ในที่สุด....การตั้งรัฐบาลก็เสร็จสิ้นใกล้สมบูรณ์...รอแต่เพียงการแถลงนโยบาย.... ในการแถลงนโยบาย..เราคงจะเห็นแนวทาง....คงเห็นเส้นทางที่จะก้าวเดิน....ว่าจะ..เดินไปในทิศทางไหน...แล้วจะเดินไปได้อย่างไร...

สำหรับผู้ที่คิดทำงานให้บ้านเมืองโดยสุจริตใจแล้ว....นับว่าไม่ใช่เรื่องยากเย็นแต่อย่างใด.....

เพราะเรามีกฎหมายรัฐธรรมนูญฉบับล่าสุดเอื้อต่อการทำงานได้ดีพอสมควร

รัฐธรรมนูญใหม่ลงรายละเอียดต่างๆไว้เป็นกรอบให้ทำงานได้...และชัดเจนมากกว่าฉบับอื่นๆ

แต่...สำหรับผู้ที่ไม่ได้คิดที่จะทำงานให้บ้านเมืองโดยสุจริตใจ...ผู้ที่คิดทำงานเพื่อใครบางคนแล้ว....คงยากที่จะทำงานได้บรรลุเป้าหมาย....กรอบของกฎหมายยังไม่เอื้อให้ทำได้สะดวกนัก

กฎหมายรัฐธรรมนูญ....จึงเป็นเสมือนกำแพงล้อมกรอบ...ล้อมรอบ..เพื่อมิให้โจรเข้ามาได้....

ในเมื่อ..โจรทะลุผ่านเข้ามาได้....ก็ไม่ง่ายนักที่จะออกไปได้...ทางเดียวที่โจรจะออกไปได้คือการทำลายกำแพง....เจาะกำแพง...นั้นคือ...ต้องแก้ที่ตัวบทกฎหมาย......การแก้กฎหมาย...ก็คือการหาทางออกของโจรในคราบนักการเมือง

เราคนธรรมดามาช่วยกันเฝ้าระวัง...เฝ้าระวังที่ช่องโหว่...ที่เป็นจุดอ่อน...ที่คิดว่าโจรจะต้องเจาะทะลุทะลวงออกไป...

เรามาช่วยกันล้อมกรอบไม่ให้โจรมันหนีไปได้...ที่สำคัญ..เราต้องไม่ใจอ่อน...ไม่ทำตามคำอ้อนวอนของโจร...เมื่อโจรมันจนมุม

โจรในคราบนักการเมือง.....ไม่ใช่โจรกระจอก.....การจะจับให้มั่นคั่นให้ตาย....จึงเป็นเรื่องที่ยุ่งยาก

แม้กำแพงแน่นหนา....โจรอาจจะออกไปได้....ด้วยการติดสินบน...เราอาจจะเห็นโจรมันเดินเชิดหน้าชูตาออกไปก็ได้....ออกไปได้ด้วยน้ำมือของคนเฝ้าระวัง...ออกไปทางประตู.....

ฉะนั้นสิ่งที่สำคัญ..จึงอยู่ที่ประชาชนคนธรรมดาเช่นเราๆท่านๆ...ช่วยกันเป็นหูเป็นตามิให้โจรมันออกไปได้..

                               .ช่วยกันตะโกนบอก...

เมื่อ...กำแพงถูกทุบ....เมื่อคนเฝ้าประตูส่งสัญญาณให้กับโจร

             เราจงมาช่วยกันปิดประตูตีแมวกันเถอะ

                                  ธนธัช  โกศิริสันต์