ระบายสีน้ำ ระบายอารมณ์ กิ๊บางกอกKibangkok....Water color diary

วันศุกร์ที่ 5 กันยายน 2551

Kibangkok
ranking : สมาชิกทั่วไป
email : achoowong@gmail.com
วันที่สร้าง : 2007-03-14
จำนวนเรื่อง : 147
จำนวนผู้ชม : 77286
จำนวนผู้โหวต : 269
ส่ง msg :

บันทึกเรื่องราวกับสีน้ำ

เรียนสีน้ำ

อยากให้อ่านจังเลย

ประมูลภาพการกุศล

เรื่องผมใน youtube

ลุงกิ๊เข้าครัว

my Hobby

water color

การกุศล เติมรักให้กับสังคมไทย

ข่าวด่วน สดทุก 5 นาที

rss reader

เรื่องเด่นของ kibangkok

อาหารและสีน้ำ ชิวชิว Ki Bangkok โดยลุงกิ๊

บันทึกเรื่องราว บันทึกความรู้สึก ที่ไร้สาระของกิ๊ ผ่านสีน้ำ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/thaithai

วันพฤหัสบดี ที่ 12 กรกฎาคม 2550

ต้มยำกุ้ง ความบัดซบที่ยังไม่ลืม

Posted by Kibangkok , ผู้อ่าน : 903 , 23:39:56 น. | หมวดหมู่ : บันทึกเรื่องราวกับสีน้ำ

พิมพ์หน้านี้

เมื่อ 10 ปีที่แล้ว หลายคนหลายชีวิตต้องเผชิญกับมรสุมที่ไม่คาดคิด เศรษฐกิจตกต่ำ หลายครัวเรือนล่มสลาย ล้มลุกคลุกคลานกัน ร้อนรนเหมือนความร้อนแรงของน้ำต้มยำ บางคนช้ำ บางคนก็เกือบตายเพราะพิษของน้ำน้ำต้มยำกุ้ง ผมและครอบครัว ชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่ง ก็เป็นเหยื่อในเหตุการณ์นั้น ธุรกิจทั่วไปซบเซา ส่งผลให้กิจการของครอบครัวซบเซาไปด้วย และในที่สุดเวลาที่ทุกคนต้องเช็ดน้ำตาก็มาถึง หลังจากธุรกิจครอบครัวพัง เจ้าหนี้หลายคน ต่างก็กระโดดเข้ามาทวงหนี้ บีบคั้นเรา ซ้ำเติมเรา เมื่อเราไม่มีเงินจ่าย เจ้าหนี้ก็ต้องทำทุกวิถิทางที่จะรีดเอาเงินจากเราให้ได้ ที่ช้ำใจที่สุด เจ้าหนี้ รายหนึ่งซึ่งเป็นหน่วยงานของรัฐย่านท่าเตียน ปรับเงินเพราะ เราผิดสัญญาการผ่อนชำระ ถึงร้อยละ 15 ต่อปี ของเงินค่าสินค้าที่เราซื้อจากเขา โดยหน่วยงาน นี้ยินยอมให้เราผ่อนชำระเป็นรายเดือนรวมกับเงินต้น เรายินยอมทำตามโดยไม่หลบหนี เพราะผมเกรงกลัวต่อกฏหมาย ผมพยามที่ผ่อนชำระ เดือนไหน ที่เราผิดนัดชำระ ก็ขู่เราจะเอาเรื่อง และจะนำเราขึ้นศาล เมื่อไม่มีเงินจ่าย สุดท้ายเราก็ถูกเขา จูงคอขึ้นศาล ต้องขายรถยนต์ชดใช้หนี้ ยินยอมตัดแขนตัดขาเครื่องมือทำมาหากินของเรา ปัญหาหนี้สินยังไม่พอ ความเครียดเข้ามาเยือน สะสมมากจนทำให้เกิดโรคร้าย โรคเลือดข้น เกิดลิ่มเลือดจุกอก ต้องเข้าโรงพยาบาลรักษา ท้อแท้กับชีวิตเหลือเกิน ทุกข์ทั้งกาย ทุกข์ทั้งใจ เท่านั้นยังไม่พอ เพื่อนฝูงที่เคยรักใคร่ เคยสัญญาว่าจะเป็นเพื่อนตาย แต่พอเจอเราขอความ ช่วยเหลือเรื่องเงิน กลับซ้ำเติม ด่าทอ ดูถูกเหยียดหยาม กระทืบใจให้ช้ำตายจมดิน เมื่อวันเวลาผ่านไป หนี้สินต่างๆๆเริ่มจางหายไป เมื่อนึกถึงอดีต มรสุมของชีวิต บางครั้งก็รุ้สึก สลดใจที่ชีวิต มาเจอเรื่องราวแบบนี้ แต่หลายๆๆครั้งผมก็รู้สึกดีใจ ที่ความทุกข์ยากมันสอนเรา หนุนใจเราให้แกร่งขึ้น หนี้สินที่มากมาย..................... สอนให้ผมรู้ว่า การทำทำธุรกิจคือการเปิดประตูรับกับความเสี่ยง การหิวกระหายในเงินทอง เป็นมูลเหตุของความวุ่นวายทั้งปวง ค่าใช้จ่ายรายเดือนมากมายหลายรายการ........... สอนให้ผมรู้ว่า เราจะต้องจัดระเบียบเรื่องเงินทอง และความประหยัดให้ดีขึ้น รู้จักกินรู้จักใช้ อีกทั้งต้องเข้มงวดกับการวางแผนการใช้จ่ายให้รอบรอบ กฏหมายและหน่วยงานรัฐที่เข้มงวด....... สอนให้ผมรู้ว่า อย่าเรียกร้องความเมตตาปราณีจากเจ้าหนี้รัฐด้วยการให้อามิส สินบน จะยากดีมีจนอย่างไร ก็อย่าโกงคน ให้สินบนข้าราชการ เพราะศักดิ์ศรีของคน เป็นน้ำหล่อเลี้ยงชีวิต เราให้สดชื่นอยู่ตลอดเวลา โกงหนึ่งครั้ง ทำผิดหนึ่งครั้ง ก็เป็นแผล เป็นมลฑิลติดตัวไปจนตาย เพื่อนตายที่ถีบส่งเรา ดูถูกเรา ในยามที่เราวิกฤต......... สอนให้ผมรู้ว่า....เพื่อนกำลังให้โอกาสเราในการเรียนรู้โลกด้วยตัวเอง หนุนใจเราเพื่อที่เราจะได้ให้กำลังใจตนเองมากขึ้น สอนผมให้พึ่งพาตนเองให้มากขึ้น ค้นหาความสามารถ ตัวเองให้มากขึ้น ความเครียดและปัญหาที่มากมาย......... สอนให้ผมรู้ว่า เรามีศักภาพและโอกาสทำอะไรได้หลายอย่าง ปัญหาในชีวิตคือโอกาสให้เรา ท้ายทายความคิดของเรา ริเริ่มหาวิธีใหม่ๆๆให้ชีวิต หาประสบการณ์ใหม่ๆๆที่มันอาจ จะช่วยชีวิตของเราให้ดีขึ้น ต้มยำกุ้งแม้จะเป็นประสบการณ์บัดสบที่ไม่อยากลืม แต่ต้มยำกุ้งก็สอนให้ผมรู้ว่า เราจะมองเห็นคุณค่าและความสามารถของตัวเราได้มากที่สุดในยามที่เราอยู่ในเหตุการณ์ วิกฤษ อย่างน้อยความเครียดที่มากมายมหาศาลเมื่อ 10 ปีที่แล้ว ทำให้ผมรู้จักสีน้ำ และไวโอลิน ศิลปะที่ช่วยแก้ปัญหาชีวิตและจิตใจให้กับผม ศิลปะช่วยให้ผม สอนให้ผม มองให้เห็นด้านดีๆๆของชีวิต มองเห็นโลกในแง่บวกมากกว่าด้านลบ ผมเชื่อว่าศิลปะจะช่วยผมตลอดไป อุปสรรคและปัญหา คือ อุปกรณ์...ในการพัฒนาความสามารถของเรา อุปสรรคและปัญหา คือ ประตูสู่ประสบการใหม่ๆๆเพื่อพัฒนาชีวิต ให้เข้มแข็งขึ้น

เมื่อ 10 ปีที่แล้ว หลายคนหลายชีวิตต้องเผชิญกับมรสุมที่ไม่คาดคิด เศรษฐกิจตกต่ำ
หลายครัวเรือนล่มสลาย ล้มลุกคลุกคลานกัน ร้อนรนเหมือนความร้อนแรงของน้ำต้มยำ
บางคนช้ำ บางคนก็เกือบตายเพราะพิษของน้ำน้ำต้มยำกุ้ง

ผมและครอบครัว ชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่ง ก็เป็นเหยื่อในเหตุการณ์นั้น ธุรกิจทั่วไปซบเซา ส่งผลให้กิจการของครอบครัวซบเซาไปด้วย และในที่สุดเวลาที่ทุกคนต้องเช็ดน้ำตาก็มาถึง

หลังจากธุรกิจครอบครัวพัง เจ้าหนี้หลายคน ต่างก็กระโดดเข้ามาทวงหนี้ บีบคั้นเรา ซ้ำเติมเรา
เมื่อเราไม่มีเงินจ่าย เจ้าหนี้ก็ต้องทำทุกวิถิทางที่จะรีดเอาเงินจากเราให้ได้ ที่ช้ำใจที่สุด เจ้าหนี้ รายหนึ่งซึ่งเป็นหน่วยงานของรัฐย่านท่าเตียน ปรับเงินเพราะ เราผิดสัญญาการผ่อนชำระ
ถึงร้อยละ 15 ต่อปี ของเงินค่าสินค้าที่เราซื้อจากเขา โดยหน่วยงาน นี้ยินยอมให้เราผ่อนชำระเป็นรายเดือนรวมกับเงินต้น

เรายินยอมทำตามโดยไม่หลบหนี เพราะผมเกรงกลัวต่อกฏหมาย ผมพยามที่ผ่อนชำระ เดือนไหน
ที่เราผิดนัดชำระ ก็ขู่เราจะเอาเรื่อง และจะนำเราขึ้นศาล เมื่อไม่มีเงินจ่าย สุดท้ายเราก็ถูกเขา
จูงคอขึ้นศาล ต้องขายรถยนต์ชดใช้หนี้ ยินยอมตัดแขนตัดขาเครื่องมือทำมาหากินของเรา

ปัญหาหนี้สินยังไม่พอ ความเครียดเข้ามาเยือน สะสมมากจนทำให้เกิดโรคร้าย โรคเลือดข้น
เกิดลิ่มเลือดจุกอก ต้องเข้าโรงพยาบาลรักษา ท้อแท้กับชีวิตเหลือเกิน ทุกข์ทั้งกาย ทุกข์ทั้งใจ

เท่านั้นยังไม่พอ เพื่อนฝูงที่เคยรักใคร่ เคยสัญญาว่าจะเป็นเพื่อนตาย แต่พอเจอเราขอความ
ช่วยเหลือเรื่องเงิน กลับซ้ำเติม ด่าทอ ดูถูกเหยียดหยาม กระทืบใจให้ช้ำตายจมดิน

เมื่อวันเวลาผ่านไป หนี้สินต่างๆๆเริ่มจางหายไป เมื่อนึกถึงอดีต มรสุมของชีวิต บางครั้งก็รุ้สึก
สลดใจที่ชีวิต มาเจอเรื่องราวแบบนี้ แต่หลายๆๆครั้งผมก็รู้สึกดีใจ ที่ความทุกข์ยากมันสอนเรา หนุนใจเราให้แกร่งขึ้น

หนี้สินที่มากมาย.....................

สอนให้ผมรู้ว่า การทำทำธุรกิจคือการเปิดประตูรับกับความเสี่ยง
การหิวกระหายในเงินทอง เป็นมูลเหตุของความวุ่นวายทั้งปวง

ค่าใช้จ่ายรายเดือนมากมายหลายรายการ...........

สอนให้ผมรู้ว่า เราจะต้องจัดระเบียบเรื่องเงินทอง และความประหยัดให้ดีขึ้น
รู้จักกินรู้จักใช้ อีกทั้งต้องเข้มงวดกับการวางแผนการใช้จ่ายให้รอบรอบ

กฏหมายและหน่วยงานรัฐที่เข้มงวด.......

สอนให้ผมรู้ว่า อย่าเรียกร้องความเมตตาปราณีจากเจ้าหนี้รัฐด้วยการให้อามิส สินบน

จะยากดีมีจนอย่างไร ก็อย่าโกงคน ให้สินบนข้าราชการ เพราะศักดิ์ศรีของคน
เป็นน้ำหล่อเลี้ยงชีวิต เราให้สดชื่นอยู่ตลอดเวลา โกงหนึ่งครั้ง ทำผิดหนึ่งครั้ง
ก็เป็นแผล เป็นมลฑิลติดตัวไปจนตาย

เพื่อนตายที่ถีบส่งเรา ดูถูกเรา ในยามที่เราวิกฤต.........

สอนให้ผมรู้ว่า....เพื่อนกำลังให้โอกาสเราในการเรียนรู้โลกด้วยตัวเอง
หนุนใจเราเพื่อที่เราจะได้ให้กำลังใจตนเองมากขึ้น
สอนผมให้พึ่งพาตนเองให้มากขึ้น ค้นหาความสามารถ
ตัวเองให้มากขึ้น

ความเครียดและปัญหาที่มากมาย.........

สอนให้ผมรู้ว่า เรามีศักภาพและโอกาสทำอะไรได้หลายอย่าง
ปัญหาในชีวิตคือโอกาสให้เรา ท้ายทายความคิดของเรา
ริเริ่มหาวิธีใหม่ๆๆให้ชีวิต หาประสบการณ์ใหม่ๆๆที่มันอาจ
จะช่วยชีวิตของเราให้ดีขึ้น

ต้มยำกุ้งแม้จะเป็นประสบการณ์บัดสบที่ไม่อยากลืม แต่ต้มยำกุ้งก็สอนให้ผมรู้ว่า
เราจะมองเห็นคุณค่าและความสามารถของตัวเราได้มากที่สุดในยามที่เราอยู่ในเหตุการณ์
วิกฤษ

อย่างน้อยความเครียดที่มากมายมหาศาลเมื่อ 10 ปีที่แล้ว ทำให้ผมรู้จักสีน้ำ
และไวโอลิน ศิลปะที่ช่วยแก้ปัญหาชีวิตและจิตใจให้กับผม ศิลปะช่วยให้ผม สอนให้ผม
มองให้เห็นด้านดีๆๆของชีวิต มองเห็นโลกในแง่บวกมากกว่าด้านลบ
ผมเชื่อว่าศิลปะจะช่วยผมตลอดไป

อุปสรรคและปัญหา คือ อุปกรณ์...ในการพัฒนาความสามารถของเรา

อุปสรรคและปัญหา คือ ประตูสู่ประสบการใหม่ๆๆเพื่อพัฒนาชีวิต
ให้เข้มแข็งขึ้น

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 43
kibagnkok วันที่ : 17/07/2007 เวลา : 15.59 น.
http://www.oknation.net/blog/thaithai
สีน้ำและเรื่องราวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่.่!!!!!!!!!!!!!! '^'*-.,_,9 :) ลุงกิ๊..

โลกของเราก็อยู่ในความคิดของเรา
จะน่าอยู่ขึ้น หรือ น่าเบื่อ น่ากลัว มันก็ขึ้นอยู่กับ
ตัวเรา

สึนามิที่ภาคใต้เมื่อหลายปีก่อน มันโหดร้าย
ทารุณ ดูเหมือนโลกเราไม่น่าอยุ่เลย น่ากลัว
แต่ความโหดร้ายน่ากลัวในตอนนั้น
เราคงมองเห็นคนไทยทั้งประเทศ เทใจ
เทความรักและเห็นอกเห็นใจให้แก่กันและกัน
มันอดปลื้มไม่ได้ นึกถึงทีไร ก็ยังปลึ้มไม่หาย
กับความรักของคนไทยที่มีต่อกันและกัน
ในช่วงเวลาที่โหดร้ายครั้งนั้น

ความคิดเห็นที่ 42
rainny วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 18.33 น.
http://www.oknation.net/blog/rainny
[L-O-V-E L-E-T-T-E-R]

อ่านแล้วได้ข้อคิดมากค่ะ ชอบในการมองโลกมองปัญหาของคุณ ดีใจด้วยค่ะที่คุณผ่านวิกฤตินั้นมาได้ มาเขียนประสบการณ์แบบนี้ให้ทุกคนอ่านกัน

แอบเห็นลิงค์โปรดของคุณหลายๆ ลิงค์น่าสนใจดีค่ะ ไว้จะลองแวะเข้าไปดู

คุณวาดภาพสวยค่ะ และเพลงนี้ก็เป็นอีกเพลงหนึ่งที่ชอบ แต่เพิ่งเคยฟังเวอร์ชั่นนี้ครั้งแรกค่ะ เพราะมาก +1 แอนด์ขอ add เป็นเพื่อนบ้านค่ะ

ความคิดเห็นที่ 41
kibagnkok วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 17.36 น.
http://www.oknation.net/blog/thaithai
สีน้ำและเรื่องราวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่.่!!!!!!!!!!!!!! '^'*-.,_,9 :) ลุงกิ๊..

ผมเปล่าเล่นเองครับ เป็นเพลงประกอบละครเกาหลีครับ
ผมเอามาหัดสีไวโอลินอยู่นะครับ เล่นยากมากเลยครับ
ไม่รู้ว่าชาตินี้จะเล่นได้แบบนี้หรือเปล่าก็ไม่รู้ครับ

ถ้าผมเล่นได้ขนาดนี้ ป่านนี้คงจะนั่งอยู่ในโีรงแรม บรรเลง
นั่งคู่กับเปียโนแล้วหละครับ อิ อิ

วันไหนเล่นได้ แล้วจะอัดมาโชว์นะครับ

ความคิดเห็นที่ 40
Augustman วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 17.00 น.
http://www.oknation.net/blog/Augustman
• มอบทุกสิ่ง ด้วยใจ ใสพิสุทธิ์

แวะมาอีกรอบ ติดใจเสียงไวโอลิน

เจ้าของบล็อกบรรเลงเอง รึเปล่า....ไพเราะมาก ครับ

ขอบคุณที่นี่ ก่อนที่จะตอบในบล็อก ครับผม
ปล.ขอนำชื่อขึ้นบล็อก นะครับ

ความคิดเห็นที่ 39
kibagnkok วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 15.35 น.
http://www.oknation.net/blog/thaithai
สีน้ำและเรื่องราวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่.่!!!!!!!!!!!!!! '^'*-.,_,9 :) ลุงกิ๊..

superme ... เทคโนโลยีมันทำให้สวยได้ดังใจ แต่เทคโนโลยีบางครั้งก็ไม่สามารถสอดแทรกความรู้สึก
ได้เหมือนพู่กัน... อย่าลืมหยิบพู่กันมาแต้มความรู้สึกบ้างนะ

Augustman ... ขอบคุณครับสำหรับธรรมะ น้ำล้นแก้ว
เข้าไปอ่านแล้ว ทำให้ฉุดคิดถึงตัวเองในอดีต

ความคิดเห็นที่ 38
Augustman วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 15.26 น.
http://www.oknation.net/blog/Augustman
• มอบทุกสิ่ง ด้วยใจ ใสพิสุทธิ์

อ่านจบแล้ว...น่าเห็นใจ

แต่ดีใจที่รู้จักนำวิกฤติเป็นโอกาส..ครับ

และที่สำคัญ ทำให้คุณพบกับความงดงามของศิลปะการวาดภาพสีน้ำ และ การเล่นไวโอลินได้จับใจ ครับ

ถือโอกาสนี้นำบล็อกธรรมะ "ชาล้นถ้วย" มาฝาก ครับผม

http://www.oknation.net/blog/dhamma

ความคิดเห็นที่ 37
แม่มดขาว วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 13.35 น.
http://www.oknation.net/blog/superme
<<<<<< เ ส ม อ ม า แ ล ะ ต ล อ ด ไ ป >>>>>>>

คงอีกนานค่ะสำหรับงานศิลปะที่เป็นจิตกรรม..
เพราะตอนนี้....โลกแห่งเทคโนโลยีเข้าครอบงำค่ะ.
ทำให้คนสร้างงานศิลปะลดน้อยลง....
แม่มดขาวก็อีกคนที่ทำกราฟฟิคคอม
จนลืมว่าจะกวัดแกว่งพู่กันยังไง......

ไว้จะหาเวลาว่างไปลองร่ายพู่กันดูนะค่ะอิอิ

แม่มดขาว..........

ความคิดเห็นที่ 36
kibagnkok วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 12.23 น.
http://www.oknation.net/blog/thaithai
สีน้ำและเรื่องราวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่.่!!!!!!!!!!!!!! '^'*-.,_,9 :) ลุงกิ๊..

superme ...เช่นกันครับ
kaypuccino ...ตอนนี้กำลังปั่นสีอยู่ครับ เสร็จเมื่อไร จะไปสาดที่บล็อคนะ...

waewwow .. i love your idea too.

buzz ...ต่อไปคงไม่มีแล้ว ต้มยำกุ้ง อาจจะเป็น โป๊ะแตก
ถ้่าเกิดขึ้นจริง ไม่รู้ว่านักข่าวฝรั่ง จะเรียกวิกฤษตัวใหม่นี้ว่าอะไรนะ

ความคิดเห็นที่ 35
ก.ปั้นมณี วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 12.22 น.
http://www.oknation.net/blog/aodphoto

ชีวิต..เราคือผู้ลิขิตเอง....ตั้งใจแวะมาชวนไปดูเสือครับ...

ความคิดเห็นที่ 34
แม่มดขาว วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 10.51 น.
http://www.oknation.net/blog/superme
<<<<<< เ ส ม อ ม า แ ล ะ ต ล อ ด ไ ป >>>>>>>

ศิลปะเพื่อนผู้ไม่เคยทรยศ...
อย่างน้อยก็ช่วยไห้จิตใจเราเย็นลง..
มีสติในการตัดสินเรื่องต่างๆ...

เป็นกำลังใจไห้ค่ะ.....

แม่มดขาว........

ความคิดเห็นที่ 33
(=^_^=)_kikkok_ วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 10.26 น.
http://www.oknation.net/blog/kikkok
AiJin

เป็นบทเรียนชีวิตที่ดีค่ะ.....แวะมาอ่านเพื่อเพิ่มพลังในการใช้ชีวิต.....จงก้าวต่อไป....สู้ต่อไป....

ความคิดเห็นที่ 32
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 10.12 น.
http://www.oknation.net/blog/Aquarius
http://www.oknation.net/blog/konto2

เราได้ค้นพบ "มิตรแท้" ก็เพราะวิกฤตินั้น
เราได้ค้นพบ "ศักยภาพของตัวเอง" ก็เพราะวิกฤตินั้น
ที่คุณบอกมา - ใช่ทุกอย่าง ถูกทุกเรื่อง

ความคิดเห็นที่ 31
WoraDeLaFolle วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 09.49 น.
http://www.oknation.net/blog/waewwow

Art = food for soul :-)
Keep blogging
Keep painting,
(I luv ur work!)

PS: Thx for dropping by to see Fucking ;-)

ความคิดเห็นที่ 30
kaypuccino วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 22.51 น.
http://www.oknation.net/blog/kaypuccino
N o T T h i n G i M p o S S i B L e f O r M E !!!

อ้าว...เมาท์เพลิน ลืมของฝากซะงั้น...อิอิ

ความคิดเห็นที่ 29
kaypuccino วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 22.51 น.
http://www.oknation.net/blog/kaypuccino
N o T T h i n G i M p o S S i B L e f O r M E !!!

เจงแล้ว ก็ชอบกินต้มยำกุ้งนะคะ แต่หม้อนี้ขอบายดีก่า...

ขอบคุณค่ะสำหรับประสบการณ์ชีวิตดีๆ ที่ร่วมแบ่งปันซึ่งกันและกัน ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับชีวิตเราไม่มีความบังเอิญค่ะ ล้วนเกิดขึ้นด้วยเหตุผลดี ๆ สำหรับชีวิตเราเสมอ...

เอาดอกหญ้าจากบ้านนอกมาฝากค่ะ
ละก็มาทวงสัญญาด้วย หนายว่าจาเอาสีน้ำไปสาดที่บ้านเรางัยอ่ะ...ฮือ ๆ รอจนคอยาวเป็นยีราฟแล้วนะ....

ความคิดเห็นที่ 28
feng_shui วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 20.02 น.
http://www.oknation.net/blog/buzz
feng_shui

เข็ดแล้ววววว ตัมยำกุ้ง

ความคิดเห็นที่ 27
จันทร์วารี วันที่ : 14/07/2007 เวลา : 21.49 น.
http://www.oknation.net/blog/waranin
คือ..จันทร์วารี : สวัสดี.. ม่านหมอกและหยาดน้ำค้าง/กลุ่มเขียนข้าว

"ถ้าเลือกได้ ฉันอยากเป็นหญ้า
เธอจะได้กัดกินฉันทุกวัน"

เค้าคงคิดว่าคุณว่าเค้าน่ารักเหมือนควายหน่ะจ๊ะ เค้าเลยขอบคุณ คุณมากเป็นพิเศษหน่อย งุงุ

ความคิดเห็นที่ 26
จันทร์วารี วันที่ : 14/07/2007 เวลา : 21.47 น.
http://www.oknation.net/blog/waranin
คือ..จันทร์วารี : สวัสดี.. ม่านหมอกและหยาดน้ำค้าง/กลุ่มเขียนข้าว

เค้าก็เป็นหนี้ หนี้ตัวเองง่ะ ที่เอารูปดอกลั่นทมไปแปะไว้ที่บล๊อค

และยังเป็นหนี้ที่ขอให้วาดรูปสวย ๆ ให้ด้วย ง่ะ

เค้าต้องใช้หนี้ตัวเองมะ

ความคิดเห็นที่ 25
Nity วันที่ : 14/07/2007 เวลา : 16.46 น.
http://www.oknation.net/blog/nity
โลกหลากแบบ จึงมองได้หลายมุม!

ได้ลำเนาดำเนินชีวิต...

ความคิดเห็นที่ 24
kibagnkok วันที่ : 14/07/2007 เวลา : 10.06 น.
http://www.oknation.net/blog/thaithai
สีน้ำและเรื่องราวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่.่!!!!!!!!!!!!!! '^'*-.,_,9 :) ลุงกิ๊..

babymind .... คุณบีครับ....คนที่ใส่เสื้อแดงที่กำลังจะตะเกียกตะกายลงมาจากหม้อครับ
คนนั้นแหละ ส่วนคนที่กำลังยกมือยกไม้ยินดีปรีเปรมในหม้อ
ต้มยำ นั้นก็คือ อดีตนายก รวยซะ.......ตอนลดค่าเงินบาท

chalee2 ....
ผมชอบวิจารณ์ละครทีวีว่าทำ น้ำเน่าจัง แต่เอาเข้าจริงๆๆๆ ชีวิต
เราบางทีก็เน่าเสียยิ่งกว่า... แต่ก่อนผมอายมากที่จะเล่าเรื่อง
ของผมให้ใครฟัง ล่าเรื่องความทุกข์ยากของเราให้ใครฟัง

ผมเชื่อว่าการให้กำลังใจคนอื่นที่ดีที่สุดก็คือการบอกเค้าว่า คุณไม่ได้แย่
ที่สุดนะ คุณไม่ได้ลำบากที่สุดนะ ความสุขมันก็แค่อยู่เหนือความทุกข์นิดเดียว

ความคิดเห็นที่ 23
วิตามินบี วันที่ : 14/07/2007 เวลา : 02.14 น.
http://www.oknation.net/blog/babymind
ความอ่อนน้อมถ่อมตน คืออาภรณ์ประดับกายที่งดงาม

คุณคือคนไหนในหม้อค่ะ
บีพยายามเล็งหา

ความคิดเห็นที่ 22
chalee วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 23.08 น.
http://www.oknation.net/blog/chalee2
This land taught me the value of life.

คือบทเรียนชีวิตที่ใคร ก็สอนกันไม่ได้
หวังว่าวันนี้จะเข้มแข็ง
และมีพลังใจฝ่าฟันและก้าวข้าม
ต่อไป เพราะชีวิตยังต้องดำเนินต่อไป
----------------------------------------------------------
**ขอบคุณที่แวะไปอ่านเรื่องของชาลี ยินดีที่ได้รู้จักมิตรใหม่ค่ะ**

"ชาลี"

ความคิดเห็นที่ 21
yongchan วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 18.18 น.
http://www.oknation.net/blog/yongchan

แหม.. อ่านแล้ว ภูมิใจแทนคุณกิ๊ ที่ผ่านอุปสรรคและวิกฤตมาได้ค่ะ ชื่นชมจริงๆ ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 20
kibagnkok วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 17.58 น.
http://www.oknation.net/blog/thaithai
สีน้ำและเรื่องราวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่.่!!!!!!!!!!!!!! '^'*-.,_,9 :) ลุงกิ๊..

อ๊าว เคยทานหม้อนี้เหมือนกันหรือครับ คุณหนอน

ความคิดเห็นที่ 19
ยัยตัวหนอน วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 17.50 น.
http://www.oknation.net/blog/bookclub
รวมพลคนรักหนังสือ บาย "ยัยตัวหนอน"

อ๋ออ ลืมบอกคะว่า ยังไงก็สู้สู้ นะคะ

ความคิดเห็นที่ 18
ยัยตัวหนอน วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 17.50 น.
http://www.oknation.net/blog/bookclub
รวมพลคนรักหนังสือ บาย "ยัยตัวหนอน"

จริงๆ แล้วเป็นคนที่ชอบทานต้มยำกุ้งมากคะ ต้มยำกุ้งหม้อนี้ ก็เคยลิ้มรสมาแล้ว เผ็ดร้อน เจ็บปวด เกินบรรยาย ทุกวันนี้ ยังต้องสู้กับความทรมาน และเจ็บปวดแบบนี้ต่อไป ไม่หายเลยทีเดียว

ความคิดเห็นที่ 17
kibagnkok วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 17.49 น.
http://www.oknation.net/blog/thaithai
สีน้ำและเรื่องราวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่.่!!!!!!!!!!!!!! '^'*-.,_,9 :) ลุงกิ๊..

molly ...ผีตาโขนน่ารักดีนะครับ

raksanok ...อย่าลืมแวะมาเยี่ยมอีกนะครับ

comicbook ...เพลงนี้เพราะครับ แต่มันก็ทำให้ผมเครียด เพราะกำลังหัดสีไวโอลินเพลงนี้อยู่ครับ สียากมากเลยครับ
เลยต้องมาสีน้ำแทนบ้าง เพื่อลดความเครียดจากเพลงนี้

lila..... สู้ๆๆๆครับ
virayuth ....เสียดายที่หม่อมพ่อของผมไม่รวย ไม่งั้น
จะตุนดอนล่่าห์เพื่อเก็งกำไรในตอนนั้นซะหน่อย

ความคิดเห็นที่ 16
ลูกสาวเมืองเลย วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 17.12 น.
http://www.oknation.net/blog/molly

ขอบคุณค่ะ kibangkok/ thaithai สำหรับรูปหลานสาว น้องโบนัสที่กำลังถ่ายภาพกับแม่เอื้องภายใต้หน้ากากนั้น ในงานผีตาโขน ขอบคุณนะคะ เข้าไปฝากถึงในบล็อกเลย

ความคิดเห็นที่ 15
raksanok วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 16.51 น.
http://www.oknation.net/blog/raksanok
รักสนุก เพราะสุขอยู่ทีใจ www.sumbydesign.net

ขอบคุณท่เข้ามาเยี่ยมนะ ยังไม่ได้อ่านรายละเอียดเลยไว้อ่านคืนนี้ก่อนนอน

ความคิดเห็นที่ 14
GPEN วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 14.55 น.
http://www.oknation.net/blog/comicbook

ดีใจด้วยนะครับที่ผ่านมาวันนี้ได้
ด้วยภูมิต้านทานที่คงจะมหาศาลทีเดียว
(เพลงประกอบเพราะมากเลย

)

ความคิดเห็นที่ 13
สวยเสมอ วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 14.16 น.
http://www.oknation.net/blog/lila

จะได้มีรสชาติไงคะ ชีวิตยังไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันต่อไปค่ะ
เป็นกำลังให้นะคะ สู้ๆๆๆ

ความคิดเห็นที่ 12
virayuthniyomchat วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 13.16 น.
http://www.oknation.net/blog/virayuth
virayuth

ตอนนั้นไล่ชื่อได้เลยที่มีคนรวย และหนึ่งในนั้นคือคุณทักษิณ ครับ ที่รวยขึ้นมาเป็นเท่าตัวจากการลดค่าเงินบาทเพราะคุณทักษิณมีเงินดอลล่าไว้ครับ

แต่ก็สะเทือนใจกับหลายคนที่หมดเนื้อหมดตัวและแถมหนึ้สินเพิ่มมาอีกเป็นเท่าตัว ... ไม่รู้ว่าทุกวันนี้คนที่หมดเนื้อหมดตัวนั้นฟื้นได้ยัง

นี่แหละครับ คืออย่างว่า สันดานนักการเมือง ที่ทำไว้ไม่รับผิดชอบ ...เห็นข่าวบอกว่าจะไปโดดน้ำโขงตาย แต่ไม่โดดซักที

ความคิดเห็นที่ 11
kibagnkok วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 13.08 น.
http://www.oknation.net/blog/thaithai
สีน้ำและเรื่องราวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่.่!!!!!!!!!!!!!! '^'*-.,_,9 :) ลุงกิ๊..

ต้มยำกุ้งในครั้งนั้น บางคนก็ร่ำรวย
ดีใจกับการลดค่าเงินบาท

แต่หลายล้านคนต้องทนทุกข์ทรมาน
กับสึนามิที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน

ความคิดเห็นที่ 10
Je@b วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 13.04 น.
http://www.oknation.net/blog/wujira
The secret of success in life is to be ready for your opportunity when it comes.ความลับของความสำเร็จ คือ เตรียมตัวให้พร้อมอยู่เสมอสำหรับโอกาสที่มาถึง

จริงค่ะ .. ภาพคุณสวยและมีความหมายมาก ๆ ทำให้นึกถึงภาพในช่วงปี 40 ได้เลยว่าประเทศไทยเกิดไรขึ้นบ้าง .... เรียนวาดภาพสีน้ำที่ไหนคะ อยากเรียนบ้าง หรือจะเปิดสอนใน blog เมื่อไหร่บอกกันมั่งนะคะ จะแอบมาเป็นลูกศิษย์ด้วยคนค่ะ .... :O

ความคิดเห็นที่ 9
แม่สีไฟ วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 12.31 น.
http://www.oknation.net/blog/ting

เพราะอย่างนี้นี่เอง...ภาพของคุณจึงมักมีความหมายแฝงอยู่เสมอ...ขอบคุณค่ะที่แบ่งปันประสบการณ์ ผ่านวิกฤตมาแล้วก็มองโลกได้อย่างทรนง คงเข้าใจคนที่ยากลำบากกว่าได้ดี ขอให้เป็นเฮียที่เก่งของคุณปรีเปรมตลอดไปค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8
anytime วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 11.50 น.
http://www.oknation.net/blog/anytime

เจอเหตุการณ์แบบนี้เหมือนกันค่ะ
เพื่อนที่เคยรักมากมายมาเเปรเปลี่ยนไป
แต่ความสุขหลังความทุกมักจะหอมหวานเสมอ จริงมั๊ยคะ

ความคิดเห็นที่ 7
มะอึก วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 10.53 น.
http://www.oknation.net/blog/panakom

มาอ่านอีกบทเรียนหนึ่งเพื่อสอนใจมะอึกครับครับ

ความคิดเห็นที่ 6
kibagnkok วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 08.03 น.
http://www.oknation.net/blog/thaithai
สีน้ำและเรื่องราวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่.่!!!!!!!!!!!!!! '^'*-.,_,9 :) ลุงกิ๊..

pathom .. ไม่เป็นหนี้แน่ แต่เป็นความสุขครับ
preprem ...เฮียอะไรเหรอ..... เรียกให้จบนะ พูดไม่ถูกหู เดี๋ยวจะส่งแมงสาบไปแทะพู่กันที่บล็อคของคุณ
jj ... อย่าคิดว่าเราแย่... คนอื่นที่แย่กว่าเราก็มีอีกมากมาย จริงม๊ะ

sangjan ...มาเยี่ยมและให้กำลังใจผมซะดึกเลย
deardog .... คุณก็ต้องสู้เช่นกันครับ

ความคิดเห็นที่ 5
ปฐม วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 07.58 น.
http://www.oknation.net/blog/pathom
หยุด !!! การเกลียดชังทุกอย่าง หันมาเกลียดตัวเองแทน ตึ่งโป๊ะ !!!

มาวาดรูปให้ผมเป็นหนี้คุณไหม...

ความคิดเห็นที่ 4
ปรีเปรม วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 07.55 น.
http://www.oknation.net/blog/preprem

สมแล้วที่เป็นเฮีย..ของผม

ความคิดเห็นที่ 3
เจเจค่ะ วันที่ : 13/07/2007 เวลา : 02.47 น.
http://www.oknation.net/blog/jj