พิมพ์หน้านี้
|
เช้าตรู่ของวันพุธ อากาศสดใส สายลมโชยผ่านมาอ่อน ๆ ทางหน้าต่าง ดวงตะวันเริ่มแย้มม่าน เยี่ยม ๆ มองๆ ดูถนนที่ตนเองจะต้องเดินทางไปตลอดทั้งวันของวันนี้ คงไม่มีอะไรแปลกแตกต่างจากเมื่อวานนัก นอกจากเหล่าเมฆตัวน้อยสองข้างทางที่อาจมีมากขึ้นหรือหรือน้อยลงเท่านั้น ข้าพเจ้าเดินไปเข้าห้องน้ำ แมลงสาบตัวหนึ่งนอนหงายท้องอยู่บนพื้นใกล้ ๆ กับผนัง ขาทั้งหกของมันไขว่คว้าหาที่ยึดเกาะ บางขายกขึ้น บางขายกลง จนดูคล้าย ๆ กับว่ามันกำลังถักโครเชอยู่ หนวดทั้งสองส่ายไปมา แมลงสาบเป็นสัตว์ที่น่าสงสารที่สุดในโลก แมลงสาบเป็นสัตว์ที่น่าขยะแขยงที่สุดในโลก แมลงสาบเป็นสัตว์ที่น่ารักที่สุดในโลก แมลงสาบเป็นสัตว์ที่มีโทษที่สุดในโลก แมลงสาบเป็นสัตว์ที่มีคุณที่สุดในโลก แมลงสาบเป็นสัตว์ที่...ที่สุดในโลก ขึ้นอยู่กับว่าแต่ละคนจะคิดอย่างไร ข้าพเจ้าเอาด้ามแปรงสีฟันที่ไม่ใช้แล้วยื่นให้มันเกาะ ขาของมันโอบเข้าอย่างช้า ๆ ทีละขา ๆ จนครบหกขา มันคงจะเหนื่อยมากกับการที่ต้องนอนดิ้นอยู่อย่างนั้น ( ซึ่งนานเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ ) รีบ ๆ ไปเสีย ก่อนที่คนอื่นจะมาเห็น ข้าพเจ้าบอกมันในใจ พร้อมกับวางด้ามแปรงสีฟันนั้นลงบนพื้นหน้าห้องน้ำ มันเดินจากไปอย่างช้า ๆ ข้าพเจ้าเห็นมันหันหน้ามาส่งยิ้มให้ พร้อมกับพูดว่า ขอบใจนะ แล้วข้าพเจ้าก็อาบน้ำอย่างสบายใจ นักวิทยาศาสตร์ผู้รอบรู้อาจบอกว่า สารแห่งความสุข ในร่างกายของข้าพเจ้ากำลังหลั่งออกมา ข้าพเจ้าคิดว่า นั่นเป็นสิ่งที่ไร้สาระ ข้าพเจ้าไม่ได้ช่วยแมลงสาบเพื่อต้องการ สารแห่งความสุข ข้าพเจ้าไม่ได้ช่วยแมลงสาบเพื่อต้องการได้ยินคำพูดทำนองว่า เป็นคนดีจังเลยนะ หรือ เป็นคนมีเมตตากรุณาจังเลย ข้าพเจ้าไม่ได้ช่วยแมลงสาบเพื่อต้องการนำสิ่งนี้ไปบันทึกลงใน สมุดบันทึกความดี และข้าพเจ้าไม่ได้ช่วยแมลงสาบเพื่อต้องการ รางวัลโนเบล สาขาสันติภาพ สิ่งทั้งหลายเป็นไปเช่นนั้นเอง เป็นไปเองโดยสภาวะของความธรรมดา ธัชชัย ธัญญาวัลย
กรกฎาคม ๒๕๔๙ |
| << | เมษายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |||