วันจันทร์ ที่ 13 ตุลาคม 2551
จิ ต วิ ญ ญ า ณ์ ตุ ล า ช น
Posted by
tatuk
,
ผู้อ่าน : 40
, 11:32:46 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 ๑โอ้คืนวันผันแปรกระแสซ่าน ไปกับกาลรบรารุกฝ่าแฝงเราทั้งนั้นหนักเหนื่อยโหยเอื่อยแรง เราทั้งนั้นกินแหนงแคลงใจกันเดือนตุลาคราก่อนกระสุนกราด ประวัติศาสตร์ผลักไสไปมหันต์ชนรุ่นหลังฟังเพียงเสียงจาบัลย์ ใครหนอนั่นสำนึกค้อมจำนน! จิตวิญญาณคนตุลาใช่หลบลี้ ใช่เร้นที่ซ่อนทางพรางเหตุผลใช่ป่าวร้องร่ำหาสาละวน ใช่พร่ำบ่นใต้ระบอบที่ครอบทุน!ใครจักแปรเปลี่ยนไป-ไม่ใช่เรื่อง ใครจักเซื่องซึมหมองใจข้องขุ่นใครจักเฝ้าตว....
|
วันศุกร์ ที่ 26 กันยายน 2551
ก า ร จ า ก ไ ป ที่ ไ ม่ พ้ น
Posted by
tatuk
,
ผู้อ่าน : 184
, 12:55:40 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 อีกไม่นานคงจบตลบหลังทะยอยฝังภาพฝันคืนวันเก่าแหละไม่นานกาลเวลาจะพาเรา ไปสู่เถ้าถ่านโลกที่โศกตรม (วัฒนา)+กาลเวลากัดกินไร้ชิ้นดี! เหยียบย่ำยีจิตวิญญาณ์อย่างสาสมถูกสาปมาจากอดีตอันซีดซม หรือเงื่อนปมตายพรากสิ้นจากใจ (โกสินทร์)+ล้วนแต่เรื่องเมืองบ้านที่ผ่านพบ ที่สยบภาพย้อนจนอ่อนไหวซากที่แล้วแล้วมาแบกฝ่าไป บนความไหม้หมกห้วงการช่วงชิง! (วัฒนา)+เหมือนเรายิ่งจมดิ่งความจริงร้าย พลาดพลั้งพ่ายเปราะบางเป็นอย่าง....
|
วันศุกร์ ที่ 19 กันยายน 2551
ปิ ด ง า น
Posted by
tatuk
,
ผู้อ่าน : 233
, 07:25:36 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 เหมือนเช่นครั้งวันวานเคยงานเข้าเคยรุมเร้าด้วยรักสลักฝันทั้งเธอรักรักเธอเสมอกัน แต่รักนั้นล้วนพังไม่ยั่งยืน!...ผ่านปีแล้วปีเล่า ผีเข้าผีออก ยังมีนอกมีในไม่เป็นอื่นโถ...อกหักรักขมระทมกลืน แค่ผดผื่นฟกช้ำธรรมดา!...ก็แค่เรื่องขี้ผงที่คงอยู่ เสมือนครูของชีวันอันเปี่ยมค่ากับคนที่...ถ้าไม่รักไม่ศรัทธา ก็อย่ามาเชื่อมั่นกันต่อไป!...ถ้าไม่มีอนาคตก็ไม่คบ ไม่สยบยอมหรอกจะบอกให้แม้ว่าคนคนนี้เคยมีใจ แต่จะไม่ใยดีเหมื....
|
วันอังคาร ที่ 9 กันยายน 2551
ข วั ญ เ อ ย ข วั ญ มิ่ ง
Posted by
tatuk
,
ผู้อ่าน : 275
, 06:43:54 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 บางครั้งความต่างก็พรางห่มรากปมลมปราณที่หวานไหวระหว่างทางก้าวทอดยาวไกลชีวิตจิตใจ...โอบใยดี.ฉันยืน เธอนั่ง พร้องฟังเสียงสำเนียงโลกหน่วงบางห้วงสีดำ-ขาว ราวกลืนคำกวีบางที่...บางที...บางลีลา.เธอหลับ ฉันตื่น พร้อมฟื้นฝันฟื้นคืน ฟื้นวัน อันเปี่ยมค่าความจริงอิงอุ่นกรุ่นชีวาท่วงท่า ท่วงที...ท่วงชีวิต.เธอตื่น ฉันหลับ สลับขั้วพันพัว พันผูก ไร้ถูกผิดขวัญเอย อ่อนโยน โอนอ่อนทิศประดิดประดอยรูปรอยรัก.เธอสุข ฉันทุกข์....
|
วันศุกร์ ที่ 29 สิงหาคม 2551
เ ขี ย น ชี วิ ต
Posted by
tatuk
,
ผู้อ่าน : 245
, 07:03:12 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 เขียนถึงคนไกลในดวงจิตเขียนพลีชีวิตที่วนว่ายเขียนงอกความเหงาเศร้าเดียวดายเขียนโลกโศกร้ายเอือมระอา+++เป็นความอึดอัดของหัวอกเป็นความสะทกสะเทือนหล้าเป็นความเคว้งคว้างขยาดฟ้าเป็นความไร้ค่าน้ำตาริน+++อยู่อย่างวางตนตามคิดฝันอยู่ด้วยดุ่มดั้นฤดีดิ้นอยู่ต้อยต่ำแทบธรณินอยู่หวังชีวินวันหน้างาม+++ต้องทุกข์และทนอีกเท่าไหร่ต้องไปใช้กรรมกี่ขวากหนามต้องถูกโขกสับอีกกี่ทรามต้องตอบต้องถามเธอทำไม+++เขียนถึงคนไกลในผืนด้าว....
|