วันนี้ นั่งฟังรายการวิทยุ ได้ฟังเพลงๆ นี้อีกครั้ง   ครั้งนี้เป็นครั้งแรก ในรอบ 2 ปีที่ได้ฟังอีกครั้ง

ไม่มีครั้งไหน ที่ได้ฟังแล้ว อดที่จะรู้สึกเหงา ๆไม่ได้ สักที .. แม้ว่า มันจะไม่มีประโยชน์อะไร

ที่จะไป คิดถึง มันอีก แต่บทเพลงนี้เหมือนบทเพลงที่มีชีวิต มันโลดแล่น ผ่านประสบการณ์

มาก็ไม่แตกต่างจากชีวิตของผู้คน .... บทเพลง มีชีวิต ....

ปึ 2539 (โห 12 ปีล่ะ) สมัยนั้นซีดี แพงสุดๆ ก่อนที่จะโดนตลาด mp3 ทำซะเสียศูนย์ ฯ จนทุกวันนี้

ผมจะฟังเพลง จึงได้แต่สะสมเทปคลาสแซตเท่านั้น  หยิบคลาสแซตเพลง รักเธอจริงๆ ของสุกัญญา มิเกล

มาฟังบ่อยๆ ไม่นึกว่า เซ็กส์ซี่สตาร์ คนนี้ร้องเพลงได้ใจดี เหมือนกัน ... เนื้อหา ได้ใจจริงๆ ก็ชอบเพลงนี้

มาตลอด ...

12 ปี ผ่านไปก็ไม่นึกว่า พอกลับมาฟังอีก ก็ยังรู้สึกดีกับเพลงๆ นี้เหมือนเดิม เรื่องราวต่างๆ ยังวนเวียน

ผ่านเข้ามา มากมาย ทั้งเรื่องที่ดี และเรื่องบาดใจ ... อิอิ อย่างนี้ รึเปล่าน๊า ที่เค้าเรียกว่า บทเพลงเล่าเรื่อง

ประสบการณ์จากบทเพลง วัฒนธรรมเพลงเมื่อสิบกว่าปีก่อนกับเนื้อหาของเพลงสมัยนี้อาจจะเหมือนกัน

แต่การดำเนินชีวิตของเพลง ช่างแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง บทเพลงบางบทเพลงไม่มีสาระอะไรเลย แต่ ...

มีคุณค่าสำหรับ “ใครบางคน”     บางครั้งคนจำนวนมากชื่นชอบบทเพลง บางบทเพลง  แต่สำหรับ

“ใครบางคน” บทเพลงนั้นอาจจะไม่มีความหมายอะไรเลย...

ไม่ว่า เวลาผ่านไปเนิ่นนานเพียงใด เพลงก็ยังอยู่ ไม่ปลี่ยนแปลง (ถ้าไม่โดนยำ เปลี่ยนทำนองจนย่ำแย่)

ปล.ไม่รู้ว่า คนบางคน ที่เคยฟังเพลงนี้ด้วยกัน เค้าจะยังจำเพลงนี้ได้ไม๊น้า ทั้งๆ ที่เราเปิดให้เค้าฟัง

เค้ายิ้มจนแก้มปริ

แล้วท่านล่ะครับไม่ทราบว่า ท่านที่มีโอกาสอ่าน entry นี้ มีบทเพลงในใจ หรือบทเพลงที่คิดถึงบ้างมั้ย ครับ ?