:::ฉันรู้สึกว่าเธออยู่ไกลนัก:::

แทนคุณแทนไท

"ฉันรู้สึกว่าเธออยู่ไกลนัก" ...๑... ฉันรู้สึกว่าเธออยู่ไกลนัก แต่ยากเกินไสผลักหักใจไหว สัมผัสช่าง เบาบางและว้างใจ รู้สึกเหมือนฉันไหมเราไกลเกิน ...๒... คว้าไม่ถึง ใช่แค่เพียงคิดคะนึงซึ่งห่างเหิน ปรารถนาธรรมดาไม่ก้ำเกิน ยังมิอาจเพลิดเพลินดั่งใจคิด ...๓... ซ่อนมิไหว ทั้งสองตาดวงนัยน์คนไร้สิทธิ์ ปากนิ่ง ก็มิอาจสนิทมิด กับความคิด ที่มิอาจประกาศใจ ...๔... หนอความรัก คิดถึงแรกรู้จักมักอยากได้ พร้อมจะมอบแก่กันและกันไว้ เป็นสายใยเป็นสัมพันธ์ คือสัญญา ...๕... รู้สึก - งดงามทุกยามพบ เป็นน้อมนบรบเล่ห์สิเน่หา กลับ "คือ" ความทรงจำ อันทรมาน์ เหลือแต่วันเวลา พะว้าพะวัง ...๖... ถึง “คิดถึง” ก็ไม่ได้ ส่วนหนึ่ง ที่ซึ้งสั่ง เดี๋ยวอารมณ์ ก็ประเด ประดาดัง แล้วก็พัง ลงมา น้ำตาคลอ ...๗... โถความรัก ฉันทายทัก รักเธอ เสมอหนอ ถึงน้ำตา หล่นพราก จนหลากออ ก็ยังรอ รักที่ลับ หวนกลับมา ...๘... มองฝั่งฟ้าอีกคราน้ำตาร่วง ฟ้าชั่งลวง เล่ห์นักความรักหนา นี่หรือ รักหนอ ที่รอมา "คือ" น้ำตา แต่ละหยด ที่รดริน ...๙... ฉันรู้สึกว่าเธออยู่ไกลนัก แต่ยากเกินไสผลักหักถวิล สัมผัสช่าง เบาบางระหว่างจินต์ รู้สึกเหมือนสูญสิ้น วิญญาณแล้ว -------------------------------------------------------------------- "จะให้ทำประการใดดี เมื่ออารมณ์โศก มันเศร้าจนหัวใจมันเกินกว่าจะเก็บทรมาน" คงเพราะบทกวีของบางใครกระมังครับ ...แทนคุณแทนไท...