เคยมีใครบางคนกล่าวไว้ว่า  ก่อนจะพูดเราเป็นนายมัน  แต่หลังจากพูดแล้วคำพูดจะเป็นนายของเรา  เพราะเราจะต้องรับผิดชอบต่อคำพูดของตน  และไม่อาจย้อนกลับไปเปลี่ยนแปลงสิ่งที่ตนได้เคยพูดไว้ได้

     หากแต่บนโลกนี้ยังมีคนอีกประเภทที่ไม่เคยตระหนักในเรื่องดังกล่าวมาข้างต้น  และยังคงดำรงชีพอยู่ด้วยการพลิกลิ้นไปวันๆ  โดยมิได้เกรงว่าจะเกิดอาการกล้ามเนื้อลิ้นอักเสบแม้แต่น้อย  และยิ่งน่าเศร้าไปกว่านั้นเมื่อหนึ่งในจำนวนนั้นได้ชื่อว่าเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ของบ้านเมืองคนหนึ่งผู้ซึ่งบูชาปลาไหลเป็นสรณะ  และประกาศสัจจะนิยมต่อสาธารณะ  หากแต่ไม่เคยยี่หระที่จะก่อการอันเรียกว่าตระบัดสัตย์ครั้งแล้วครั้งเล่า  โดยยกเอาผลประโยชน์ของชาติมาเป็นข้ออ้าง  หากแต่เด็กอมมือก็ย่อมรู้ได้ว่าใครกันแน่ที่ได้รับผลประโยชน์จากการกระทำเช่นว่านั้น

     ช่วงเวลาที่ คมช. เรืองอำนาจ  ออกมาแถลงข่าวแต่ละครั้งผู้ฟังต่างมองเป็นร่างทรงของ คมช. และยังกล่าวอะไรอีกหลายอย่างที่ดูดี  อย่างไรบ้างคงมิต้องไปฟื้นฝอย  คงจะจำกันได้ดีอยู่  แต่พอพลังประชาชนชนะการเลือกตั้งก็เข้าร่วมหอลงโรงได้อย่างไม่มีเคอะเขินสมเป็นมืออาชีพ

     มาถึงตอนนี้เจอมรสุมอาจถึงขั้นโดนยุบพรรคอันเนื่องแต่บทบัญญัติแห่ง รธน. ที่จัดทำขึ้นในสมัย คมช. ก็เที่ยวโทษ รธน. ว่าไม่ดีบ้าง  โทษนั่นโทษนี่เว้นแต่โทษตัวเอง  ทั้งที่ตนก็สนับสนุน รธน. อย่างสุดลิ่มทิ่มประตูในคราวนั้น  เหตุผลรู้ๆ กันอยู่  อีกทั้งก่อนเลือกตั้งก็รู้อยู่ว่ากติกามันเป็นอย่างไร  นี่หากไม่โดนกับพรรคตัวเองก็คงจะว่าไปอีกอย่างประสาปลาไหลเพื่อสร้างราคาให้ตัวเอง

     ปล่อยให้กระบวนการดำเนินไปเถิด  ผลจะเป็นเช่นไรก็ควรยอมรับเสีย  ถือซะว่ากรรมที่เที่ยวประกอบมุสาวาทกรรมได้ตามสนองเอาบ้างแล้ว  หยุดกิจกรรมทางการเมืองสักห้าปีก็น่าจะเป็นช่วงเวลาที่ดีที่จะได้ทบทวนว่าที่ผ่านมานั้นได้เคยหักหาญน้ำใจใครไปบ้าง  แต่หากรอดตัวไปก็คงได้เห็นการพลิกลิ้นอีกต่อไปไม่รู้สักกี่หน  ประชาชนก็คงต้องทนโดนหลอกต่อไปจนกว่าจะตายกันไปข้าง