• ธีร์/อันมัย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : iamteeanmai@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-04-30
  • จำนวนเรื่อง : 99
  • จำนวนผู้ชม : 30293
  • จำนวนผู้โหวต : 260
  • ส่ง msg :
give me a space : หาเศษ หาเลย
บางครั้ง เราหล่อเลี้ยงความจริงด้วยความฝัน บางครั้งเราหล่อเลี้ยงความฝันด้วยความจริง
Permalink : http://www.oknation.net/blog/teeanmai
วันอาทิตย์ ที่ 24 สิงหาคม 2551
เพชฌฆาตน้ำจืด (วัยหนุ่ม - ตอนจบ)
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 351 , 11:35:30 น.   | หมวดหมู่ : เรื่องสั้น  
พิมพ์หน้านี้


ตีพิมพ์ครั้งแรกใน เนชั่นสุดสัปดาห์,ปีที่ 17,ฉบับที่ 846,15 -21 สิงหาคม 2551----๔----ชายหนุ่มกลับบ้านกลางฤดูฝน วันหยุดติดต่อกันสามวันทำให้เขาอยากกลับบ้านไปนอนฟังเสียงฝนสาดสังกะสีที่บ้าน หากโอกาสเหมาะ เขาอาจได้หิ้วตะเกียงเจ้าพายุ พร้อมเหน็บอีโต้ด้ามเก่งของพ่อออกส่องปลากลางคืนอีกครั้ง ...หลังจากการศึกษาและการงานฉุดเขาไปจากหมู่บ้านแห่งนี้นานกว่าสิบปี การกลับบ้านคราวนี้จะเป็นเครื่องพิสูจน์ว่า วิญญาณเพชฌฆา....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 21 สิงหาคม 2551
เพชฌฆาตน้ำจืด [วัยเยาว์]
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 288 , 17:55:15 น.   | หมวดหมู่ : เรื่องสั้น  
พิมพ์หน้านี้


เพชฌฆาตน้ำจืด[1] [วัยเยาว์]-๑-เด็กชายกระชับมือซ้ายให้ตะเกียงเจ้าพายุนิ่ง เพื่อเล็งเป้าหมายตรงหน้าได้ถนัดถนี่ มือขวาเกร็งกำลัง รวบรวมสมาธิ ถ่ายน้ำหนักไว้ที่ด้ามมีด…“หยุดก่อน ปล่อยมันไป” ...เสียงทุ้ม ๆ ของพ่อแหวกความเงียบมาจากทางซ้ายมือเขา พร้อมกับใช้อีโต้ในมือผายให้เห็นลูกครอกฝูงใหญ่ที่ว่ายตามปลาช่อนตัวเขื่องนั้น …“ฆ่าแม่มัน แล้วลูกมันจะอยู่อย่างไร”...เขาไม่ได้ตอบคำถาม  แต่ล้มเลิกความตั้งใจที่จะจัดการ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 11 กุมภาพันธ์ 2551
ทุกข์ของท้าวพรหม
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 323 , 11:02:15 น.   | หมวดหมู่ : เรื่องสั้น  
พิมพ์หน้านี้


 เบื้องต้น          มันเป็นช่วงสอบปลายภาค ข้าฯในฐานะเป็นเทพเจ้าแห่งศาสนาพราหมณ์ฮินดู แต่ถูกอัญเชิญมาสถิตอยู่ที่ศาลพระพรหมหน้ามหาวิทยาลัย สถาบันการศึกษาอันเป็นศักดิ์ เป็นศรีแห่งความภาคภูมิใจของผู้คนที่ได้ฝ่าฟันด้วยการสอบแข่งขันกันเข้ามา ก็ต้องทำงานหนักตลอดปี เพราะมีผู้คนมากมายต่างมาสักการะ บูชา เซ่นไหว้ ถวายมาลัย ช้าง ม้า วัว ควาย ส้มสุก ลูกไม้ แล้วแต่จะสรรหาตามที่ได้ให้สัญญากับข้าฯไว้          พรุ่งน....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 9 ตุลาคม 2550
มือ
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 254 , 10:52:04 น.   | หมวดหมู่ : เรื่องสั้น  
พิมพ์หน้านี้


  1 มือโง่ ๆ ฟาดไปแขนบอบบางของเด็กหญิง โทษฐานที่เธอบังอาจคายก้อนน้ำแข็งลงถ้วยขนมหวานที่เขาและเธอกำลังกินด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อย ทันทีที่มือนั้นสัมผัส เด็กหญิงร้องจ้า เด็กชายตะหวาดให้หยุด เธอยิ่งเร่งเสียงดังมากขึ้น  “บอกว่าอย่าคายน้ำแข็งใส่ถ้วยขนม ก็ไม่เชื่อ”            “จะหาแม่…จะหาแม่...” เมื่อร้องไห้จนหนำใจแล้ว เด็กหญิงก็พูดย้ำคำนั้นอย่างคะยั้นคะยอ จากนั้น ขนมหวานถ้วยนั้นก็ตกอยู่ในครอบครองของเธอ เมื....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 7 ตุลาคม 2550
ผม เป็น นัก เขียน
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 265 , 13:25:12 น.   | หมวดหมู่ : เรื่องสั้น  
พิมพ์หน้านี้


คำให้การของนักเขียนใหญ่ ผมทำสถิติได้ดีขึ้น ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่า ทำลายสถิติแบบถล่มทลายต่างหาก หลังจากที่ประธานกรรมการบริหารและกรรมการผู้จัดการสำนักพิมพ์ รวมทั้งเลขานุการส่วนตัวคนสวยของผมได้นำเรียนเสนอเพื่อพิจารณาเมื่อสัปดาห์ก่อนว่า ผมควรจะทำสถิติให้ดีขึ้นตามยอดขายและความต้องการของลูกค้า เมื่อพิจารณาอย่างถ้วนถี่แล้ว ผมจัดแจงเปลี่ยนลายเซ็นเสียใหม่ให้สั้นลงและเรียบง่ายขึ้น             มันเริ่มจากการตัดถ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 6 ตุลาคม 2550
ครอบครัวที่มีความสุขที่สุดในโลก
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 260 , 00:10:31 น.   | หมวดหมู่ : เรื่องสั้น  
พิมพ์หน้านี้


๑. เด็กหญิง             “เค้าไม่อยากคุยกับทิกเกอร์”            “ทำไมล่ะ พิกเล็ท?”            “ก็เค้าอยากให้ทิกเกอร์มาหา แล้วมาคุยกันที่บ้าน”            “แล้วพิกเล็ทคิดถึงทิกเกอร์ไหมล่ะ?”            เด็กหญิงทำท่าเขินอาย แล้วกระซิบข้างหู            “คิดถึง”             “ทิกเกอร์ก็คิดถึงพิกเล็ทเหมือนกัน คิดถึงมากที่สุดในโลกเลย แล้วพิกเล็ทคิดถึงทิเกอร์มากเท่าไหนล่ะ?”            “เท่าห้องน้ำ”            เ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 5 ตุลาคม 2550
จำนนนคร
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 149 , 17:20:33 น.   | หมวดหมู่ : เรื่องสั้น  
พิมพ์หน้านี้


ฉากจบอันแสนหฤหรรษ์เลือดพวยพุ่งออกจากคอหอยของมันดุจน้ำพุแสนสาย คาวเลือดคลุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ สองมือมันเกร็งกุมลำคอไว้ มีเพียงเสียงครอก ครอก นัยน์ตาของมันกลอกเบิกโพลงด้วยหวาดกลัว กายสั่นกระเพื่อม ชักกระตุกถี่กระชั้น ก่อนที่มันจะสงบนิ่งอยู่แทบเท้าของผมเองผมเดินจากมาอย่างไม่สะทกสะท้านกับสายตาและเสียงหวีดร้องของผู้คนที่นับทวีคูณจำนวนขึ้น เมื่อเหตุการณ์ทุกอย่างได้จบลงทำไมผมต้องสนใจคนพวกนั้น ในเมื่อพวกเขา....

อ่านต่อ

แสงเงาแห่งความฝัน
Posted by ธีร์ , ผู้อ่าน : 256 , 13:50:48 น.   | หมวดหมู่ : เรื่องสั้น  
พิมพ์หน้านี้


สิ้นเสียงกรรไกร เศษฟิล์มหล่นลงแบบสโลว์โมชั่น ยังไม่ทันสัมผัสพื้น มือที่ไวและแม่นยำที่สุดก็ได้ครอบครองเศษฟิล์มนั้น มันเป็นการชิงจังหวะ ชิงไหว ชิงพริบที่เข้มข้นและจริงจัง บางครั้งมีเสียงสบถ แถมเสียงตะลุบตุ๊บตั๊บที่เราต่างยอมรับได้ หากว่าเห็นสมควรแก่การลงแรงเพื่อแย่งชิง พลาดหนึ่งครั้งไม่ได้หมายความว่าจะพลาดทุกครั้งไม่ใช่หรือ? – แพ้เขาคราวนี้ คราวหน้าพยายาม - นี่คือคุณธรรมประจำใจพวกเราเรามีกันอยู่สามคน อ....

อ่านต่อ


/1
<< ตุลาคม 2008 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31