ถึงแววรวี...ที่รัก....

สวัสดีคุณคนดีของผม นานแสนนานแล้วที่ผมมิได้มีข้อความส่งถึงคุณ แต่คุณจงรู้เถิดคนดี คุณยังคงเป็นทุกทุกวันที่แสนงามของผมเสมอเสมอ

ผมคงไม่ถามว่าวันเวลานี้คุณสบายดีหรือไม่
เพราะผมหวังใจทุกขณะที่ครุ่นคิดว่า คุณจะมีทุกทุกวันที่สุขสบายดีสม่ำเสมอ คุณคงจะมีแต่วันที่ดีงาม งดงาม และสวยงามน่ะที่รักของผม ผมหวังใจเช่นนั้น

วันวานครั้งก่อน ก่อนที่เราจะจบถ้อยที่ร้อยความคิดถึงถึงกันในครานั้น ผมทราบความเป็นไปและความว้าวุ่นที่คุณต้องเจอ ผมปรารถนาน่ะคนดี ว่าเรื่องราวเหล่านั้นคนเก่งเช่นคุณต้องฟันฝ่าไปได้เสมอ…ยิ้มสู้ไว้คนเก่งของผม

ที่รักจ๋า…นับจากกาลที่เราจากกัน ผมได้แต่คิดคำนึงถึงคุณ ได้แต่แปลกใจ.. ได้แต่ถามใจ.. ถึงความมากมายความรู้สึกที่ยิ่งนานวันผมยิ่งโหยหาคุณเช่นที่เป็นอยู่ขณะนี้…

ที่รักของผมรู้สึกที่รู้ได้คงได้แต่บอกหัวใจตัวเองว่า…คงเป็นเพราะคุณเป็นอะไรที่มากมายกว่าความผูกพันธ์ที่หมายใจ….ที่รักคุณคืออนาคตอันงดงามที่รอผมเฝ้ารอคอย

ที่เมืองไกลที่ผมอยู่ ผมเห็นดวงดอกไม้ที่แปลกตา ที่งามใจ และงามความรู้สึกมากมาย

แต่คนดีที่รักของผม… แปลกจริงเชียวที่รู้สึกนึกรู้ของผม มิเคยคิดหวังจะดอมเด็ดดอกไม้งามนั่นมาดอมดมแม้เพียงสักคราว

หรืออาจเพราะว่า...ผมมีดวงดอกไม้ในใจ ที่บานไสวอยู่ถิ่นใต้แดนไกลอยู่แล้วเป็นแน่นัก

อย่ากังวลไปเลยคนดีของผม....ปรารถนาในความเป็นคุณที่มีอยู่ในใจผมมิมีวันใดที่จางเจือลงเลย

ทุกคราวจะหลับจะตื่น...แม้ยามไกลห่างเช่นที่เป็นอยู่นี้ ผมยังคงสดชื่นที่คิดฝันถึงคุณเสมอเสมอ

ที่รักของผม...ผมคิดถึงคุณจัง

คุณกำลังครุ่นคิดถึงใครอยู่ในขณะนี้น่ะคนดี...ผมหวังใจให้มีผมบ้างในระหว่างความครุ่นคำนึงนึกนั้น

..........

ใต้แผ่นฟ้านี้ช่างกว้างใหญ่น่ะคนดี

คุณคงมีวันอ้างว้างและโดดเดี่ยวบ้าง...เข้มแข็งไว้น่ะ…ผมรู้ว่าคุณจะทำ และทำได้

อย่าให้ความเป็นใคร หรือความเป็นอะไรมากร่อนกัดความภาคภูมิใจในความเป็นคุณ เช่นที่คุณเคยมี…

ย่อมมีบ้างที่คุณจะเจอวันเวลาที่คุณอ่อนแรง…ผมเข้าใจดี

วันนี้นั้น...แม้ผมมิได้อยู่เคียงคุณในวันที่เหนื่อยอ่อน
แต่จงรู้เถิดคนดีของผม จิตวิญญาณของผมจะคงเป็นเงาของคุณเสมอเสมอ

เพียงคุณนิ่งนึกคุณจะรู้สึกถึงความอาทรใจและความห่วงใยที่ผมมีถึงคุณนั้น

หลับตาซิคนดี คุณมีผมอยู่ที่นั่น คุณเห็นผมใช่หรือไม่...ผมว่าคุณเห็น คุณรู้สึก เพราะผมเห็นและรู้สึกถึงคุณเช่นกัน...ทุกทุกวินาที ผมอยู่กับคุณน่ะคนดี

.........

ที่นี้เหน็บหนาวเหลือเกินคนดี...แหละหัวใจผมยิ่งหนาวเหน็บเป็นกำลัง

คงเพราะผมอยากอยู่ใกล้คุณจนสุดกำลังที่ใจคิดหมายก็เป็นได้

บางวัน...
ผมแอบอิจฉาความเป็นไปของดวงใจใครอื่นที่มีรัก และได้อยู่เคียงใกล้คนที่รักอย่างมากมาย ได้ชิดใกล้ได้ผูกพัน ได้ร่วมเสพฝันตามที่ใจปรารถนา

เหล่านั้นล้วนทำให้ผมยิ่งนิ่งนึกถึงคุณเป็นร้อยเท่าพันทวี

คนดีของผม…ถ้าผมบันดาลทุกสิ่งดั่งใจนึกได้ ผมอยากอยู่ใกล้คุณมากนี้ อยู่ใกล้กันเกินกว่าความผูกพันธ์ อยากใกล้ชิดกันมากมายกว่าความคิดถึงเหลือเกิน....

แต่คงยากเหลือเกินคนดี…คงยากที่จะได้เป็นเช่นหมายใจนั้นในขณะนี้....

คนดีที่รักของผม ผมหวังเสมอน่ะว่าถึงอย่างไรเราต้องมีวันหนึ่งนั้นอย่างแน่นอน…วันที่เราหมายใจรอ

ผมจะรอคอยน่ะคนดีของผม...

...........

คนดีของผม ผมหวังใจน่ะว่าคุณจะอ่านทุกข้อความที่ผมหมายใจมาถึงคุณ จะดีใจที่มีความรู้สึกของผมมาวางลงอยู่ตรงหน้า แหละจะรอคอยความเป็นไปจากความรู้สึกคนไกลคนนี้ต่อไป

ปล.....ผมร้อยเรียงปรารถนาถึงคุณที่นี่ ที่กระทรวงการค้าจนเวลาล่วงใกล้อาทิตย์จะลาฟ้าแล้ว...ผมคงต้องกล่าวลาคุณที่รักของผมด้วยคิดถึง ณ.เวลานี้เพียงนี้ก่อนคนดี

รักคุณสม่ำเสมอ/แทนคุณแทนไท