-

นับว่าเป็นความโชคดีในระดับหนึ่งของผมครับ  ที่ครั้งหนึ่งได้มาอยู่ 

“เมืองเกาะครึ่งร้อย  พลอยแดงค่าล้ำ  ระกำแสนหวาน 

 หลังอานหมาดี  ยุทธนาวีเกาะช้าง  สุดทางบูรพา” 

วิถีชีวิตคนแถวนี้  อาชีพดั้งเดิมคือ ประมง  กรีดยางพารา  เป็นอาชีพพื้นฐานเดิม  ความถนัดในการหาปู  ปลา  ผมได้ไปสัมผัสกับชาวประมง  เด็กบ้าง  ผู้ใหญ่บ้าง  เขามีวิธีการดำรงชีวิตแบบเรียบง่าย  ทะเลคือสินทรัพย์ในน้ำของเขาเหล่านั้น  บ้าน  เรือน  ติดทะเล  เวลาเดินตามสะพาน  เราได้สัมผัส  ใกล้ชิดมาก  ตั้งแต่  เด็ก  ผู้ใหญ่   ถ้าวันหยุด  ผมกับเพื่อนก็จะไปตกปลา  เก็บหอย  ปู  ล่องเรือไปตกปลากลางทะเล  เป็นบรรยากาศที่ผมใฝ่หามานานมาก 

แต่ก่อนเป็นเด็กอยากเห็นทะเล  คงเป็นสีฟ้าสวย  ใส  สะอาด  แต่ถ้ามีใครไปเที่ยวทะเล  บางคนเขาบอกว่าเอาใส่ขวดมาดูหน่อย  ผมคิดว่าคงเป็นสีฟ้าแน่นอนในขวดนั้น  แต่จริงแล้ว  เมื่อได้มาสัมผัสใกล้ชิดไม่ใช่  แต่มันใส เค็ม  การล่องเรือตามริมป่าโกงกาง  พายเรือตอนแรกไม่เป็นแต่สนุกครับ  อยากให้มาสัมผัสบรรยากาศแบบนี้ดู  สุดยอดครับ  เป็นความชอบส่วนตัวอยู่แล้ว  เพราะฉะนั้นผมต้องเก็บเกี่ยวประสบการณ์นั้นไว้ เพื่อว่าโอกาสที่จะได้มาเที่ยวที่นี่  ไม่รู้จะนานแค่ไหน หรืออาจไม่ได้มาอีกเลย.......

แต่ทั้งหมดทั้งมวลนั้น  เป็นสิ่งที่วิเศษมาก  สำหรับคนๆ หนึ่งที่ได้มาสัมผัสบรรยากาศที่ตนเองใฝ่ฝัน...........และในวันนี้จุดอิ่มตัวก็มาถึง การเก็บเกี่ยวความสุข  กำลังจะค่อยๆ เลือนลางไปกับความทรงจำ   สำหรับท้ายนี้  อยากฝากบอกทุกท่านว่า  ธรรมชาติสร้างสรรค์มา เราควรถนอมให้คงอยู่ต่อไป........