วันศุกร์ ที่ 25 กรกฎาคม 2551
ป า ฏิ ห า ริ ย์ แ ห่ ง เ ร า
Posted by
tatuk
,
ผู้อ่าน : 222
, 10:53:05 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 รู้นะว่ารักนั้น กรุ่นไฟฝันท่ามฝนหนาวคิดครุ่นอยู่ทุกคราว ถึงคนไกลอุ่นในทรวง. . .ผ่านฟ้ามาย้ำเตือน ต่อฤดีที่คลายห่วงต่อหวังเราทั้งปวง ต่อชีวิตทั้งจิตใจ. . .รู้เถิดตระหนักเถิด วิถีก้าวยังชิดใกล้ยิ่งนานยิ่งกรุ่นนัย ยิ่งแน่นหนักในกมล. . .ใช่เพียงปาฏิหาริย์ ที่ดักดานกาลฉงนใช่เพียงแค่ผ่านพ้น เพื่อจะพรากมินำพา. . .แต่นี่คือชีวิต อันแต้มวาดปรารถนาเชื่อมั่นจึงเรื่อยมา และศรัทธาจึงเรื่อยไป. . .ใช่เพีย....
|
วันจันทร์ ที่ 21 กรกฎาคม 2551
มึ ง กั บ มั น
Posted by
tatuk
,
ผู้อ่าน : 209
, 07:10:32 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 มันอยู่เหนืออำนาจผงาดเงียบมันเย็นเฉียบเลือดฉ่ำริยำเรื่องมันแพร่พันธุ์ล้างผลาญทั่วบ้านเมืองมันตัวเขื่องแค่ไหนทำไม่รู้มึงเพ้อฝันวันคืนในอกครึ้มมึงสะลึมสะลือควานมือสู่มึงเออออห่อหมกหยิบยกดูมึงพันตูไปตามความชินชา. . .มันบอกมึงมั่งมีแน่ชีวิตทีละนิดทีละน้อยบ่คอยท่าจงรีบก้าวทางไกลที่ใกล้ตาเพื่อตามหาเงาตัวแล้วตักตวงมึงคล้อยตามน้ำเสียงที่เหวี่ยงโลกไปกับโชคแห่งชะตารุดฝ่าห้วงปลุกความฝันปั้นความจริงกับสิ่งลวงคล้....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 10 กรกฎาคม 2551
ค น ต า ข ว า ง
Posted by
tatuk
,
ผู้อ่าน : 195
, 08:00:17 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 [1] คนตาขวางย่อมคือคนตาขวาง มีที่ทางงำทุกข์จุกเจ่าหนหลากที่มาที่ไป....ที่เปื้อนปนเร่กมลบนทางคนขวางตายังมุมอับคับแคบทั้งคับแค้นท่ามกระแสแห่แหนที่แน่นหนาทุกจังหวะชีวิตพรั่นเวลา เพริดดินฟ้าแล้งฝันพลัดครรลองเขาซ่อนโลกโศกเศร้าทั้งเผาไหม้ ลมหายใจร้อนรุ่มสุมเพลิงผองหวาดระแวงแสงสีเสียงปี่กลองขุ่นตาจ้องจู่โจมโถมกายาระวังคนตาขวางบนทางแพร่ง คอยจ้วงแทงทุกอย่างที่ขวางหน้าระวังคนเคว้งคว้างที่ขวางตา จะย้อนมาตาขวางอ....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 3 กรกฎาคม 2551
ที่ อ ยู่ ที่ ยื น
Posted by
tatuk
,
ผู้อ่าน : 222
, 07:20:12 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 โอ-วิถีที่นั่นวุ่นวายหนอณ รอยต่อยุคสมัยที่ไหวหวั่นหลากชีวิตติดข้องครรลองกันเพียงสัมพันธ์เปราะบางระหว่างใจระหว่างคนกับคนบนทางนี้ครุ่นชีวีวาดฝันเพียงวอดใฝ่เพ้อถึงแดนรวงดาวพริบพราวไกลแต่ก็ไปไม่ถึงซึ่งขอบฟ้าดาวดวงนั้นอยู่ไหนก็ไม่รู้อ้างข้างข้างคูคูอยู่เบื้องหน้าหลากกระแสแห่แหนแค่นชีวาไกลลิบหล้าเลอะเลือนเลื่อนเปื้อนนัก!เรารู้แล้ว เห็นแล้ว ตระหนักแล้วล้วนวี่แววชีวิตมุ่งติดปลักยุคสมัยมืดมนสับสนมรรคยิ่งมุ่งไ....
|