วันจันทร์ ที่ 21 กรกฎาคม 2551
มึ ง กั บ มั น
Posted by
tatuk
,
ผู้อ่าน : 209
, 07:10:32 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|

มันอยู่เหนืออำนาจผงาดเงียบ มันเย็นเฉียบเลือดฉ่ำริยำเรื่อง มันแพร่พันธุ์ล้างผลาญทั่วบ้านเมือง มันตัวเขื่องแค่ไหนทำไม่รู้ มึงเพ้อฝันวันคืนในอกครึ้ม มึงสะลึมสะลือควานมือสู่ มึงเออออห่อหมกหยิบยกดู มึงพันตูไปตามความชินชา . . . 
มันบอกมึงมั่งมีแน่ชีวิต ทีละนิดทีละน้อยบ่คอยท่า จงรีบก้าวทางไกลที่ใกล้ตา เพื่อตามหาเงาตัวแล้วตักตวง มึงคล้อยตามน้ำเสียงที่เหวี่ยงโลก ไปกับโชคแห่งชะตารุดฝ่าห้วง ปลุกความฝันปั้นความจริงกับสิ่งลวง คล้ายตกบ่วงนิวรณ์อยู่มิวาย . . . มันยังคงครอบงำอำมหิต มันสนิทแนบนามความฉิบหาย มันรุกคืบคืนวันอันตราย มันท้าทายทาสทุนให้วุ่นวน มึงยังคงหลงปลื้มจนลืมราก มึงใคร่อยากย้ำตอกพูนพอกผล มึงทะเยอทะยานสันดานตน มึงร่วมปล้นสับปลับไปกับมัน! วัฒนา ธรรมกูร ๑๖ กรกฎาคม ๒๕๕๑
ขอบคุณภาพประกอบงามๆ ทางอินเตอร์เน็ต
|