มือแม่

มือแม่มีพระคุณค้ำจุนลูก

แม่บุญปลูกลูกทุกข์คอยแก้ไข

คราลูกสุขังแม่ แค่ในใจ

หาได้ใฝ่คิดชอบ ตอบแทนคุณ

ภาพติดตาแต่หลัง ยังฝังอยู่

แม่ชุบชูโอบเอื้อแผ่ เกื้อหนุน

มือหนึ่งอุ้มแนบ อกอุ่นละมุน

มือหนึ่งดุนดันฟืน เข้าคืนไฟ

ควันพวยพุ่งเข้าตา พาปวดแสบ

เห็นแม่แอบปิดหน้า น้ำตาไหล

ข้าวในหม้อเดือดล้อ ระเรื่อยไอ

ค่อนค่อยไหลริน ร่วงสู่ห้วงชาม

วาดสำรับสำเร็จ จนเสร็จสรรพ

ประคองจับยอดใจ ไม่ขึ้งขาม

พาดพิงไหล่ ไพล่ก่ายอย่างง่ายงาม

ไล้ลูบตามผิว ผ่าวระราวปุย

แม่คอยปัดไรริ้น จนสิ้นหมด

เหล่าแมงมด แม่ปลดจนหมดขุย

โอบกระชับรับหว่าง พ่อร่างอุย

เจ้าไม่คุยแม่ยิ้ม จนพริ้มตาม

มือแม่มีพระคุณ ค้ำจุนลูก

แม่บุญปลูกลูกทุกข์ คอยถกถาม

คราลูกสุข ถ่วงแม่แต่ในคาม

หาได้ตามเหลียวแม่ แม้เพียงมือ

.... รักแม่ครับ .....

นำมาจาก วารสารหมออนามัยฉบับที่ 1 ปีที่ 11 โดยคุณ ธ.ระพี/จ.พะเยา

ปล.ภาษาสลวย ชื่นชมครับ เลยนำมาเก็บไว้ ในไดอารี เล่มสีชมพู ... รักแม่

ตะวันแดง