พิมพ์หน้านี้
|
Tag เพลง..."ขอเพียงหลับตา...ฉันจะมาพบเธอ" โดย :: ทิวสน ชลนรา * * * * * ว่าด้วยรับ Tag เพลงจากน้อง เจ้าอารมณ์... http://www.oknation.net/blog/pimeiei ถึงเวลาส่งการบ้านครับ * * * * * เพลงเจอกันในใจ
ฉันยังจำภาพวินาทีนั้นได้ดี... วันที่สองเราจำเป็นต้องจากลา สองสายตาประสาน...ไม่มีคำกล่าวใดๆ แม้หัวใจจะสะอื้นไห้...แต่ไม่มีน้ำตาสำหรับฉัน หากมันได้ไหลย้อนกลับไปท่วมใจ มิใช่อาลัยหา...หรือเสียใจ แต่ "จิตที่ผูกพัน" อยากระบายความรู้สึก...ก็เท่านั้น
เรื่อยลงเคลียสองแก้มนวลนั้น ฉันปาดน้ำตาให้เธอ...ไล้ผมนุ่มเบาๆ เชิงปลอบ เธอระบายยิ้มออกมา...พยักหน้าช้า.. แต่มันดูช่างแห้งแล้ง..ห่อเหี่ยว
ใช่ว่าเธอจะอ่อนแอ แต่หลั่งให้กับวันเวลา ที่จะกลายเป็นความทรงจำดีๆ สักชั่วระยะหนึ่ง....เพราะเราต่างต้องไป... เราคุยกันมาแล้ว...และเราเข้าใจตรงกัน...
ใช่...มีพบ ย่อมมีจาก แม้เวลาจะพรากเรา แต่จะไม่อาจพรากใจเราจากกันได้ เพราะเราต่างมั่นใจ...ถึงเวลา เราจะมาพบกัน "อีกครั้ง" เราเข้าใจ... "ความรัก มีเส้นทางของมัน" ระหว่างทางที่ทอดยาวต่อจากนี้ ขอให้เราจำไว้ว่า มีหลายอย่างที่เราต้องฟันฝ่า...ทั้งสิ่งรอบข้าง คนรอบกาย ยิ่งกว่าอื่นใด คือ "ความรู้สึกภายใน" ที่เราต้องเพียรเอาชนะ เมื่อก้าวข้ามผ่านเวลานี้ไป เราจะแกร่ง หัวใจสองเรา จะเข้มแข็ง ขอจงอดทน...เพื่อคืนวันที่คุ้มค่า แก่การรอคอย
ไม่มีสิ่งใดต้องห่วงกังวล...เพราะการจากไกล จะเป็นเพียงชั่วขณะ และแท้จริงแล้ว เราต่างรู้ว่า...เราไม่เคยอยู่ห่างไกลกัน แม้บางเวลา "กาย" ต้องห่าง แต่ "ใจ" ของเรายังผูกพัน หลอมรวมเป็นหนึ่งเสมอ...
ยามใดที่คิดถึงฉัน... ขอเธอจงหลับตา ปล่อยใจให้โบยบินไป... กับภาพความทรงจำอันแสนหวาน เต็มตื้น-เปี่ยมสุข ที่จะพลันผุดพรายขึ้นในความคำนึง เป็นความหวัง เป็นกำลังใจ ให้สองเรา กับช่วงเวลาแห่งการรอคอย... การรอคอยที่เปี่ยมคุณค่า...และหอมหวาน ใช่...การรอคอยอย่างมีความหวัง...หอมหวานเสมอ และขอให้เธอตระหนักรู้ว่า... ทุกครั้งที่หลับตา นั่นคือเวลาที่เราจะได้พบกันเสมอ ในความคำนึง ทุกครั้งที่หลับตา...ความห่วงหา อาทร ความหวังทั้งสิ้น จะวิ่งแล่น จากหนึ่งใจ สู่ อีกใจ เพราะ "ความรัก" จะทดแทน "ดวงตา" ให้เหลียวหา..มองเห็น และเรา...จะพบเจอกันที่ "หัวใจ" จะเป็นเช่นนี้ทุกครั้ง จวบกระทั่งวันเวลา...นำเรากลับมาเคียงใกล้กัน ทั้ง ใจ และ กาย
ใช่...เพราะความรักมีเส้นทาง ขอให้สายธารแห่งรัก หอบนำเราไปเถิด... จวบบรรจบในวันหนึ่ง....ที่เราจะได้เดินเคียงกัน และจะอยู่เคียงใจกัน...ตราบลมหายใจสุดท้าย... แล้วเดินจากไป...มันยังกังวานในความคำนึงของฉัน ตั้งแต่ก้าวแรก...จวบแว่วก้าวที่เลือนหายไปในวันนั้น...
เพราะฉันแว่วยินเสียงฝีเท้าก้าวมาแต่ไกล ทำลายช่วงเวลาแห่งความเงียบงัน ให้มีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง ใช่แล้ว...เธอกำลังคืนกลับมา! ก่อนนั้น อาจจะดูเหมือนเวลาการจากลาแสนยาวนาน แต่คำว่า "เหมาะสมแก่เวลา" ย่อมดีเสมอ เพราะ "เบื้องฟ้า" มีวาระสำหรับทุกสิ่งในชีวิต ทั้งต่อฉันและเธอ... เมื่อถึงเวลา...เมื่อเหมาะสมแก่กาล ก็ไม่อาจมีสิ่งใดอาจพรากกาย แยกใจเราจากกันได้ แว่วเสียงฝีเท้านั้น...ก้าวใกล้เข้ามา ฉันพร้อมแล้ว...และเชื่อว่าเธอก็พร้อม ที่รัก...ถึงเวลาแล้ว...เราจะก้าวสู่ปลายทางฝั่งฝัน...ด้วยกัน
|