วันอังคาร ที่ 12 สิงหาคม 2551
ด้านมืดของแม่
Posted by
ธีร์
,
ผู้อ่าน : 378
, 17:01:29 น.
| หมวดหมู่ :
ร้องเพลงเถิดเพื่อนเอย
พิมพ์หน้านี้
ผมอยากเรียกชื่อ บทความนี้ว่า dark side of the mom..ช่วงนี้ ผมเห็นบทสรรเสริญแม่ มากมายมหาศาล แน่นอน แม้มันจะมากมายหลายหลากเพียงใด ก็เทียบไม่ได้แม้เพียงกระผีกแห่งพระคุณของ แม่ และเมื่อถึงวันพ่อ บทสรรเสริญพ่อก็จะหลั่งไหลดุจสายธารไม่รู้แห้งเหือดจากใจของคนเป็นลูกเช่นกัน ...นั่นคือ สิ่งที่เป็นมงคลของชีวิตคนเป็นลูกที่รู้กตัญญูบุพพการี..ผมไม่ได้มีปัญหาเรื่องการเลี้ยงดูจากแม่ ซึ่งเป็นชาวนาผู้ซื่อสัตย์ และแน่น....
วันพฤหัสบดี ที่ 3 กรกฎาคม 2551
ค่ำนี้ เธอยังมีฉัน
Posted by
ธีร์
,
ผู้อ่าน : 438
, 17:54:22 น.
| หมวดหมู่ :
ร้องเพลงเถิดเพื่อนเอย
พิมพ์หน้านี้
เพลงนี้ แต่งตอนหน้าหนาวปี 2533 ที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นเพลงแรกที่ผมมีส่วนเขียนแค่ท่อนกลาง ส่วนเจ้าของเนื้อร้องเบื้องต้น คือ ตี๋ โจนาธาน หรือ นฤภัย คเชนทร หนุ่มสุราษฎร์ธานี รุ่นพี่ มช.คณะวิจิตรศิลป์ ... พี่ตี๋ เขียนท่อนแรก ท่อนที่สองและท่อนจบได้ค่อนข้างลงตัว ว่า ... ค่ำนี้ เธออาจจะหนาว อาจปวดร้าวยิ่งกว่าใคร จะขอเป็นกำลังใจ ดั่งกองไฟ ในคืนหนาว คำนี้ เธออาจจะเหงา ขอเป็นเงาเคียงข้างเธอ ป....
วันพฤหัสบดี ที่ 26 มิถุนายน 2551
เพลงสำหรับนักการเมือง
Posted by
ธีร์
,
ผู้อ่าน : 597
, 10:25:33 น.
| หมวดหมู่ :
ร้องเพลงเถิดเพื่อนเอย
พิมพ์หน้านี้
ผมเขียนเพลงนี้ในยุค ชวน หลีกภัย มีอำนาจ เขาประกาศยึดหลักการจนลืมว่า บ้านเมืองนี้มันมีอะไรมากกว่ากฎหมาย...พอ ทักษิณ ชินวัตร มีอำนาจ เขาก็ใช้เงินซื้อทุกอย่าง จนลืมว่า เงินไม่ใช่คำตอบในทุกเรื่อง และในที่สุดเงินก็กลายเป็นเรื่องสำหรับเขาและบ้านเมือง...เวลาผ่านไปไม่นาน ตดยังไม่ทันหายเหม็นมนุษย์ที่ผายลมออกทางปากบางคนมันมาเป็นนายกรัฐมนตรี ผมก็อยากมอบให้มันสักหน่อย ...เอาเป็นว่า ผมอยากมอบเพลงนี้ให้พวกนักการเม....
วันอังคาร ที่ 24 มิถุนายน 2551
ฟันหลอ
Posted by
ธีร์
,
ผู้อ่าน : 409
, 13:40:42 น.
| หมวดหมู่ :
ร้องเพลงเถิดเพื่อนเอย
พิมพ์หน้านี้
· ฝนหยุดตกไปหลายวัน แดดจัดจ้า ลมพัดเอื่อย แต่ที่นี่ก็ยังมีอากาศสด ๆ ให้เราได้ตลอดเวลา· ท่ามกลางข่าวการเมืองน้ำเน่าที่เอาแต่สร้างความเกลียดชังให้กันและกำลังลุกลามสร้างความบาดหมางระหว่างประเทศ ผมอยากหลีกหนีไปอยู่ในที่เงียบ ๆ ไม่ต้องคิด ไม่ต้องเลือกข้าง ไม่ต้องเป็นกลาง ไม่ต้องอะไรมันสักอย่าง เพราะดูเหมือนว่า บ้านเมืองไม่ใช่ของเราแล้วล่ะ แต่มันเป็นของพวกอภิชนที่กำหนด เผลอเข้....
วันจันทร์ ที่ 7 มกราคม 2551
ลูกสาวคนจน : บทเพลงแด่ วนิดา ตันติวิทยาพิทักษ์
Posted by
ธีร์
,
ผู้อ่าน : 415
, 15:53:34 น.
| หมวดหมู่ :
ร้องเพลงเถิดเพื่อนเอย
พิมพ์หน้านี้
ผมเขียนเพลงนี้ระหว่างเดินทางจากเชียงใหม่มุ่งหน้าสาละวิน เพราะมีพันธกิจกับชุมชนคนรักป่า (ผมกำลังปั่นเรื่องสาละวินอย่างบ้าคลั่ง เพราะมันเขียนไม่ค่อยออก) จึงอาศัยช่วงการเดินทางบนรถตู้เชียงใหม่ไปแม่สะเรียง ในเรือที่ทวนลำน้ำสาละวินจากแม่สามแลบไปบ้านท่าตาฝั่ง พอขึ้นฝั่งเพลงก็แทบจะจบแล้ว และเกลาอีกรอบตอนนั่งรู้ตู้จากเชียงใหม่มากรุงเทพฯ เพื่อร่มงานศพเธอ ผมนึกถึงการขับกล่อมให้เธอหลับสบาย เพราะกว่าค่อนชีวิตเธอ....
วันพฤหัสบดี ที่ 29 พฤศจิกายน 2550
นักโบกรถในคืนหนาว
Posted by
ธีร์
,
ผู้อ่าน : 313
, 23:39:07 น.
| หมวดหมู่ :
ร้องเพลงเถิดเพื่อนเอย
พิมพ์หน้านี้
การโบกรถ เป็นเรื่องสนุกสนานและท้าทายของผมและเพื่อน ๆ สมัยเป็นนักศึกษาที่เชียงใหม่ หากมีวันว่างอย่างเสาร์ อาทิตย์ เราจะแบกเป้ สะพายย่ามขึ้นดอย ไปเยี่ยมเยือนหมู่บ้านที่เราเคยไปออกค่าย แน่นอนว่า เราโบกรถไป อย่างจะไปหมู่บ้านปฺกากฺญอ (บ้านสันป่าตุ๊ อำเภอสะเมิง ) การเดินทางของเราจะเริ่มด้วยการนั่งรถแดงจากหน้ามหาวิทยาลัยไปที่ อ.แม่ริมก่อน (ค่าโดยสารรถสองแถวเชียงใหม่ ไม่แน่นอน แล้วแต่ต่อรอง ไม่มีเส้นทางแน่นอ....
วันพุธ ที่ 21 พฤศจิกายน 2550
เรียกมันว่า ชีวิต
Posted by
ธีร์
,
ผู้อ่าน : 346
, 10:32:45 น.
| หมวดหมู่ :
ร้องเพลงเถิดเพื่อนเอย
พิมพ์หน้านี้
เรียกมันว่าชีวิต.m...ถาโถมเข้ามาเถิด อุปสรรคอย่างได้รั้งรอยังหยัดยืนอยู่ไม่ย่อท้อ แล้วเราจะก้าวพ้นไปก็ชีวิตเป็นของเรา เลือกแล้วจะก้าวทางไหนโอนอ่อนยอมแพ้อยู่ร่ำไป หรือท้าทายไปสู่เสรี ล่องลอยกลางสายน้ำเชี่ยว หรือยืนเด็ดเดี่ยวขวางตรงนี้ว่ายทวนน้ำคงเข้าที เริ่มตรงนี้ที่เราตราบชีวิตยังดิ้นรน ก็ไม่มาบ่นใครเขาชะตากรรมกำหนดที่เรา ดีร้ายคงได้เห็นกันเรียกมันว่าชีวิต ลิขิตที่เราเท่านั้นขอหัวใจยั....
วันอาทิตย์ ที่ 18 พฤศจิกายน 2550
ร้องเพลง กลางสายฝน
Posted by
ธีร์
,
ผู้อ่าน : 321
, 01:25:14 น.
| หมวดหมู่ :
ร้องเพลงเถิดเพื่อนเอย
พิมพ์หน้านี้
in the rain.mp3สมัยเป็นนักศึกษาที่เชียงใหม่ ฝนพรมสายลงมาในบ่ายวันหนึ่ง ผมคว้าแชมพูมาขยี้จนทั่วหัว แล้วก็คว้าจักรยานออกปั่นเอื่อยๆ กลางสายฝนวนรอบหอหญิง ปล่อยให้สายฝนชะล้างแชมพูเป็นฟองฟูฟ่อง จากนั้นก็กลับหออาบน้ำเช็ดตัว สบายใจแฮในค่ำคืนที่ฝนพรมสาย ผมคิดถึงการดื่มเบียร์พอกรึ่ม ๆ แล้วดุ่มเดินร้องเพลงเดียวดายให้สายฝนเป็นเพื่อน (ไม่ต้องเดินตัวตรงประดุจลำทวนเหมือน อาฮุย ใน "ฤทธิ์มีด สั้น" ของโกวเล....