พี่น้องครับ....ผมขอพักเรื่องอื่นไว้ก่อนนะครับ

ช่วยเธอกันหน่อยนะครับ....

อย่าปล่อยให้เธอสู้เพียงลำพัง

ขออภัยที่ผมเอาลิงค์นี้ไปแปะไว้หลายๆบล็อก ผมเพียงแค่อยากให้สังคมออนไลน์ได้รับรู้ข่าวนี้ ไม่มีเจตนารบกวนครับ

ทาโร่

ชีวิตรันทด ด.ญ.10 ขวบ รับภาระดูแล ปู่- ย่าที่ชรา พร้อมป้าและพี่ชายที่พิการ
ข่าว - อรุณธวัฒน์ เป๋าสมบัติ /สำนักข่าวเนชั่น

ชีวิตรันทด ด.ญ. 10 ขวบ ยอดกตัญญูแบกรับภาระหนักเลี้ยงดูปู่ย่าวัยชรา ป้าป่วยโรคประสาท และพี่ชายคนโต ที่เป็นโปลิโอพิการ  พักกลางวันต้องเดินไป-กลับกว่า 8 กม. ป้อนข้าวพี่ชาย จนทำให้การเรียนตกต่ำ ครูประจำชั้นเผยครอบครัวยากจนฝนตกหลังคารั่วไม่มีที่หลบฝน เพื่อนบ้านและครูต้องบริจาคข้าวสารอาหารแห้งให้ แต่ไม่เพียงพอบางมื้อต้องอดทั้งครอบครัว เจ้าตัวเผยอยากเป็นพยาบาลเพื่อรดูแลคนในครอบครัวและชาวบ้านที่ยากจน

 เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2550 ผู้สื่อข่าวได้รับการเปิดเผยจาก ครูประจำโรงเรียนบ้านใหม่ หมู่ 1 บ้านใหม่ ต.ท้องฟ้า อ.บ้านตาก จ.ตาก ว่า เด็กนักเรียนหญิงรายหนึ่ง มีชีวิตยากลำบากต้องดูแลบุพการีในครอบครัวถึง 4 ชีวิต คือปู่ ย่า ซึ่งมีอายุมากกว่า 80 ปี ตลอดจนป้าซึ่งป่วยด้วยอาการของโรคประสาท และพี่ชายที่พิการขาลีบ ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ ชีวิตความเป็นอยู่ ในครอบครัวที่ยากจนโดยเด็กหญิงต้องแบกรับภาระอย่างหนัก ทำให้ผลการเรียนเริ่มตกต่ำ
 

ผู้สื่อข่าวเดินทางไปถึงโรงเรียนบ้านใหม่ นายประดิษฐ์ แก้วรรณ ครูประจำชั้นประถมศึกษาปี ที่ 4 ได้พาไปพบกับ เด็กหญิงวิมล ยมเกิด หรือน้องหน่อย  อายุ 10 ปี นักเรียนประจำชั้น ป.4  ซึ่งกำลังขะมัก เขม้นอยู่กับการเรียนหนังสือ ร่วมกับเพื่อนร่วมชั้นกว่า 10 คน แต่หากสังเกตุพบว่า ด.ญ.วิมล อยู่ในอาการเศร้าสร้อย

โดยครูประจำชั้นได้เปิดเผยว่า ที่ผ่านมา ด.ญ.วิมล มีผลการเรียนอยู่ในระดับดีมาโดยตลอด สอบได้อันดับที่ 1-2 ทุกเทอม เป็นเด็กที่เรียนเก่ง มีนิสัยอ่อนน้อม เข้ากับเพื่อนนักเรียนได้ดี ช่วยเหลือเพื่อนๆ ในการทำกิจกรรมที่ทางครูมอบให้ และไม่เคยขาดการเรียนมาโรงเรียนเป็นประจำ จึงเป็นที่ชื่นชอบของครูในโรงเรียนทุกคน ต่อมาระยะหลัง หลังจาก พ่อ และแม่เสียชีวิตลงเมื่อประมาณ 3 ปีที่ผ่านมา ทำให้ครอบครัวขาดเสาหลัก ขาดความอบอุ่น
 

ซึ่งเป็นสาเหตุหนึ่งที่ส่งผลทำให้การเรียนตกต่ำสอบได้อันดับ  3-4 เรื่อยมา  เนื่องจากต้องแบกรับภาระเลี้ยงดู นายเสนาะ นางเตียม  ยมเกิด ปู่และย่า วัย 82 ปี ซึ่งแก่ชรา ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ อีกทั้งนางสำเภา ยมเกิด ป้า วัย  60 ปี ที่ป่วยด้วยอาการทางประสาทมานาน และที่สำคัญต้องดูแล นายนิเวศน์ ยมเกิด อายุ 18 ปี พี่ชายร่วมสายโลหิต ที่ป่วยด้วยโรคโปลิโอ เดิน ลุกนั่งไม่ได้ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้  ด.ญ.วิมล ผู้เป็นน้องสาวจะต้องป้อนข้าว ป้อนน้ำให้ 3 เวลา ตลอดจนดูแลเรื่องการขับถ่ายของพี่ชายอย่างไม่รังเกียจ จากนั้นจะอาบน้ำแต่งตัวให้ ซึ่งถือเป็นภาระหนักสำหรับเด็ก อายุเพียง 10 ขวบ
 

ต่อมาผู้สื่อข่าวได้ติดตาม ด.ญ.วิมล ยมเกิด ไปที่บ้านพักเลขที่ 41 หมู่ 9 บ้านรังแล้ง ต.ท้องฟ้า อ.บ้านตาก จ.ตาก ซึ่งเป็นบ้านพักที่อยู่รวมกัน 5 ชีวิต สภาพบ้านเป็นบ้านไม้ยกพื้นเก่าคร่ำคร่า ไม่มีฝาบ้าน หลังคามุงกระเบื้องเก่า เวลาฝนตกน้ำฝนรั่วเปียกทั้งหลัง ไม่สามารถหาที่หลบฝนได้ โดยภาระหน้าที่ของ ด.ญ. วิมล ต้องทำเป็นประจำทุกวันในช่วงเช้าก่อนไปโรงเรียน คือจะต้องหุงหาอาหาร เตรียมไว้ให้ปู่ ย่า และป้า ส่วนพี่ชาย ต้องป้อนข้าวป้อนน้ำให้ เนื่องจากไม่สามารถช่วยเหลือตนเอง หลังจากเสร็จกิจวัตรก็จะเดินไปโรงเรียน เป็นระยะทางไกลกว่า 4 กิโลเมตร ส่วนในช่วงพักกลางวัน ก็จะเดินกลับมาบ้านป้อนข้าว ป้อนน้ำให้กับพี่ชายเป็นประจำทุกวัน โดยจะรักพี่ชายคนนี้มาก และไม่เคยบ่นย่อท้อ
 

นายเสนาะ ยมเกิด ซึ่งเป็นปู่ บอกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ว่า ตนมีลูกชายหญิงทั้งหมด 12 คน แต่งงาน แยกครอบครัวกันไปคนละทิศละทาง บางส่วนล้มหายตายจากไปแล้วหลายคน ส่วนใหญ่ก็มีฐานะยากจน นานๆ ครั้งถึงจะมาเยี่ยม แต่ที่น่าเป็นห่วง ก็คือหลานทั้งสองคน ที่ขาดทั้งพ่อทั้งแม่ และทุกวันนี้ ได้ ด.ญ.วิมล หรือน้องหน่อย หลานสาวเป็นผู้ดูแลคนในบ้านทั้งหมดทั้ง 4 ชีวิต ถือเป็นภาระหนักสำหรับเด็กในวัยเดียวกัน สงสารหลานไม่ได้ไปวิ่งเล่นสนุกสนานเหมือนๆ กับเพื่อนๆ ที่เค้ามีครอบครัวที่อบอุ่น ถ้าวันหนึ่งปู่ ย่า จากโลกนี้ ไป ก็ไม่ทราบชะตากรรมของหลานจะเป็นเช่นไร ทุกวันนี้ก็อาศัยข้าวปลาอาหารจากเพื่อนบ้านผู้ใจบุญ แบ่งปันให้ได้ปะทังชีวิตไปวันๆ บางครั้งไม่มีก็ต้องอด เนื่องจากเพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียงต่างก็มีฐานะ ยากจน
 

ด.ญ.วิมล ยมเกิด  หรือน้องหน่อย บอกว่า ในอนาคตหากมีโอกาสอยากได้เรียนหนังสือในระดับสูงขึ้น และอยากจะเรียนเป็นนางพยาบาล เพื่อจะอาศัยวิชาความรู้ดูแลรักษาปู่ ย่า ป้า และพี่ชาย ที่ป่วยไข้ให้กลับมาเหมือนปกติ นอกจากนี้ยังจะได้ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ ที่ฐานะยากจน และประสบชะตากรรมเดียวกัน ให้มีชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้น
 

“บางครั้งรู้สึกเหงาขาดพ่อและแม่คอยดูแลอยู่เคียงข้าง แต่ก็ไม่รู้สึกย่อท้อกับการเผชิญชีวิตที่ไม่เหมือนครอบครัวของคนอื่น ที่มีทั้งพ่อแม่ญาติพี่น้องครบพร้อมหน้าพร้อมตา ส่วนตนนอกจากเลิกเรียนก็ไม่เคยไปเที่ยวเล่นเหมือนอย่างเพื่อนๆ จะต้องคอยดูแลปัดกวาดเช็ดถูบ้านทำกลับข้าวให้ปู่ยา ป้า และพี่ชาย ส่วนเวลากลางคืนอาศัยแสงสว่างจากหลอดไฟภายในบ้านที่มีเพียงดวงเดียวสำหรับอ่านหนังสือ และทำ การบ้านเตรียมตัวไว้ล่วงหน้าก่อนจะเข้าเรียนหนังสือในวันรุ่งขึ้น เมื่อเรียนจบหากมีบุญวาสนาและโอกาส ที่ดีกว่านี้จะขอสอบเข้าเรียนพยาบาล เพื่อหวังใช้วิชาความรู้มาช่วยรักษาปู่ย่า ป้า และพี่ชายให้หายเป็น ปกติ” ด.ญ.วิมล กล่าวทั้งน้ำตาไหลสองแก้ม
 

ด้าน นายประดิษฐ์ แก้ววรรณ ครูประจำชั้น กล่าวเพิ่มเติมว่า ที่ผ่านมาทางโรงเรียนได้ช่วยเหลือครอบครัวของ ด.ญ.วิมล ในเรื่องทุนการศึกษาจำนวนหนึ่ง แต่ก็ไม่เพียงพอ และสนับสนุนช่วยเหลือด้านอุปกรณ์การเรียน เช่น หนังสือ สมุด ดินสอ และเสื้อผ้าชุดนักเรียนให้ ส่วนอาหารมื้อกลางวันโรงเรียนจะจัดให้นักเรียนทุกคนโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย นอกจากนี้ทางคณะครูยังได้รวบรวมเงินที่ได้รับจากการบริจาคเป็นค่าจัดซื้อข้าวสาร อาหารแห้งให้กลับครอบครัวได้นำไปบริโภค แต่ก็เป็นบางครั้งเท่านั้น
 

อย่างไรก็ตามทางโรงเรียนก็อยากจะขอความช่วยเหลือจากผู้ใจบุญ สนับสนุนช่วยเหลือครอบครัวของเด็กหญิง วิมล ไว้เป็นทุนการศึกษาเพื่ออนาคตที่ดี และชีวิตความเป็นอยู่ทางบ้านให้ดีขึ้น โดยสามารถโอนเงินเข้า บัญชีออมทรัพย์ ธนาคารเพื่อการเกษตร และสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) สาขาย่อยบ้านตาก ชื่อ บัญชี ด.ญ.วิมล ยมเกิด เลขที่บัญชี 081-2-22482-3 หรือติดต่อโดยตรงโรงเรียนบ้านใหม่ หมู่ 1 ต. ท้องฟ้า อ.บ้านตาก จ.ตาก จะขอบพระคุณยิ่ง

เพลง ถามหาความรัก

ขับร้อง ยืนยง โอภากุล

อัลบั้ม กัมพูชา

ขอบคุณ http://mms.hunsa.com