วันพฤหัสบดี ที่ 3 กรกฎาคม 2551
ที่ อ ยู่ ที่ ยื น
Posted by
tatuk
,
ผู้อ่าน : 208
, 07:20:12 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|

โอ-วิถีที่นั่นวุ่นวายหนอ ณ รอยต่อยุคสมัยที่ไหวหวั่น หลากชีวิตติดข้องครรลองกัน เพียงสัมพันธ์เปราะบางระหว่างใจ ระหว่างคนกับคนบนทางนี้ ครุ่นชีวีวาดฝันเพียงวอดใฝ่ เพ้อถึงแดนรวงดาวพริบพราวไกล แต่ก็ไปไม่ถึงซึ่งขอบฟ้า ดาวดวงนั้นอยู่ไหนก็ไม่รู้ อ้างข้างข้างคูคูอยู่เบื้องหน้า หลากกระแสแห่แหนแค่นชีวา ไกลลิบหล้าเลอะเลือนเลื่อนเปื้อนนัก! เรารู้แล้ว เห็นแล้ว ตระหนักแล้ว ล้วนวี่แววชีวิตมุ่งติดปลัก ยุคสมัยมืดมนสับสนมรรค ยิ่งมุ่งไปยิ่งไร้หลักมิพักเพลา เราควรจะสงบนิ่งอยู่ที่นี่ ยังวิถีดีงามแห่งความเก่า โดยสำนึกลึกซึ้งคะนึงเนา สืบรากเหง้าเผ่าพันธุ์บรรพชน เราพึงมีที่อยู่ที่ยืนมั่น เพาะคืนวันพันผูกปลูกดอกผล ปลูกชีวิตจิตวิญญาณผสานตน ให้เข้มข้นบนทางที่เป็นไท! วัฒนา ธรรมกูร ๒๔ มิถุนายน ๒๕๕๑ ขอบคุณภาพประกอบงามๆ อย่างยิ่งครับ
|