23 ก.พ.2008 เป็นวันหนึ่งที่ผมคงต้องเขียนบันทึกไว้ในไดอารี่สีน้ำของผม
และคงต้องอมยิ้มไปอีกนานเชียวล่ะ

เป็นเรื่องวิเศษและคุ้มค่าจริงๆๆๆที่ผมได้มีโอกาสไปร่วมงานนี้ มันเป็นสิทธิ
พิเศษจริงๆๆครับที่ได้เดินทางในครั้งนี้ ที่ได้มีโอกาสรู้จักเพื่อนใหม่หลายคน
ได้มีโอกาสร่วมกิจกรรมดีๆๆน่ารักๆๆๆกับเพื่อนที่เราต่างก็ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
เหนื่อย สนุก ปิติสนุกกันทั้งวันที่สระแก้ว

ขอบพระคุณเพื่อนๆๆชาวโอเคที่ทำให้ผมได้มีโอกาสเห็นความสุข
ด้วยสายตาของผมเอง

• กองของขวัญมหึมาจาก....น้ำใจเพื่อนๆๆชาวโอเค
• กองทัพนักร้องน้กเต้นจาก.....น้ำใจเพื่อนๆๆชาวโอเค
• กองทัพอาหารและของขบเคี้ยวจาก.....น้ำใจเพื่อนๆๆชาวโอเค
• กองทัพนักกิจกรรมจาก.....น้ำใจเพื่อนๆๆชาวโอเค
• ดอกไม้กองมหึมาจาก.....น้ำใจเพื่อนๆๆชาวโอเค
• กองทัพเสียงหัวเราะ กองทัพความสนุกสนานที่มีทั้งวัน

แม้จะสนุกทั้งวัน แต่มีช่วงเวลาหนึ่งที่ ใจหาย ใจหาย ใจหาย ใจหาย

ช่วงเวลาในห้องอาหาร สถานที่สุดท้ายที่เราได้มีโอกาสทานข้าวด้วยกันที่สระแก้ว

เมื่อคอร์ดกีตาร์เริ่มขึ้น และเพื่อนๆๆบล้อคเกอร์ร่วม
ร้องเพลงของหงา คาราวาน.......

"โบกมือ ลา...............................

ผมเชื่อว่าเพื่อนหลายในห้องอาหาร ในเวลานั้น คงจะมีความรู้สึกคล้ายๆๆกับผม

ผมสังเกตุเห็นแววตาที่มีความสุขของหลายๆๆๆคน หนุ่มใหญ่ หนุ่มเล็ก
สาวใหญ่ สาวเล็กชาวโอเค

ระหว่างที่เพื่อนๆๆร่วมร้องเพลงกำลังใจ ผมสังเกตเห็นตาของเพื่อน
บางคนมันปิ่มๆๆๆๆน้ำ ร้องไป ยิ้มไป บางบนก็เบะปาก แบบร้องกันไม่ค่อยออก

ผมบอกไม่ถูกครับว่า ทำไมถึงรู้สึกใจหาย และปิติใจยังไงบอกไม่ถูก

ไม่น่าเชื่อว่า จะมีเวลานี้เกิดขึ้น อบอุ่นจริงๆๆๆครับ

มันเป็นช่วงเวลาที่อบอุ่นจริงๆๆครับ ผมเห็นน้ำตาของเพื่อนๆๆบางคน
ที่ร้องเพลงพร้อมกันน้ำตา ทำให้ผมต้องเลิกมองตาของเพื่อนๆๆ และกระผมเอง
ก็ต้องหันหน้าไปมองผ้าเพดานแทน เพื่อไม่ให้ตาของผมเป็นเหมือนตาของเพื่อนๆๆ

ระหว่างที่ร้องเพลง ภาพหลายภาพที่ผมประทับใจ มันก็วิ่งวนเวียนอยู่บน
ผ้าเพดานแทน

ภาพของเด็กๆๆที่ยืนเรียงแถวส่งพี่ๆๆชาวโอเคเนชั่นขึ้นรถกลับ ใบหน้าที่เปื้อน
ยิ้มและสีสรรของสีเพ้นหน้า

ภาพของเด็กๆๆที่ทุกคนวางของขวัญที่ตัวเองชื่นชอบ เพื่อเรียงแถวส่งพี่ๆๆกลับบ้าน

ผมเดินผ่านเด็ก พร้อมรับไหว้ของเด็กๆๆ เดินไปด้วยความรู้สึกอบอุ่น
รู้สึกปิติใจอย่างบอกไม่ถูกครับ

ภาพแววตาของเด็กๆๆใสๆๆที่พนมมือไหว้พร้อมกับกล่าวคำว่า"ขอบคุณ" กันดังระงม

โรงเรียนบ้านทดเจริญ แล้วพี่ๆๆจะกลับมาเยี่ยมอีกครั้งนะจ๊ะ

ขอขอบพระคุณบล็อคเกอร์ทุกๆๆท่านที่ร่วมแรง ร่วมใจ ร่วมบริจาคของขวัญ
ของเล่น อุปกรณ์การศึกษา และร่วมอาสาทำกิจกรรมกับเด็กๆๆ

ขอขอบพระคุณมุกกี้รูปหล่อ แม่งานหัวเรือใหญ่ที่ช่วยรังสรรค์งานสร้างสถานที่
ณ.ที่นี้ ขอบพระคุณมุกกี้ พี่ชาลี พี่มะอึก พี่ก้อนหิน แม่งานพ่องานของงานนี้

ผมหวังว่า OK nation จะมีกิจกรรมดีๆๆแบบนี้ อีกครั้งในเร็วๆๆๆนี้นะครับ

ลุงกิ๊ขอขอบพระคุณมากๆๆนะครับ ผ้าพันคอเปื้อนเหงื่อของมุกกี้ ลุงกิ๊
จะเก็บไว้เป็นอย่างดีนะน้อง คู่กับดอกกล้วยไม้ของป้าส้มสุดสวยของบางโอเค
ฝากน้องมุกกี้แวะเวียนเยี่ยมน้องๆๆทดเจริญด้วยนะครับ

ฝากบอกน้องๆๆว่า ลุงกิ๊คงจะมาเยี่ยมเยียนน้องๆๆๆอีกครั้งแน่นอน มาร่วมสุมหัว
ทำหน้ากากระบายสีด้วยกันอีกและลุงกิ๊จะอธิฐานเผื่อการเรียนและสุขภาพของ
น้องๆๆๆทุกคนนะครับ



จะจดจำไปอีกนาน แสนนาน................................สระแก้ว

เวลาที่เรามีความสุข ทำไมนะ........เวลาถึงผ่านไปเร็วจังเลย

ขอเป็นกำลังใจให้เด็กๆๆๆทุกคนครับ เป็นเด็กดีและตั้งใจเรียนนะจ๊ะ


เชิญอ่านเรื่องสรุปเหตุการณ์ทั้งหมดที่บ้านคุณสุ่ยครับ
http://www.oknation.net/blog/buzz/2008/02/24/entry-1

ชมภาพทั้งหมดได้ที่นี่ครับ
http://picasaweb.google.co.th/fengshuiOk/HEboED