• ธีร์/อันมัย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : iamteeanmai@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-04-30
  • จำนวนเรื่อง : 59
  • จำนวนผู้ชม : 8972
  • จำนวนผู้โหวต : 68
  • ส่ง msg :
give me a space : หาเศษ หาเลย
บางครั้ง เราหล่อเลี้ยงความจริงด้วยความฝัน บางครั้งเราหล่อเลี้ยงความฝันด้วยความจริง
Permalink : http://www.oknation.net/blog/teeanmai
วันจันทร์ ที่ 12 พฤษภาคม 2551
เราต่างก็มีฝันที่ยังไปไม่ถึง
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 54 , 16:30:51 น.   | หมวดหมู่ : คันไม้คันมือ  
พิมพ์หน้านี้

มาทางนี้ เรามีคำถามมีสิ่งวาดหวังดีงามใดได้ดังหวัง ?แล้วร่องรอยที่เราทิ้งเป็นซากปรักหักพัง อยู่ข้างหลังมากน้อยเพียงใด ?...ถามตนเองถึงสาระของชีวิตเคยคิด เคยฝัน อันใดไว้ ?เป็นจริง ไม่จริง อย่างไร ?หรือไม่ฝัน ไม่มีอะไร ไม่มีจริงจริง...คำตอบ คือ ให้ตายเถอะเพื่อนก็กล่นเกลื่อนเรี่ยรายหายหลายสิ่งความฝันบางอย่างไม่เคยจริงความจริงบางอย่างไม่เคยต้องการ...ไม่ใช่ไม่แน่วแน่เพียงแต่ ความจริง ไม่เป็นอย่างที่มุ่งมั่น....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 4 พฤษภาคม 2551
เราต้องสูญเสียอีกเท่าไร ?
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 169 , 09:32:27 น.   | หมวดหมู่ : บันทึกความทรงจำ  
พิมพ์หน้านี้

ต้นเดือนธันวาคม 2537 ผมกุมมือเธอที่ลอดผ่านกรงขังไว้แน่น ในใจเจ็บแค้นและแสนเศร้า เจ้าหน้าที่ตำรวจที่ใช้กำลังสลายการชุมนุมของชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบจากเขื่อนสิรินธร เธอและเพื่อน ๆ นักศึกษาหญิงอีก 4 คนที่เคียงข้างชาวบ้าน ได้รับบาดเจ็บและถูกจับขังคุกพร้อมยัดข้อหา ก่อความไม่สงบในราชอาณาจักร 3 พฤษภาคม 2551             มีเพียงเสียงสะอื้นไห้แทนบทสนทนา ผมโอบเธอไว้พลางตบหลังแทนคำปลอบโยน             ไม่กี่อึดใจ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 30 เมษายน 2551
ผู้ร้ายในตัวเรา
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 123 , 10:49:08 น.   | หมวดหมู่ : คันไม้คันมือ  
พิมพ์หน้านี้

เวลาดูหนัง บางคนมักจะจดจำบุคลิกหรือไม่ก็ชะตากรรมของตัวละครเอก (บางทีเรียก พระเอกหรือนางเอก) และเจ้าชะตากรรมของตัวละครเอกนั่นหละที่จะนำพาเราไปสู่แก่นแท้ของเรื่องราวที่หนังต้องการนำเสนอ.. สมัยเป็นเด็ก ผมมักจะจดจำ Character ของดารานำ เพราะเขาคือ ฮีโร่ในโลกจอเงิน และสามารถคาดเดาได้ว่า เมื่อดาราคนนี้แสดง เราจะได้ดูหนังประเภทไหน เช่น หากมีชื่อของ มิตร ชัยบัญชา - เพชรา เชาวราษฎร์ สมบัติ เมทะนี – อรัญญา นามว....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 26 เมษายน 2551
คนแล่นว่าว : the kite runner
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 154 , 09:51:14 น.   | หมวดหมู่ : คันไม้คันมือ  
พิมพ์หน้านี้

คันนาทอดยาวแหวกทุ่งข้าวสีทอง ลมตะวันออกเฉียงเหนือพัดเอื่อยจนรวงข้าวระบัด...เบื้องหน้า น้องชายค่อย ๆ คลายสายด้ายป่านและเดินนำออกไป ส่วนผมยืนตรงนี้จับว่าวลูกแอ้[1]ตัวเขื่องที่เพิ่งทำเสร็จกับมือมาหมาด ๆ ไว้มั่น …ราวสิบเมตรเห็นจะได้ น้องชายเริ่มออกวิ่งพร้อมกระชับสายด้ายป่าน ขณะที่ว่าวในมือของผมถูกปล่อยให้ลอยละลิ่วสู่ลมบน จากนั้นเสียงเพลงแห่งท้องทุ่งก็บรรเลง…ผมได้ฝีมือการทำว่าวจากพ่อ พ่อซึ่งเป็นช่างไม้ ช่....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 24 เมษายน 2551
OH SHIT! PHUKET THAILAND
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 126 , 10:43:29 น.   | หมวดหมู่ : การลิ้มลองอนาคต  
พิมพ์หน้านี้

OH SHIT! PHUKET THAILANDมันคือ คำพ้องเสียงที่คนขาวอุทานกันแต่คำต้นเสียงของมันคือ FUCK IT (อย่าให้แปลเลยครับ)ในหนังเรื่อง JUNO นางเอกของเรื่องอุทานออกมาเมื่อทราบว่าเพื่อนซี้ตั้งท้องว่า “Oh my god ! Oh shit! Phuket Thailand!” จากข้อมูลในนิตยสาร Bioscope ฉบับที่ 76 เดือนมีนาคมปีนี้ คอลัมน์ Fun Fact หน้า 24 ระบุว่า “นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คำว่า Phuket ถูกใช้เป็นคำพ้องเสียงสุภาพแทนคำหยาบคายอย่าง  Fuck it”…ผม....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 18 เมษายน 2551
หลังฝน : there'll be the sunshine after rain
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 126 , 14:01:27 น.   | หมวดหมู่ : ลองฟัง เสียงจากข้างใน  
พิมพ์หน้านี้

ฝนพรำ หยุดไปนานแล้วน้ำขังเจิ่งนองถนนท้องฟ้าสดใสอีกหนเมฆฝนผ่านพ้นไป...เธอ จากไปนานแล้วทิ้งบางอย่างไว้จารึกไว้กลางหัวใจกับความทรงจำชัดเจน...ฉันเพียงแค่อยากออกไปจากความซึมเซาสิ้นหวังลุยธารน้ำตาลำพังย่ำความหลังเพียงเดียวดาย...ฝนพรำ หยุดไปกี่ฝนน้ำขังแห้งเหือดไปกี่หนแต่เรื่องราวของใครบางคนอีกนาน ...ฝนพรำ หยุดไปนานแล้วท้องฟ้าสดใสอีกหนเธอจากไปนานแล้วเรื่องราวกลับมาชัดเจน...ป.ล. มันจะเป็นเพลงใหม่ของผมในคีย์ :....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 15 เมษายน 2551
เทศกาลสำเร็จความใคร่
Posted by ธีร์/อันมัย , ผู้อ่าน : 252 , 20:22:49 น.   | หมวดหมู่ : คันไม้คันมือ  
พิมพ์หน้านี้

Honda City กลายสภาพเป็น Honda Country ทุกครั้งที่มีผมนั่งหลังพวงมาลัย จากอุบลราชธานีถึงใจกลางทุ่งกุลา ใช้เวลาแค่เพียงสามชั่วโมงเท่านั้น แต่น้องชาย น้องสะใภ้ของผมต้องใช้เวลาบนรถตั้งสิบสามชั่วโมงกว่าจะฝ่าคลื่นการจราจรจากกรุงเทพฯ มาถึงบ้านเกิดได้ ใจจริงแล้ว ผมไม่อยากกลับบ้านตอนสงกรานต์ น้องผมก็คงไม่อยากกลับบ้านตอนวันสงกรานต์ และแม่ผมก็คงไม่อยากให้ลูกกลับบ้านตอนวันสงกรานต์หรือช่วงเทศกาลใด ๆ ทั้งสิ้น  ใจข....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 12 เมษายน 2551
คนไทยหรือเปล่า : คำถามถึงคนถาม
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 121 , 13:31:46 น.   | หมวดหมู่ : การลิ้มลองอนาคต  
พิมพ์หน้านี้

“เกิดจากความรัก รักไม่มีเขตแดนเราเกิดจากความรัก เหนือการปักปันเขตแดน...”เมื่อเพื่อนร่วมทางบอกให้ผมเขียนเพลงให้กับเยาวชนไร้สัญชาติที่ค่ายเปื้อนยิ้ม ที่อุทยานยอดโดม อ.น้ำยืน จ.อุบลราชธานี นั่นคือ สองวรรคที่ผมคิดได้ก่อนทำไมเริ่มแบบนั้น ก็เพราะผมมองว่าพวกเขาล้วนเป็นดอกผลของความรัก เพียงแต่เขตแดนที่รัฐปักปันกลับไม่ยืนยันสิทธิให้กับความรักที่สรรค์สร้างพวกเขาขึ้นมาเท่านั้นเด็กบางคนเล่าประสบการณ์ของคนไร้สัญช....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 8 เมษายน 2551
งานนี้ เด็ก สตรี คนชรา คนพิการ พระภิกษุสามเณรไม่เกี่ยว
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 118 , 06:04:14 น.   | หมวดหมู่ : คันไม้คันมือ  
พิมพ์หน้านี้

...ผมต้องกระตุ้นตัวเองตลอดการชมหนังเรื่อง there will be blood ว่า มัน คือ หนัง มันไม่จริง แต่แดเนียล เดย์ ลูวอีส ทำให้ผมประหวั่นพรั่นพรึงในความเลือดเย็นของนายทุนจนกระทั่งเขาบอกว่า “ผมเสร็จแล้ว”...ผมจึงถอนใจเฮือกใหญ่ มันไม่จริง ไม่จริง จริง ๆ…แดเนียล เพลนวิว (รับบทโดย เดย์ ลูวอีส) ผันตัวเองจากนักขุดทองมาเป็นนักขุดน้ำมัน ขุดเขา สูบทรัพยากรและเติบโตด้วยผลแห่งน้ำพักน้ำแรงของเขา…แน่นอน หากเรามองในแง่ของกา....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 6 เมษายน 2551
ONCE : เพลงที่อยากให้ฟัง หนังที่ดูแล้วอายุยืน
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 186 , 21:30:47 น.   | หมวดหมู่ : ลองฟัง เสียงจากข้างใน  
พิมพ์หน้านี้

 ชายหนุ่มชาวไอริช เล่นเพลงเปิดหมวกข้างถนน เบื้องหลังเขาคือ ซากปรักหักพังของความรักของช่างซ่อมเครื่องดูดฝุ่นที่มีพ่อบังเกิดเกล้าเป็นหัวหน้าช่างใหญ่...หญิงสาวชาวเชก พลัดบ้านซานมา เพื่ออนาคตที่ดีกว่าในแผ่นดินอื่น มีแม่และลูกสาวติดสอยห้อยตาม ... เสียงเพลงข้างถนนของชายหนุ่ม นำพาสาวพลัดถิ่นมารู้จักเขา พร้อมหัวใจดวงเดียวกัน และมันเป็น ความรักที่ทั้งสองมีเหมือนกัน นั่นคือ เสียงเพลง ... เสียงเพลงของคนช่างฝันแ....

อ่านต่อ

ตาย อด ตาย อยาก มา จาก ไหน
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 113 , 01:03:55 น.   | หมวดหมู่ : คันไม้คันมือ  
พิมพ์หน้านี้

“ตาย อด ตาย อยาก มาจากไหน ?” เป็นคำนิยาม ที่เพื่อนผมตั้งให้กับพฤติกรรมการดูหนังของผมในวันนี้ทำไมเหรอ ?ก็วันนี้ (๕ เมษายน ๒๕๕๑) ผมตั้งใจไปดูหนังสองเรื่อง คือ Once กับ No Country for Old Men แต่กลายเป็นว่าผมดูไป ๔ เรื่องในวันนี้ เพราะมีเรื่อง There will be blood กับ The Kite Runner พ่วงมาด้วยนะสิเพื่อนจากเชียงใหม่บอกว่า ปีนี้ใช้เวลาคุ้มค่าแล้ว เพราะได้รวบยอดดูหนังดีตั้งสี่เรื่องภายในวันเดียว ผมเห็นด้วย....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 5 เมษายน 2551
ฝัน บ้า เดือนเมษายน
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 114 , 08:44:56 น.   | หมวดหมู่ : คันไม้คันมือ  
พิมพ์หน้านี้

เขามาพร้อมกับกีต้าร์ตัวเก่ง และกำลังบรรเลงเพลง harvest moon ในห้องแสดงดนตรีเพียงลำพังneil young เจ้าพ่อเพลงกรั้นจ์ สุดยอดนักเพลงโฟล์คชาวแคนนาดา มานั่งเล่นกีต้าร์ ร้องเพลงโปรดอยู่ที่นี่ผมวิ่งปราดเข้าไปนั่งฟัง และมีเวลาสนทนากับเขาบ้าง neil young ยังไม่แก่ และมีพลังสร้างสรรค์เพลง ผมบอกเขาว่า ผมชอบหลายเพลงของเขา และงานชุดหลัง ๆ ของเขา อย่าง parrie wind ก็ดี living with war ก็เล่นงานเจ้า bush ซะเละเลยจอร์....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 1 เมษายน 2551
ทองปาน คน เขื่อน และรัฐบาลไดโนเสาร์
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 102 , 16:58:55 น.   | หมวดหมู่ : การลิ้มลองอนาคต  
พิมพ์หน้านี้

ค่ำวันที่ ๑๔ มีนาคมที่ผ่านมา ผมถูกผลักขึ้นเวทีกับบรมครูประวัติศาสตร์ยุคใหม่อย่าง อาจารย์ชาญวิทย์ เกษตรศิริ ในงานบุญร้อยวัน วนิดา ตันติวิทยาพิทักษ์ โดยทำหน้าที่เป็นคนชวนอาจารย์คุยถึงเรื่อง ทองปาน ซึ่งเป็นหนังกึ่งสารคดีที่สร้างในปี ๒๕๑๙ ซึ่งได้นำเสนอภาพชีวิตชาวนาอีสานที่ได้รับผลกระทบจากโครงการสร้างเขื่อนซ้ำซาก อาจารย์ชาญวิทย์ บอกว่า ประเด็นที่หนังทองปานว่าไว้เมื่อสามสิบสองปีที่แล้วยังคงกลายเป็นประเด็นป....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 31 มีนาคม 2551
บ้าน : สถานปรับสมดุลชีวิต
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 118 , 20:28:02 น.   | หมวดหมู่ : ลองฟัง เสียงจากข้างใน  
พิมพ์หน้านี้

แม่ไม่เคยตั้งคำถามเลยว่า เหตุใดผมจึงกลับบ้านมาแบบเงียบงัน และอยู่เหมือนรั้งรอเวลา ก่อนจะจากไป พร้อมกับรอยยิ้มที่กลับมาเยือนใบหน้าอีกครั้งการกลับบ้านของผมแต่ละครั้ง มันมีความหมายมากกว่า การทำหน้าที่ของลูก เพราะบางที มันเหมือนเป็นการกลับไปเติมเต็ม ไปเก็บรับส่วนที่ขาดหาย ผม ผู้ซึ่งชีวิตหลุดลอยจากรากเหง้า ในยามที่บอบช้ำจากการงาน จากชีวิต จากความรักที่ไม่ลงตัว บ้าน คือ สถานพักฟื้นที่ดีที่สุด  แม่เป็นหัวหน....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 19 มีนาคม 2551
ความทรงจำเดือนมีนาคม
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 240 , 09:14:09 น.   | หมวดหมู่ : บันทึกความทรงจำ  
พิมพ์หน้านี้

เป็นอีกวัน ที่เขาปั่นจักรยานเดียวดายในเย็นย่ำกลางเดือนมีนาคม ...เขาและเพื่อนเพิ่งจบการศึกษาจากสถาบันแห่งนี้ได้สัปดาห์เศษ แต่ดูเหมือนว่า เพื่อน ๆ หลายคนได้จากลาไปเพื่อสถานภาพใหม่ มีเพียงเขาที่ยังอ้อยอิ่ง ละล้าละลัง ไม่อยากจากลา...จำได้ว่า การก้าวเข้ามาสถาบันแห่งนี้ครั้งแรก ทุกอย่างแปลกตา ผู้คนล้วนแปลกหน้า รู้เพียงว่า 4 ปีที่จะต้องฟันฝ่าช่างยาวนานเหลือเกิน...แต่เมื่อเวลาได้ผ่านเลย แทบทุกซอกมุมของสถาบัน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 17 มีนาคม 2551
บางที บางอย่าง บางคน
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 133 , 12:24:19 น.   | หมวดหมู่ : ลองฟัง เสียงจากข้างใน  
พิมพ์หน้านี้

บางทีบางอย่าง (บางคน) ถูกค้นพบบางอย่าง (บางคน) กลับหายไป...บางทีบางอย่าง (บางคน) จากไปบางอย่าง (บางคน) กลับดำรงอยู่...บางที บางอย่าง (บางคน) สงบนิ่ง บางอย่าง (บางคน) กลับสั่นไหวระรัว...บางทีบางคน มาเพื่อจากไปแต่ทิ้งบางอย่างไว้ในความทรงจำนิรันดร์กาล ฯ................................................................................แด่ ... บางคน บางอย่าง บางความทรงจำอันดีงามและแสนเศร้าแห่งเดือนมีนาคม  ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 13 มีนาคม 2551
เส้นทางที่ทอดยาว
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 146 , 13:46:36 น.   | หมวดหมู่ : การลิ้มลองอนาคต  
พิมพ์หน้านี้

พรุ่งนี้ (๑๔ มีนาคม) ผมจะได้ร่วมขบวนธรรมยาตราเพื่อเป็นการรำลึก ๑๐๐ วันการเสียชีวิตของวนิดา ตันติวิทยาพิทักษ์ หญิงสาวที่สละความสุขส่วนตัวค่อนชีวิตอุทิศเพื่อคนยากจนตราบลมหายใจสุดท้าย....อาจารย์นิธิ เอียวศรีวงศ์ บอกว่า สิ้นมด (ชื่อเล่นของ วนิดา ตันติวิทยาพิทักษ์) ก็สิ้นยุคการตามหาดวงดาวเพื่อคนอื่นของคนหนุ่มสาว วัยกลางคน หรือคนมีอายุ แม้ว่าในความเป็นจริง ยังอาจมีคนอย่างมดหลงเหลืออยู่ในสังคมไทย แต่เขาไม่เ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 9 มีนาคม 2551
อยู่กับตัวเอง
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 219 , 07:30:53 น.   | หมวดหมู่ : ลองฟัง เสียงจากข้างใน  
พิมพ์หน้านี้

คืนก่อน ฝนต้นเดือนมีนาคมพรมลงมาคล้ายระบายน้ำตาแห่งความอัดอั้นตันใจ ทำให้เช้าวันใหม่สดใสชื่นเย็นกว่าทุกวัน...ทั้งที่เป็นวันหยุด แต่การงานสองสามอย่างที่ต้องการความใส่ใจก็ไม่รั้งรอให้ผมนอนเอื่อยเฉื่อยในยามเช้า ผมปั่นจักรยานจากหอพักไปที่ทำงาน...“อยากดื่มกาแฟกับผมสักถ้วยไหมที่รัก” ผมอยากบอกใครสักคนแบบนั้น แต่เช้าแบบนี้ไม่มีร้านกาแฟ (ผมรังเกียจกาแฟเซเว่นน่ะ) ไม่มีที่รักที่จะมานั่งดื่มกาแฟ แต่มีผม อยู่กับตั....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 7 มีนาคม 2551
ท้อ : แท้
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 182 , 08:07:18 น.   | หมวดหมู่ : ลองฟัง เสียงจากข้างใน  
พิมพ์หน้านี้

 โลกของคนท้อหนักพอพอกับโลกของ คนแท้คนท้อ ท้อเพราะใจอ่อนแอคนแท้ เรียนรู้แพ้และเข้าใจคนท้อ ต่อว่าชะตากรรมเคราะห์ซ้ำกระหน่ำข้าฯมายกใหญ่ดวงตาข้าฯมองไม่เห็นที่ทางไปดวงใจก็สลายคล้ายเถ้าธุลี คนแท้ ท้าทายโชคชะตาเชิญถาโถมใส่ตัวข้าฯนี้อย่ารั้งรอ ลงมือได้ อย่าปรานีชั่วดี จะได้เห็น บทลงทัณฑ์ โอ้... ตัวข้าฯ บ้าจริงหนอบ้างท้อ บ้างแท้ น่าขบขันหัวเราะร่า น้ำตาริน ไปวันวันอยู่กับจริง กับฝัน พันธนาการฯ.....ภาพจากใบปิด....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 4 มีนาคม 2551
โอบกอดความเปล่าดาย
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 196 , 22:33:27 น.   | หมวดหมู่ : บันทึกความทรงจำ  
พิมพ์หน้านี้

ผมเพิ่งได้ดูภาพยนตร์ไทย เรื่อง กอด Handle me with care เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมาครับ เป็นวันที่น่าจดจำ เพราะปล่อยชีวิตล่วงผ่านคืนวันมากว่า 10,000 วัน โดยไม่เคยใส่ใจวันเวลา เพราะเห็นว่า มันเป็นไปตามกลไกของกาลเวลา เราแก่ลงและมีเวลาบนโลกนี้น้อยลง ๆ เท่านั้นแต่จะมีก็เพียง ใครบางคน เท่านั้น ที่ทำให้เราได้จดจำบางอย่างที่อาจเป็นเศษเสี้ยวคุลีแห่งกาลเวลาของจักรภพนี้ วันเกิด วันนัดกันครั้งแรก สัมผัสแร....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2551
ข้าพเจ้าเข้าเฝ้าพระเจ้า
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 197 , 07:35:50 น.   | หมวดหมู่ : บันทึกความทรงจำ  
พิมพ์หน้านี้

มันเป็นความทรงจำของวันที่ 15 มกราคม 2550 (เอ่อ...มันผ่านมาแล้วหนึ่งปีหนึ่งเดือนกับอีก 14 วันแล้วนี่ นี่ก็เป็นเครื่องยืนยันว่า ผมมีความช้าเป็นของตัวเอง และอย่าเชียวหนา อย่าได้แม้แต่จะคิดหวังว่า ผมจะเสร็จเร็ว ผมไม่ใช่พวกเล็กแต่เร็วละกัน) นับเป็นครั้งที่สามของชีวิตที่ผมได้ดูคอนเสิร์ตอย่างเป็นทางการ(ครั้งแรก ดู season acoustic ครั้งสุดท้าย ที่ AUA มีวงตาวัน (เล่นได้สุดยอดจริง ๆ คารวะสิบจอกเลย) พงษ์สิทธิ์....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2551
งดงาม ในความหม่นเศร้า
Posted by ธีร์/อันมัย , ผู้อ่าน : 215 , 07:45:02 น.   | หมวดหมู่ : ลองฟัง เสียงจากข้างใน  
พิมพ์หน้านี้

งดงาม แม้ยามหม่นเศร้าว่างเปล่าเดียวดาย ก็อบอุ่นดวงหน้า แววตา ละไมละมุนยังกรุ่น อุ่นไอในภวังค์ สาวน้อย ดวงตาสีเศร้าปลุกเร้า ความคิดคาดหวังปรับทุกข์ ปลุกเศร้าให้มีพลังเป็นดั่งแสงดาวในคืนแรม..................................ผมเขียนได้แค่นี้ แต่รู้สึกดีมากกว่านั้นเป็นไหนๆ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2551
น้ำตาและการจากพราก
Posted by ธีร์/อันมัย , ผู้อ่าน : 189 , 08:05:38 น.   | หมวดหมู่ : บันทึกความทรงจำ  
พิมพ์หน้านี้

ไม่บ่อยครั้งใช่ไหม ที่คุณจะได้เห็นน้ำตาของลูกผู้ชาย ?นานแค่ไหน ที่ธารน้ำตาลูกผู้ชายถูกเก็บกั้นไว้เบื้องหลังเขื่อนที่ชื่อ ความเข้มแข็ง ?...ไม่บ่อยครั้ง ที่ผู้ชายจะระเบิดเสียงร้องไห้ ปล่อยให้ธารน้ำตาเอ่อท่วมใบหน้าไม่บ่อยครั้ง ที่ผมร้องไห้ให้ใครต่อใครได้เห็นน้ำตา...ลองได้รักแล้ว ความเข้มแข็งก็พร้อมจะหลอมละลายให้กับความรักนั้นลองได้เสียใจ ลองได้พลาดพลั้ง เขื่อนน้ำตาของลูกผู้ชายก็พร้อมจะพังทลาย…คนเป็นพ่อ ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 17 กุมภาพันธ์ 2551
ดอกดาวของชาวดิน
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 154 , 22:07:44 น.   | หมวดหมู่ : บันทึกความทรงจำ  
พิมพ์หน้านี้

เพื่อนจากเชียงใหม่ตระเวนถ่ายรูปดอกไม้ส่งมาให้ชมทางจดหมายไฟฟ้า (E-Mail) ทำให้ใจจิตหวนจินตนาการถึงวันเก่า ๆ ที่เคยอยู่เชียงใหม่ว่า สายหมอกกับดอกไม้ปลายหน้าหนาวที่เมืองเหนือนั้นมันงดงามในความทรงจำตลอดมา ที่หน้าคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ช่วงใกล้สอบปลายภาคจะมีต้นพะยอมที่ออกดอกบานเต็มต้น ยามเช้าดอกขาวจะเรี่ยรายเกลื่อนกล่นบนผืนดิน เวลาเดินผ่านราวกับเรากำลังอยู่ในวิมานกลีบดอกไม้ หน้าแล้งที่เชียงใหม....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 14 กุมภาพันธ์ 2551
the thing called love
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 173 , 09:13:29 น.   | หมวดหมู่ : ลองฟัง เสียงจากข้างใน  
พิมพ์หน้านี้

ค่ำคืนอันแสนเงียบเชียบ มีเพียงห้องฉายหนังกับเขาและการงานที่เขาต้องรับผิดชอบ  โตโต้ กรอฟิล์มหนังอย่างเดียวดาย มีเพียงเสียงหอบเหนื่อยที่เปล่งออกมาและเมื่อตั้งใจฟังมันกลับกลายเป็นเสียงคร่ำครวญหวนไห้ราวสัตว์บาดเจ็บ เป็นเพราะเขาไม่เชื่อลุงอัลเฟรโด้ เรื่องการหลงรักสาวนัยน์ตาสีฟ้า และความกล้าบ้าบิ่นของเขาอยากพิสูจน์นิยายรักเรื่อง เลดี้กับอัศวิน  100 คืน ที่นอกหน้าต่างห้องนอนของหญิงสาว การยืนพิสูจน์รักแท้ของ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 11 กุมภาพันธ์ 2551
ทุกข์ของท้าวพรหม
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 139 , 11:02:15 น.   | หมวดหมู่ : เรื่องสั้น  
พิมพ์หน้านี้

 เบื้องต้น          มันเป็นช่วงสอบปลายภาค ข้าฯในฐานะเป็นเทพเจ้าแห่งศาสนาพราหมณ์ฮินดู แต่ถูกอัญเชิญมาสถิตอยู่ที่ศาลพระพรหมหน้ามหาวิทยาลัย สถาบันการศึกษาอันเป็นศักดิ์ เป็นศรีแห่งความภาคภูมิใจของผู้คนที่ได้ฝ่าฟันด้วยการสอบแข่งขันกันเข้ามา ก็ต้องทำงานหนักตลอดปี เพราะมีผู้คนมากมายต่างมาสักการะ บูชา เซ่นไหว้ ถวายมาลัย ช้าง ม้า วัว ควาย ส้มสุก ลูกไม้ แล้วแต่จะสรรหาตามที่ได้ให้สัญญากับข้าฯไว้          พรุ่งน....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 6 กุมภาพันธ์ 2551
จดหมายเดียวดาย
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 153 , 09:38:10 น.   | หมวดหมู่ : ลองฟัง เสียงจากข้างใน  
พิมพ์หน้านี้

เสียงกลวงเบาในตู้สีแดง เล่นเอาใจผมเบาหวิวทุกครั้ง ห่วงว่า การเดินทางไกลของจดหมายของเรานั้นจะเงียบเหงาเดียวดายจนขาดใจและไปไม่ถึงจุดหมาย หรือไม่ก็หวั่นไปว่า ด้วยจดหมายจำนวนน้อยนิดนั้นมันไม่คุ้มที่ไปรษณีย์จะมาไขตู้ถึงวันละสองรอบตามที่ระบุไว้ในตู้ ที่ผ่านๆมา จดหมายหรือไปรษณียบัตรที่ถูกหย่อนลงตู้จะมีเสียงน่าอุ่นใจดัง ฟึบ !เพราะเบื้องล่างข้างในนั้นมีจดหมายเป็นเพื่อนร่วมทางอย่างน้อยก็น่าจะสักสิบฉบับแต่นับเว....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 5 กุมภาพันธ์ 2551
แทนบทกวีของชายผู้เอาตัวรอดไปวัน ๆ
Posted by ธีร์/อันมัย , ผู้อ่าน : 153 , 07:36:35 น.   | หมวดหมู่ : ลองฟัง เสียงจากข้างใน  
พิมพ์หน้านี้