธอนั่งอยู่คนเดียว ฉันมองเห็นแววตาขอความหวังของเด็กน้อย หน้าใส  แก้มแดง ดูจากภายนอกก็พอคาดเดาได้ว่าครอบครัวมีฐานะ  แต่เงินก็ไม่สามารถเนรมิตทุกอย่าง  จนหรือมี  ก็ต้องแข่งขัน  ต้องยึดกติกาเหมือนกัน

ฉันอดลูบหัวเธอไม่ได้  " หนูยังไม่มีที่เรียนเหรอครับ "

  " มีแล้วครับ "

 " แล้วทำไมละลูก " 

 " ผมอยากเรียนที่นี่ครับ " 

   คำว่า มีแล้วครับ อาจหมายถึง ได้รับการเกลี่ยไปในโรงเรียนที่ยังพอมีที่ว่างรับเพิ่มได้และไม่ไกลบ้านมากนัก

วันรุ่งขึ้น ฉันเห็นพ่อ แม่ ลูกมานั่งรอที่เดิม 

  " ยังไม่เรียบร้อยหรือคะ "  ถามทั้งๆที่รู้คำตอบ 

  " ยัง " เสียงแม่เด็กตอบสั้น ๆ พอได้ยิน

 แววตาของทั้งสามสะท้อนความทุกข์ ความท้อแท้และสิ้นหวัง   ฉันหันไปบอกเด็กว่า 

  " ไม่เป็นไรหรอกลูก  เรียนที่ไหนก็เหมือนกัน "

มันคงเป็นคำพูดที่เหมาะสมที่สุดในเวลานี้  ได้แต่หวังว่าเธอเด็กเกินกว่าจะคิดไปไกลว่า ทำไมเพื่อนผมสอบได้  มีโอกาสเลือก แต่ผมสอบไม่ได้ ไม่มีโอกาสเลือก

.

สิ่งสำคัญและมีความหมายสำหรับเรา  แท้จริงคือตัวของเราเอง เพียงแค่เราสลัดความอ่อนแอ ความทุกข์ ท้อแท้และสิ้นหวัง ออกไปให้ได้ เท่านั้นเอง

.

.

.

.

.

.

บันทึกของธมลวรรณ

มีนาคม-เมษายน 2551

ฝากความคิดถึง ถึงลูกสาววัชชา  ขอให้มีกำลังใจในการทำงานในที่ใหม่และกับเพื่อนใหม่