กว่า 30 ปีที่ผ่านมา เมื่อกล่าวถึงเทคโนโลยีการศึกษา เรามักจะต้องกล่าวถึงบริบทของ วิทยุ-โทรทัศน์, ฟิล์มสตริป, สไลด์, โอเวอร์เฮด, โอเปคโปรเจคเตอร์, วิทยุเทป และเครื่องถ่าย-อัด วิดีโอคาสเสท เป็นต้น
     ท่ามกลางกระแสความเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีและสังคมโลก เทคโนโลยีการศึกษาก็เกิดความเปลี่ยนแปลงไปเช่นเดียวกัน ปัจจุบันนี้หากจะกล่าวถึงเทคโนโลยีการศึกษา เรามักจะอ้างอิงถึงความเป็นภาพโดยรวมเกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ เช่น คอมแพคดิสต์, เครื่องเล่นเพลงแบบคอมแพคดิสต์, เครื่องเล่นวิดีโอดิสต์, ระบบเครือข่าย, ไฮเปอร์มีเดีย, มัลติมีเดีย, แอนิเมชัน, ดิจิทัล, ระบบการสื่อสารและสัญญาน, อินเทอร์เน็ต เป็นต้น
     ดังนั้นการจัดการหลักสูตรการเรียนการสอนด้านเทคโนโลยีการศึกษาในสถาบันการศึกษาจึงควรมีการปรับเปลี่ยนเพื่อความสอดคล้องและทันยุคทันเหตุการณ์กับความเปลี่ยนแปลงของสังคมโลกโดยเราต้องยอมรับว่า ณ ปัจจุบันนี้สื่อบางตัวกลายเป็นอดีตไปแล้ว เช่น ฟิล์มสตริป, สไลด์, วีดีทัศน์แบบม้วน (VHS) แม้กระทั่งฟิล์มถ่ายรูปก็จะกลายเป็นอดีตของการบันทึกภาพในยุคปัจจุบัน
     แน่นอนว่าเราจะปฏิเสธเทคโนโลยีในอดีตที่ผ่านมาไม่ได้ หากจะศึกษาก็เพื่อให้เข้าใจถึงที่มาและการพัฒนาของสื่อเทคโนโลยี เพราะสื่อหรือเทคโนโลยีในปัจจุบันก็มีพัฒนาการมาจากสื่อต้นแบบในอดีตทั้งนั้น แต่รูปแบบของการศึกษาคงจะต้องปรับเปลี่ยนไปจากเดิม เราคงจะยึดติดกับสิ่งเหล่านั้นตลอดไปไม่ได้ ซึ่งไม่ใช่แปลว่าเทคโนโลยีในอดีตไม่ดี แต่เทคโนโลยีเหล่านั้นบางตัวมีความเหมาะสมแค่ในยุคนั้นสมัยนั้น เมื่อเวลาเปลี่ยนไป ก็มีเทคโนโลยีตัวใหม่พัฒนาเข้ามาแทนที่ ข้อสำคัญเราอย่าไปติดยึดกับสื่อหรือเทคโนโลยีตัวใดตัวหนึ่งเป็นอันขาด
     สิ่งสำคัญที่สุดของการใช้เทคโนโลยีก็คือ การรู้จักเลือกและประยุกต์ใช้เทคโนโลยีให้สอดคล้องกับความจำเป็นตามสถานการณ์ และสภาพแวดล้อมที่มีอยู่ในขณะนั้น ไม่สนับสนุนความคิดที่จะต้องก้าวตามเทคโนโลยีเสมอไป แต่สนับสนุนความคิดที่จะประยุกต์ใช้เทคโนโลยีให้เป็นเพียงเครื่องมือ เพื่ออำนวยความสะดวกและก่อให้เกิดประโยชน์ได้อย่างเหมาะสม...