คราวนี้ก็มาถึงเรื่องที่หลายๆ คนสนใจ และสงสัยครับ ว่าคนทำอาชีพนี้มีรายรับอย่างไร มีรายได้ต่อเล่มมากน้อยสักเท่าไร เชิญติดตาม...

รายได้ของโกสต์ไรท์เตอร์

รายได้แบ่งออกเป็นสองแบบคือ แบบจ่ายครั้งเดียว หรือเหมาจ่าย และจ่ายแบบเป็นค่าลิขสิทธิ์หรือเป็นเปอร์เซนต์ ซึ่งก็แล้วแต่เนื้อหาของงาน ความยากง่าย ความสำคัญ ระยะเวลาการทำ โกสต์บางคนรับงานตั้งแต่สองหมื่นบาทต่อเล่มก็มี บางคนก็รับตั้งแต่ห้าหมื่นบาทเป็นต้นไป แต่สำหรับส่วนตัว มักรับเป็นลิขสิทธิ์เปอร์เซนต์มากกว่า เพราะเราทุ่มเทเต็มที่ และมันท้าทายกว่า (ยิ่งหนังสือขายดี มีพิมพ์ซ้ำเรื่อยๆ เราก็จะได้ส่วนแบ่งเรื่อยๆ)

ฉะนั้น โดยส่วนตัวคิดว่าสำหรับการเป็นโกสต์ ปีหนึ่งๆ ถ้าเขียนหนังสือสัก 5-6 เล่ม ต่อปี ก็คิดว่าอยู่ได้แล้วค่ะ


ค่าตัวของโกสต์ไรท์เตอร์พิจารณาจากอะไร

ก็เหมือนงานทั่วๆ ไปคือดูจากประสบการณ์ เพราะว่าคนที่เคยมีปรระสบการณ์มาแล้ว ก็อาจจะรู้วิธีการ รู้ปัญหาและการแก้ปัญหา บางคนเคยเขียนมาแล้วหลายเล่ม จะรู้ว่างานโกสต์ จริงๆ แล้ว ยากกว่างานนักเขียนเสียอีก เพราะเขียนเองจะง่ายกว่า มานั่งเขียนงานให้คนอื่น บางคนพอมีผลงานมากๆ มีประสบการณ์แล้ว ก็ไม่อยากจะรับงานโกสต์แล้ว ก็อาจจะเป็นเหตุผลทำให้ค่าตัวแพงกว่าคนอื่น แต่โกสต์หน้าใหม่ๆ ที่ฝีมือดีๆ ก็มี ขึ้นอยู่กับว่าใครถนัดแนวไหนมากกว่า ที่โกสต์ขาดแคลน เพราะนักเขียนจริงๆ จะไม่ชอบรับงานโกสต์ ส่วนใหญ่จะผลิตงานเป็นของตัวเองมากกว่า เพราะเป็นตัวของตัวเองมากกว่า ค่าลิขสิทธิ์ดีกว่า และได้เครดิตดีกว่า


เกณฑ์การพิจารณางานแต่ละงาน (การคิด Theme แต่ละเล่ม)

ดูคอนเซ็ปต์ของงานเป็นหลัก ดูวัตถุประสงค์ของหนังสือนั้นๆ ว่าต้องการประชาสัมพันธ์ ต้องการขาย หรือต้องการทำให้เป็นวรรณกรรม หนังสือดีขึ้นหิ้ง เมื่อดูวัตถุประสงค์ที่ต้องการแล้ว ก็มาดูวัตถุดิบที่มี นั่นคือเปรียบเทียบสิ่งที่ต้องการและสิ่งมี กลายเป็นความเป็นไปได้

ส่วนใหญ่งานชีวประวัติ เมื่อเป็นคนดังอยู่แล้ว ออกมาทำหนังสือเป็นของตัวเอง ก็ต้องดูว่าชีวิตมีรายละเอียดมากพอที่จะเขียนเป็นแนวชีวประวัติหรือเปล่า หรือว่าจะเขียนแค่บางเสี้ยวของความสามารถเฉพาะ แล้ววิธีการนำเสนอ จะเขียนแบบไหน จึงจะตรงกับกลุ่มผู้อ่าน ตลาด และตัวตนของเขา ก็ต้องมองรวมๆ ออกมา

บางครั้งทุกคนอยากมีหนังสือเป็นของตัวเอง แต่การทำหนังสือเล่มหนึ่ง ซึ่งเป็นร้อยๆ หน้า มันไม่ง่ายเลย มันมีรายละเอียดเยอะมากที่จะต้องน่าสนใจพอ จึงขึ้นอยู่กับว่าคุณตจะใส่อะไรก็ได้ที่เป็นตัวอักษร หรือคุณจะใส่สิ่งที่น่าอ่านจริงๆ ลงไป โกสต์มักเจอปัญหา ระหว่างสิ่งที่เจ้าของเรื่องอยากถ่ายทอด กับสิ่งที่คนอ่านจริงๆ อยากจะอ่าน ต้องถามตัวเองอยู่เสมอว่ามันน่าสนใจมากพอหรือเปล่า คนจะอยากอ่านเรื่องราวพวกนี้ไหม

กระบวนในการทำงานหนังสือแต่ละเล่ม

ก็เหมือนกับหนังสือทั่วไป คือเริ่มจากการกำหนดแนวที่อยากทำ มีการพูดคุยเบื้องต้นของทุกฝ่าย จะได้แนวคร่าวๆ จากนั้นก็เริ่มสัมภาษณ์รอบแรก ทีนี้จะเห็นภาพจริงๆ แล้ว ว่าใช่ตามที่คิดหรือเปล่า แล้วค่อยมาปรับแผนอีกที เมื่อได้ที่แน่นนอนขึ้นก็ถึงเริ่มทำตามนั้น จนเสร็จกระบวนการณ์ คือ สัมภาษณ์ เก็บข้อมูล เรียบเรียง เขียน บรรณาธิการ จัดหน้า ถ่ายภาพประกอบ ทำปก และจัดพิมพ์ จากนั้นเปิดตัว ประชาสัมพันธ์ วางแผงขาย กระตุ้นยอดขาย ทำโปรโมชั่น


หัวใจสำคัญในการทำงานโกสต์แต่ละเล่ม

แท้จริงแล้ว โกสต์ไรเตอร์จะต้องลืมตัวเองไปเลย หัวใจของการเขียนแต่ละเล่ม อยู่ที่ต้องเขียนออกมาให้เป็นคนๆ นั้นมากที่สุด ภาษาของเขา ไสตล์ของเขา คงความเสน่ห์และชีวิตชีวาของคนๆ นั้น โกสต์จึงต้องเขียนได้หลายแบบ หรือจริงๆ แล้ว โกสต์แค่ถ่ายทอดสิ่งที่เจ้าของหนังสือเล่าออกมาให้มาเป็นตัวหนังสือ ให้ตัวเขากับตัวหนังสือออกมาใกล้เคียงกันมากที่สุด


ปัญหาที่เจอในการทำงาน

ที่พบประจำคือวิธีการนำเสนอ จะเลือกนำเสนออย่างไร โดยส่วนตัวเท่าที่ทำงานมา คิดว่า การทำงานของโกสต์ในงานเชิงชีวประวัติ การเรียบเรียงออกมาเชิงนวนิยายไม่ค่อยเหมาะ เพราะนิยายก็คือนิยาย การนำเสนอเรื่องก็ยังต้องอาศัยลักษณะแบบนิยายอยู่ ซึ่งอย่างนั้นออกไปเขียนนิยายเองเลยดีกว่า จะเจอปัญหาในการเรียบเรียงเยอะ ในที่สุดก็พบว่า การเขียนแบบโกสต์น่าจะเล่าตามความเป็นจริง ด้วยท่วงทำนองของเจ้าของเรื่องดีกว่า เรียบง่าย ตรงประเด็น ใช้ทางสายกลาง และเป็นตัวเขามากที่สุด เพียงแต่โกสต์ต้องทำหน้าที่ให้มากๆ ในเรื่องของการค้นหารายละเอียดให้มากพอ และน่าสนใจ แล้วเค้นมันออกมาให้ชัดเจนจนได้น้ำได้เนื้อ