• ตะวันแดง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-07-19
  • จำนวนเรื่อง : 24
  • จำนวนผู้ชม : 3481
  • จำนวนผู้โหวต : 36
  • ส่ง msg :
จุดพัก ... นักเดินทาง
เก็บเกี่ยวประสบการณ์ที่ก้าวผ่าน ... มาร่วมทอฝันวันซึ้งใจ เผื่อใครผ่านมาได้เติมเต็ม ประสบการณ์ สวยๆ ให้แก่กัน
Permalink : http://www.oknation.net/blog/tawan642
วันพุธ ที่ 3 ตุลาคม 2550
ชีวิตที่ต้องก้าวเดินต่อไป ... เพียงลำพัง?
Posted by ตะวันแดง , ผู้อ่าน : 140 , 21:26:08 น.  
พิมพ์หน้านี้


ชีวิตที่ต้องก้าวเดินต่อไป ... เพียงลำพัง?

เดิมที ไม่ได้ตั้งใจเข้ามาเขียน เพราะภาระ

ส่วนตัวก็ยังไม่เรียบร้อยดีหรอก ...

พอดี วันนี้ได้มีโอกาสนั่งคุย กับแม่บ้านของ

ที่ทำงาน รู้สึกหดหู่ใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

บางครั้งคนเรา มีชีวิต ดิ้นรน เพื่อความสุขสบาย

ความฟุ้งเฟ้อ แต่ ยังมีอีกหลายคน ที่ดิ้นรน

เพียงเพื่อ ... ปะทังชีวิต ...

ตอนที่ผมย้ายมาอยู่ที่นี่ใหม่ๆ ผมออกพื้นที่บ่อยๆ

เพื่อจะได้รู้จักพื้นที่ รู้จักความเป็นอยู่ของชาวบ้าน

จึงมีโอกาสได้มารู้จักกับครอบครัวนึง จนเกิดความ

คุ้นเคยกัน ... “โหนก” เป็นหัวหน้าครอบครัว

“มี้” คือแม่บ้านของเค้า ทั้งสองคนมีลูกชายหนึ่งคน

ชื่อ “เจ้าปล้าค” ก็ไม่มีอะไรมาก เหตุการณ์ทุกอย่าง

ยังคงดำเนินต่อไปตามครรลองของชีวิต ...

วันหนึ่ง โหนก มีอาการไม่สบาย ร่างกายอ่อนเพลีย

ผอมลง อย่างเห็นได้ชัด ... เค้าไม่ใช่คนเที่ยว ไม่เสเพล

ทำงานกับอยู่กับครอบครัว ทุกวัน ...

ใครๆ ก็พากัน โจทย์ขานว่า เค้าป่วยด้วย “โรคร้าย”

เค้าตัดสินใจ ขึ้นรพ.เพื่อตรวจเลือด ...

ตอนนั้นผมก็ไม่แน่ใจว่า ถ้าเค้าตรวจเลือด ออกมา

ถ้าเป็นผลบวก เค้าจะทำอย่างไรต่อไป ...

ผลออกมา ก็เป็นตามที่เรากังวล ... ผมเงียบเค้าเงียบ

มองหน้ากัน พูดอะไร ไม่ออก และคิดว่าจะยังไม่พูดอะไร

เค้ามาหาผมที่ทำงานบ่อยๆ มาคุยเรื่อง การดูแลตัวเอง

ผมดีใจที่เค้าเปิดใจรับมันได้ แม้จะขมขื่น ดีกว่าหนีปัญหา

โหนก ทำงานได้น้อยลง มี้ จึงกลายเป็นหัวเรี่ยวหัวแรง

ของครอบครัว ผมไม่เคยถามว่า เค้า “ติด” มันมาได้อย่างไร

เรายังคงพูดคุยกันเหมือนปกติ คุยกันเรื่องทั่วๆ ไป

และเรื่องสุขภาพ ...

จนมาวันหนึ่ง มี้ มาบอกผมว่า เค้าจะไปรพ. ไปตรวจบ้าง

ผมถามว่า เค้าพร้อมมั้ยที่จะตรวจ ... น้ำตาแห่งความกดดัน

ไหลพรั่งพรูออกมา ... เค้าพร้อม จะมีอะไรที่ดีกว่านี้ ...

ใช่ครับ ... เค้าไปตรวจ ผลก็คือ ... เป็น “บวก” เหมือนกัน

... พอดี ปีนี้ผมได้เงินจากส่วนกลางมาจำนวนหนึ่ง จึงจ้าง

แม่บ้านมาคอยดูแลความสะอาดที่ทำงาน ผมจึงมีโอกาสคุย

กับ มี้ สองคน เริ่มแรกที่คุย มี้หัวเราะอย่างมีความสุข แต่ผม ...

ผมก็ยังถามเค้าอีกนะว่า เค้าเป็นอย่างไรบ้าง ...

น้ำตาเค้าไหล ออกมาอีกครั้ง เค้ายังยิ้มที่จะบอกผมว่า เค้าจะ

ดูแลตัวเองอย่างดี ... หมอที่รพ.สอนเรื่องการดูแลตัวเอง

หลายครั้งที่ สองคนผัวเมีย นั่งร้องไห้ด้วยกัน ...

ผมจับข้อมือเค้า ... มีอะไรให้ผมช่วย บอกได้นะ เราเต็มใจ

รอยยิ้มที่ผมได้รับ ใช่ว่าผมต้องการมัน แต่มันแสดงถึง

มิตรภาพและความรักที่เรามอบให้กันและกันมากกว่า

.... ถ้าถามผมในวันนี้ว่า ที่ผมเขียนเรื่องราวในวันนี้ เพื่ออะไร

ในเมื่อตัวคนไข้เองก็ เข้าใจและยอมรับความเป็นจริง ที่ไม่ช้า

ก็เร็ว ต้องเกิดขึ้น การพลัดพราก การจากลา ...

สิ่งที่ผมนึกถึงในเวลานี้ ขณะที่เขียนบล็อกนี้ คือ “เจ้าปล้าค” ..

เมื่อเรือลำน้อย ที่เป็นลำนำชีวิต ของเด็กชายวัย 6 ปี ...

กำลังจะขาดแม้แต่ หางเสือ แล้ว เค้าจะทำอย่างไร ไปใน

ทิศทางไหน ...

ชีวิต ของชาวบ้านครอบครัวเล็กๆ ที่ไม่ได้มี สมบัติอะไร

ไว้รับรองชีวิต ที่ต้องดำเนินต่อไป รายได้เพียง วันต่อวัน

อะไร จะเกิดขึ้นกับเด็กชายผู้นี้ ... ผู้ต้องเดินต่อไป

อย่างลำพัง เพียงผู้เดียว .... หรือไม่

เจ้าเด็กน้อยของหมอ ...

ด้วยความรักเคารพ ในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และเจ้าของเรื่อง

ผมขออนุญาตนำมาเขียนบอกกล่าวถึงปัญหาของสังคม เท่านั้นครับ

ไม่ได้มีเจตนาอย่างอื่นเลย


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 29
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 14/12/2007 เวลา : 09.51 น.
http://www.oknation.net/blog/SingMueSai
ภาพฟุตบอล อัพโหลดไว้ที่นี่ค่ะ http://picasaweb.google.com/singmuesai/ 

น่าสงสาร ทั้งครอบครัว โดยเฉพาะน้องปล้าค
ถ้าขาดพ่อแม่แล้วจะอยู่อย่างไร
จะมีใครรับไปอุปการะเลี้ยงดูไหมค่ะ
ความคิดเห็นที่ 28
นางฟ้าในชุดสีขาว วันที่ : 27/10/2007 เวลา : 16.33 น.

แวะมาทัก..
อยากบอกว่า"รัก"เหมือนเดิมนะ
ความคิดเห็นที่ 27
ตะวันแดง วันที่ : 26/10/2007 เวลา : 14.22 น.
http://www.oknation.net/blog/tawan642
ข้อพึงปฏิบัติ 4 ข้อ 1.ปัญญา 2.สติ 3.ศรัทธา 4.ศิล

นางฟ้า แสนซนครับ เจ้าปลาน้อย ไม่ได้เป็นแผลครับ แข็งแรง น่ารักเหมือนเดิม แถม"รู้"มากขึ้นทุกวัน
เจ้าเด็กน้อยผมหมายถึงเจ้าปล๊าคแหล่ะครับ ตอนนี้แผลหายดีแล้ว ผมเคยคุยกับญาติผู้ใหญ่เค้านะ ... ว่าจะวางแผนยังไงต่อไป สำหรับเจ้าปล๊าค ผมดีใจที่ชาวบ้าน ยอมรับที่เราจะคุยกัน เจ้าปล๊าคไม่โดนทอดทิ้งให้เหน็ดเหนื่อยคนเดียวแน่นอนครับ เราจะปลูกสร้างเค้าให้เข้มแข็งครับ อันนี้ญาติพี่น้องเค้า "มอง" อยู่ครับ คงไม่โดดเดี่ยวหรอกครับ แม้ว่า อาจจะเดียวดายบ้างครับ
ขอบคุณทุกกำลังใจที่มอบให้เจ้าปล๊าคนะครับ
ความคิดเห็นที่ 26
นางฟ้าแสนซน วันที่ : 26/10/2007 เวลา : 08.35 น.
http://www.oknation.net/blog/Butterflyeffect
 ผู้หญิงธรรมดาที่เป็นได้ทั้ง...นางฟ้า และนางมาร 

แวะมาหาเจ้าของบ้านแต่เช้า

เจ้าปลาน้อยป่านนี้แผลที่เท้าคงหายวิ่งปร๋อ...

แล้วน้องปล๊าค เค้าเรียน ป. อะไร แล้วอยากได้หนังสือหรืออะไรเพิ่มเติมไหมคะ

มีหลานๆ เรียนประถมเยอะ เผื่อขาดเหลือหรือต้องการอะไร จะช่วยหาได้คะ ...
ความคิดเห็นที่ 25
นางฟ้าในชุดสีขาว วันที่ : 25/10/2007 เวลา : 12.25 น.

ไม่ได้แวะมาเยี่ยมนาน
ยังคิดถึงคุณตะวันแดงเหมือนเดิม
ความคิดเห็นที่ 24
veerin วันที่ : 17/10/2007 เวลา : 20.36 น.
http://www.oknation.net/blog/veerin

แวะมาเยี่ยมอีกคราวค่ะ..
มารับฟังข่าวคราวจากคนในครอบครัวนี้อีกครั้ง
และฝากกำลังใจไปให้ด้วยนะคะ
ความคิดเห็นที่ 23
Bon วันที่ : 15/10/2007 เวลา : 21.22 น.
http://www.oknation.net/blog/impel

กลัมาทักทายอีกรอบ หลังจากวันหยุดครับ
...
ผมก็เดินคนเดียวเหมือนกันนะ
ความคิดเห็นที่ 22
ตะวันแดง วันที่ : 14/10/2007 เวลา : 19.30 น.
http://www.oknation.net/blog/tawan642
ข้อพึงปฏิบัติ 4 ข้อ 1.ปัญญา 2.สติ 3.ศรัทธา 4.ศิล

ขอบคุณทุกกำลังใจที่มอบให้ "เจ้าเด็กน้อย" ครับ
วันนี้ เจ้าเด็กน้อยมาหาหมอ เค้าวิ่งเล่นกับเพื่อน
โดนกระเบื้องบาด มาเย็บแผล ... นี่แหล่ะน้า เด็ก ... แต่เค้าก็น่ารักดีนะ เย็บแผลไม่ร้องไห้เลย ยิ้มหวานให้ซะด้วย เก่งมาก
ผมเชื่อว่า เค้าเป็นเด็กจิตใจดี อารมณ์ดี คงเป็นผู้ใหญ่ที่ดีได้ในอนาคตครับ
ความคิดเห็นที่ 21
khongpu วันที่ : 14/10/2007 เวลา : 16.06 น.
http://www.oknation.net/blog/khongpu
ค้างพลู

ขอให้น้องปล้าค...อยู่รอดปลอดภัย เติบโต เป็นผุ้ใหญ่ที่ดีนะคะ..คุณพระคุ้มครองค่ะ
ความคิดเห็นที่ 20
นางฟ้าแสนซน วันที่ : 13/10/2007 เวลา : 22.00 น.
http://www.oknation.net/blog/Butterflyeffect
 ผู้หญิงธรรมดาที่เป็นได้ทั้ง...นางฟ้า และนางมาร 


มาเคาะประตูบ้านคะ

เจ้าของบ้านอยุ่ไหมหนอ
ความคิดเห็นที่ 19
madman วันที่ : 13/10/2007 เวลา : 14.30 น.
http://www.oknation.net/blog/madman

นำเสนอแง่มุมที่ชวนคิด.
...
ขอชมเลยครับ.
ความคิดเห็นที่ 18
Bon วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 15.39 น.
http://www.oknation.net/blog/impel

มาทักทายในวันที่สุขที่สุดของสัปดาห์ครับผม
ความคิดเห็นที่ 17
wani วันที่ : 10/10/2007 เวลา : 23.33 น.
http://www.oknation.net/blog/wani
วานิ

เป็นคนพยัคฆ์เด้อค่า แล้วเป็นคนที่ไหนคะ หรือว่าเป็นคนทุกที (ล้อเล่นน๊าคะ)
ความคิดเห็นที่ 16
คนเลวที่แสนดี วันที่ : 09/10/2007 เวลา : 09.29 น.
http://www.oknation.net/blog/natentertain
รับรู้ไว้ในใจแต่สิ่งดีงาม

ก้าวต่อไป
จนกว่า
จะหมดลมหายใจ

สู้ค่ะ
ความคิดเห็นที่ 15
ทิพย์อาภา วันที่ : 08/10/2007 เวลา : 20.39 น.
http://www.oknation.net/blog/rpa
<<.........พื้นที่โฆษณา..........>>

เพิ่งกลับมาจากเยี่ยมแม่ได้ 2-3วันแล้วค่ะ

มาหาคุณตะวันแดงช้าไปนิด ไม่ว่ากันนะคะ

เลยถือโอกาสนี้ ขออนุญาต add คุณเป็นเพื่อนบ้านด้วยค่ะ
....................................
เรื่องเล่าวันนี้ของคุณตะวัน...ทำให้เศร้า..

นึกเป็นห่วงทั้งคุณมี้ คุณโหนก

ไหนจะต้องต่อสู้กับโรคร้ายในตัวเอง

ไหนจะเป็นความกังวลเรื่องอนาคตของปล๊าค...

ข้อนี้แหละค่ะที่คิดว่าพ่อกับแม่เค้าน่าจะเป็นห่วงที่สุด

หากเป็นไปได้อยากให้ช่วยหาวิธีช่วยให้พ่อแม่ปล๊าค

ได้มั่นใจว่าไม่มีพ่อแม่แล้ว ปล๊าคจะไม่ลำบาก

หากทำได้ คิดว่า คนเป็นพ่อแม่น่าจะคลายใจ

มีกำลังใจต่อสู้ ต่อไป

.......................
คุณตะวันแดงสบายดีนะคะ

ทิพย์อาภาค่ะ..
ความคิดเห็นที่ 14
chompoopookha วันที่ : 06/10/2007 เวลา : 20.20 น.
http://www.oknation.net/blog/chompoopookha

มารออ่านเรื่องใหม่ค่ะ...
ความคิดเห็นที่ 13
เม่งหจาย วันที่ : 05/10/2007 เวลา : 18.17 น.
http://www.oknation.net/blog/sunantha3007

คนเราเกิดมา มีตื่นเช้า กิน ทำงานแล้วก็นอน เป็นธรรมดาของโลก ใครช่างสร้างโลกนี้ขึ้นมาแล้วให้คนแต่ละคนแตกต่างกันไป แต่ทุกคนก็มีชีวิตเป็นของตัวเอง ดูแลตัวเองด้วยนะคะ ...
ความคิดเห็นที่ 12
ตะวันแดง วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 23.28 น.
http://www.oknation.net/blog/tawan642
ข้อพึงปฏิบัติ 4 ข้อ 1.ปัญญา 2.สติ 3.ศรัทธา 4.ศิล

ความคิดเห็นที่ 8
กู่ วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 14.08 น.
http://www.oknation.net/blog/shadowy
หมอคะ
มีคนไข้อีกเยอะ ที่ต้องการการดูแล แค่การดูแลเท่านั้น
ไม่ใช่ต้องการ การหายไข้หรือหลีกหนีความตาย
หมอมีหน้าที่รักษาคน...คนที่ไข้
อาจรักษาโรคได้..แต่ที่ยิ่งใหย่กว่าคือรักษาจิตวิญญาณ
.................................................................
ครับ กู่ การรักษาจิตวิญญาณ เป็นศาสตร์ที่การสาธารณสุข ให้ความสำคัญมากๆเลย ในตอนนี้
ขอให้ความดี ที่ห่วงใยคนด้อยโอกาสกว่า ส่งผลให้พวกคุณทุกคน มีสุขภาพที่ดีนะครับ
ด้วยรักครับ
ตะวัน
ความคิดเห็นที่ 11
ตะวันแดง วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 23.22 น.
http://www.oknation.net/blog/tawan642
ข้อพึงปฏิบัติ 4 ข้อ 1.ปัญญา 2.สติ 3.ศรัทธา 4.ศิล

ขอบคุณทุกกำลังใจที่มอบให้ทั้ง 3 คน ผมคงไม่ได้ให้เค้าเห็นบล็อกนี้หรอก คิดว่าคงไม่เหมาะสมมั้งครับ แต่จะถ่ายทอดเป็น ลำนำ คำพูดให้เค้าทราบน่ะว่า ยังมีกำลังใจอีกมากมาย สำหรับพวกเค้า ... อย่างน้อยก็หยดน้ำในทะเลทรายครับ
ส่วน "เจ้าปล้าค" คงจะต้องอยู่ต่อไป และเค้าคงต้องอยู่ให้ได้และเป็นคนดีของสังคมแน่นอนครับ ผมเชื่ออย่างนั้นครับ
ความคิดเห็นที่ 10
วิตามินบี วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 22.46 น.
http://www.oknation.net/blog/babymind
วางความเป็นผู้ใหญ่ไว้ที่โลกภายนอกแล้วกลับมาเป็นเด็กๆกันเถอะค่ะ


เศร้าจังค่ะ
ห่วงลูกเค้านะคะ
ไม่รู้ว่าจะอยู่อย่างไรต่อไป
ถ้าขาดพ่อแม่
แต่เท่าที่เคยเห็นคนเป็นโรคนี้นะคะ
เป็นเรื่องน่าแปลกว่า
ผู้ชายจะจากไปก่อน
ส่วนผู้หญิงจะเข้มแข็งและอดทนมากๆ
เพราะความเป็นห่วงลูกนั่นเองที่ทำให้เกิดพลังใจที่ยิ่งใหญ่
ในการมีชีวิตอยู่ให้ได้
ขอคุณพระคุ้มครองครอบครัวทั้ง3ชีวิตนี้ด้วยค่ะ
ความคิดเห็นที่ 9
coolwater วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 20.57 น.
http://www.oknation.net/blog/cool
enough  is  enough   ความเพียงพอคือความพอเพียง

เศร้าจังเลยนะคะคุณตะวัน
มันเป็นชะตากรรมของผู้คนที่น่าสงสารจริง ๆ
ความคิดเห็นที่ 8
กู่ วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 14.08 น.
http://www.oknation.net/blog/shadowy
 เตือนใจ ให้เตือนตน เกิดเป็นคน ไม่ง่ายดาย

หมอคะ
หมอยิ่งต้องพูด ยิ่งต้องเขียนให้มาก
เสียงสะท้อนจากพื้นที่ ที่สอดรับกับตัวเลขของเด็กกำพร้า
และบางคนอาจติดเชื้อ ที่เพิ่มมากขึ้นในสังคมเรา

หมอได้ทำหน้าที่เป็นเพื่อน
เพื่อเขาจะได้เผชิญความตายอย่างกล้าหาญ

หมอรู้ไหม
ความตายเป็นสหายสนิทของทุกคน
มันอยู่กับเราตลอดเวลา

เพียงชื่อว่าโรคร้าย..ถ้าคนเราแกร่งอย่างแท้จริง
อะไรก็มาทำลายชีวิตไม่ได้...ชีวิตที่แท้ หมอคงเข้าใจ

ปล้าคเอง ก็คงต้องเผชิญชะตากรรมของเขา
แต่เชื่อว่าความรักที่หมอมีให้คงนำพาให้เขาเข้มแข็ง
และสังคมที่ดีต้องให้หนทางแก่เขาแน่นอน

หมอคะ
มีคนไข้อีกเยอะ ที่ต้องการการดูแล แค่การดูแลเท่านั้น
ไม่ใช่ต้องการ การหายไข้หรือหลีกหนีความตาย

หมอมีหน้าที่รักษาคน...คนที่ไข้
อาจรักษาโรคได้..แต่ที่ยิ่งใหย่กว่าคือรักษาจิตวิญญาณ

เชื่อว่าหมอเข้าใจ เพราะโลโก้ของหมอ คือพระเจดีย์

ดีใจที่เราได้รู้จักค่ะ
ความคิดเห็นที่ 7
plamywe วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 02.12 น.
http://www.oknation.net/blog/plamywe


เป็นเรื่องราวที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นกับครอบครัวไหน ๆ
และขอเป็นกำลังใจให้กับครอบครัวของ "โหนก" และ "มี้"
รวมทั้ง "เจ้าปล้าค" ที่ต้องเข้มแข็ง และพร้อมเผชิญกับทุก ๆ สิ่งด้วยใจที่มั่นคง

ขอบคุณเจ้าของบลอก ที่บอกเล่าเหตุการณ์ ที่จะยังประโยชน์ให้กับผู้อื่น และสิ่งดี ๆ เหล่านี้คงจะกลับไปยังเจ้าของเรื่อง ให้มีจิตใจที่เป็นสุขในทุก ๆ วันค่ะ


ความคิดเห็นที่ 6
คนกลาง วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 00.36 น.
http://www.oknation.net/blog/gray18
มอง Sex ต่างมุมที่ =>>www.oknation.net/blog/beagle รับรองไม่มี Rate R/X  เด็กอ่านได้ ผู้ใหญ่อ่านดี  คำเตือน คิดแต่ในกรอบ ไม่ควรแวะอ่าน (เขตปลอดระเบียบ(รัตน์)) 

งานของเรา...สถานการณ์โรค..ในปัจจุบัน
ยิ่งทำมาก...ยิ่งทุกข์มาก
ยิ่งคิดมาก...ยิ่งทุกข์มาก
ไม่ทำก็ไม่ได้...ไม่คิดก็ไม่ได้
เราช่วยชาวบ้านในเรื่องที่เขาต้องการได้น้อยลงทุกที
เพราะเราทำให้เขาไม่ได้
เราทำได้แค่พูด...เพื่อให้เขาทำ
พูดมากเขาก็ไล่...บอกว่า ไปพูดที่อื่นไป๊

ความคิดเห็นที่ 5
หัวผักกาด วันที่ : 03/10/2007 เวลา : 23.31 น.
http://www.oknation.net/blog/bowwy

มาเป็นกำลังใจให้น้องปล้าคค่ะ สู้ๆ
ความคิดเห็นที่ 4
Bon วันที่ : 03/10/2007 เวลา : 22.55 น.
http://www.oknation.net/blog/impel

อ่านแล้วทั้งเศร้าทั้งได้ข้อคิดครับ ชีวิตคนเรามีเท่านี้เองหรือ
ความคิดเห็นที่ 3
chompoopookha วันที่ : 03/10/2007 เวลา : 21.41 น.
http://www.oknation.net/blog/chompoopookha

น่ากลัวจัง มันอยู่ใกล้เรามากๆ แต่ทำไมคนทั่วไปเค้าถึงไม่ระวังก้อไม่รู้เนอะ อ่านแล้วเครียด (ไม่ทันอ่ะ)
ความคิดเห็นที่ 2
veerin วันที่ : 03/10/2007 เวลา : 21.37 น.
http://www.oknation.net/blog/veerin

คุณ มีจิตใจที่ดีงามจังเลยค่ะ..อ่านแล้วรู้สึกได้ว่า..
โลกนี้..ยังมีกำลังใจอีกมากมาย..ที่สามารถแบ่งปัน
ให้แก่กันและกันได้..ขอให้“เจ้าปล้าค” กับพ่อและแม่ของเค้า...สามารถก้าวผ่านวันอันโหดร้าย..และมีจิตใจที่เข้มแข็ง..เพื่อที่ต่อสู้ต่อไปนะคะ..
ความคิดเห็นที่ 1
wani วันที่ : 03/10/2007 เวลา : 21.33 น.
http://www.oknation.net/blog/wani
วานิ

เป็นกำลังใจให้นะคะ อย่าลืมมาเล่าเรื่องราวของน้องให้ได้อ่านอีกนะคะ น่าสงสารค่ะ
เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น