ไปทรหดอดทน นั่งรถ ไปหลวงพะบางมา นานนมแล้ว เอามาลงกันลืมซะหน่อย

เริ่มต้นที่วังเวียง

ริมแม่น้ำซอง

เห็นมีแต่สะพานไม้ เอาสะพานเหล็กมาให้ชมเบิ่ง

ข้ามสะพานทีก็เสียตังค์ชาวบ้านเลยเดินข้างเอาดีฝ่า น้ำแค่หน้าแข้ง

อย่างนี้ต้องขยายมาให้ดู

บรรยากาศยามเย็น

อีแต๋น ตะลุยน้ำ

โรงเรียนสามัญวังเวียง ไม่ได้ถามใครหรอก แปลเอาตามกระดาน

บ้านตึกในเมือง

คุณป้าโรตีร้านนี้นะ ลงมาไม่รู้กี่เว็บแล้ว อิอิ

หมากเตะ โลกตะลึก แน่นอน

ที่พักเราเองแหละ พักผ่อนก่อนตะลุยตอนเช้า

ร้านอาหาร

ตลาดเช้า สุดยอดแห่งบรรยากาศน่าหรรษายามเดินชม

สัตว์ประหลาดทั้งนั้น

นี่ก็นก  ดูเจ้าของร้านสิ นับตังค์เพียบเลย

หาอารายรองท้องดีฝ่า

โจ๊กดีฝ่า เพราะต้มเส้นเบื่อแล้ว

เณรซิ่ง

รูปนี้ต้องอธิบายนาน หน่อย ระหว่างทางเราก็นั่งรถตู้จากวังเวียงเพื่อที่จะไปเมืองหลวงพระบาง ไอ้รถตู้เบาะที่นั่งข้างประตูน่ะ พนักพิงมันสั้น แม่ยิง เมืองวังเวียง ก็จะไปทำงานที่หลวงพะบาง นั่งไปซักพัก she ก็ง่วง เลยอาศัยแอบอิงเพื่อบ้านหัวแดง ส่วนเมียเฮีย ก็หันมาดูแล้วก็บ่น ๆ ตลอดทางเลยหละ แหมก็ต้องหลายชั่วโมงนี่นา แบ่ง ๆ กันบ้าง

แม่น้ำคาน กลางเมืองหลวงพะบาง กดมาฝากจากยอดพระธาตุพูสี

มองเห็นพระราชวังเก่าที่ตอนนี้เป็นพิพิธภัณท์ สถาปัตย์กรรมแบบฝรั่งเศษ ด้านหลังติดแม่น้ำโขง

ยอดพระธาตุพูสี

แม่น้ำคานนำสายตาไปสู่อีกพระธาตุนึง แต่จำบ่ได้แล้วว่าซื่อหยัง

ถนนวิ่งขนานกับแม่น้ำคาน

รันเวย์สนามบินหลวงพะบางค่ะ กรุณารัดเข็มขัดนิรภัยและนั่งอยู่กับที่ก่อนเครื่องลงจอด

เฮียคนนี้ขึ้นไปตั้งกล้องในมุมที่ดีที่สุดที่จะถ่ายภาพพระอาทิตย์อัสดง บนยอดพูสี แต่ไม่นาน ฝาหรั่งข้างล่างนี้ก็พากันก่นด่าสาบแช่งสารพัด จนเฮียแกทนไม่ไหว ต้องลงไปจากพระธาตุเลย อิอิ สะใจ

ยามอาทิตย์อัสดง นะเมือง หลวงพะบาง

ภาพนี้ชอบครับ ดอกจำปากับเงินลาว

ยามค่ำ

จำไม่ได้ เอาผักกาดหอมมาห่อใส้

นี่ก็เหมือนกันแต่เป็นใบคะน้า

วิธีการผลิต สี่อันสิบบาทเห็นจะได้

ตลาดมืด แหล่งชอปปิ้งยามค่ำคืน

พระราชวังเก่าตอนกลางคืนเปิดไปสวยเชียว

เคอะ ๆ บุฟเฟ่ครับ บุฟเฟ่ ตักครั้งเดียว ซาวบาท

เช้ามาก็ตักบาตรข้าวเหนียว เลือกสถานที่หน้าเกสตเฮ้าทเราเองก่อน

ปล.ยังไม่เสร็จ เดี๋ยวมาอัพต่อ ไปประชุมก่อน

หลังจากประชุมและอัดข้าวรองท้องมาแล้วก็มาถึงเวลา อัพรูปต่อ ที่จริง หลาย ๆ ภาพในหลวงพะบางมีเยอะแยะแล้วนะในบล็อคน่ะ ถ้าจะอัพกันเข้าไปล่ะก็เกินห้าร้อยใบ เพราะเที่ยวนี้นะ ไปมาทั้งหมด 10 วัน

ต่อดีฝ่า

ดิบ ๆ ครับ ชาวบ้านหลวงพะบางออกมานั่งกับพื้นรอตักบาตรข้าวเหนียวตั้งแต่ตะวันยังไม่พ้นดิน ภาพนี้และภาพบนเป็นถนนเส้นกลางที่ขนานไปกับแม่น้ำคาน ที่เราได้เห็นภาพจากมุมสูงไปก่อนหน้านี้ไงครับป๋ม

แม่ค้าเร่ขายขนม และ ข้าวเหนียวนึ่งแล้วใส่กระติบไว้ขายให้กับนักท่องเที่ยวที่มาตักบาตรข้าวเหนียวบริเวณริมถนนซึ่งเยอะมาก ส่วนใหญ่ทัวร์จะไปลงตรงนี้

ของแท้เลย ซื้อทัวร์ไปก็จะได้แพคเกจแบบนี้ค่ะ

หลวงพ่อองค์แรกน่ะ พระชั้นราชาคณะเลยนะ ถามชาวบ้านเค้าเรียก สังฆราชเลยหละ

เร่ขายไป พระก็เดินไป

ค่อย ๆ จิก ที่ละนิด ที่ละนิด จะได้ครบทุกองค์

ทั้งข้าวเหนียวและขนมรวมกันหมดในบาตร

ที่กองไว้น่ะพระไม่ได้ทิ้งนะ เป็นการที่พระจะหยิบของในบาตรบางอย่างโยนให้ชาวบ้านเพื่อเป็นการบริจาคคืนให้

นี่ก็นั่งรอ ออกมาจากแหล่ง ชุลมุน

ดูบ้านดูเมืองเค้าไปก่อนละกัน

สาหร่ายน้ำจืดที่ชาวบ้านตากแห้งบรรทุกมาขายเต็มรถเลย ตลาดเช้าริมแม่น้ำโขง โลเท่าไหร่นั่งรถไปถามเองละกันนะ

ขนมปังฝรั่งเศษ อาหารหลักยามเช้า

ร้านกาแฟประชานิยม ที่ประชา(ไทย)นิยม จริง ๆ โดยเฉพาะช่วงวันหยุด หรือช่วงเทศกาล แบบว่าลาวหลบไปร้านอื่นเลย  แบบพี่ไทยยืนรอเพื่อจะกินร้านนี้อย่างเดียว ประมาณว่าจะได้คุยได้ว่ามากินร้านนี้แล้ว ไม่งั้นเชย.....กาแฟก็คือกาแฟครับ

หวยลาวครับ ออกบ่อยมาก เดือนละหลาย ๆ ๆ ๆ หน

พระราชวัง (พิพิธภัณท์)

วันที่ไปน่ะเป็นวันหยุด ทำความสะอาดรู้สึกว่าน่าจะเป็นวันพฤหัสนะ จำบ่ได้แล้ว เลยอดเข้าไปดูเลย

ตัดมาที่เรื่องเที่ยวที่อื่นบ้าง ซื้อทัวร์ไปเที่ยว ถ้ำติ่ง

เด็กขายปลาย่าง จากน้ำโขง ทางขึ้นถ้ำติ่ง

น้ำตกตาดกวางสี

ตัดภาพมาที่การเดินทางต่อไป โพนสะหวัน เชียงขวาง

ท่ารถจากหลวงพะบางไปโพนสะหวันค่ะ

ตารางเดินรถ

ทหารลาวแบกอาก้า ช่วยเด็กรถขนของขึ้นหลังคารถ

บ้านเมืองในโพนสะหวัน

หนาวป่ะ

ยังมีออฟฟิตขององค์การ MAG กู้ระเบิด

ตลาดเช้าค่ะ

ชาวบ้านรับบทกรวดน้ำหลังจากตักบาตรแล้ว

ในตลาดจะมีป้ายห้ามค้าขายสัตว์ป่า

แต่ก็มีเพียบในตลาด

ลิง ข้าง บ่าง มีหมด

กระจง

ออกไปกู้ระเบิดครับ

ไปตะลุยทุ่งไหหิน

แล้วมันจะตรงไม๊เนี่ย

อันนี้มาแปลก มีฝาครอบด้วยแหละ

มหัศจรรย์บนรถโดยสาร คิ คิ มันเอาขึ้นมาได้ไงวะ

เรื่องนี้เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับการเดินทางในลาวครับ ไม่ต้องตกใจ ลาไปด้วยภาพนี้ละกัน ขี้เกียจอัพรูปแล้วเยอะมาก

สะบายดี