พิมพ์หน้านี้
|
หลายครั้งที่ได้เห็นข่าวโศกนาฏกรรมเกิดขึ้น ไม่ว่าที่ใดก็ตาม.... มันทำให้ดิฉันนึกถึงเรื่องเล่าของแม่อยู่เสมอ.... เรื่องเล่าของแม่นั้น แม่ไม่ได้ตั้งชื่อเรื่องไว้หรอกค่ะ... แต่ดิฉันตั้งชื่อเรื่องนี้ว่า "หล่น" ค่ะ.... เรื่องมีอยู่ว่า...มีอยู่ครั้งหนึ่งเมื่อดิฉันเดินทางกลับบ้านที่เมืองกาญจน์ แม่ก็เล่าให้ฟังว่าคุณยายข้างบ้านเรานะ เสียแล้วนะ เป็นการเสียชีวิตด้วยวัยชราในวัย 90กว่าๆ ไม่ได้มีการเจ็บไข้ได้ป่วยอะไร จะมีบ้างก็โรคคนแก่... แม่บอกว่าเป็นการเสียชีวิตตามอายุขัยของคุณยายเอง เนื่องเพราะคุณยายแก่มากแล้ว จำอะไรไม่ได้มานานแล้ว เรียกว่าหลงแล้ว... ช่วงหลังคุณยายพูดไม่ได้ นอนแบ๊บอยู่กับบ้าน สุดท้ายถึงขั้นที่เรียกว่าไม่สามารถกินอะไรได้แล้ว ในที่สุดคุณยายก็ได้เสียชีวิตไป... แม่บอกว่าการเสียชีวิตแบบนี้...เขาเรียกกันว่า "หล่น"...เหมือนกับผลไม้นั่นแหล่ะ เมื่อสุกเต็มที่แล้ว (หากไม่มีใครเด็ดลงมาเสียก่อน) ก็จะหล่นจากต้น... เป็นลักษณะอาการที่เรียกว่า "จุกหลุด" เพราะเมื่อผลไม้สุกเต็มที่แล้ว ขั้วต่อหรือจุกที่ต่อกันระหว่างกิ่งก้านของต้นไม้กับลูกไม้ก็จะหลุดออกจากกัน... แม่ถามดิฉันว่าจำมะละกอที่เราเคยปลูกไว้หลังบ้านได้ไหม...ก็เหมือนกัน หากเมื่อมะละกอเริ่มสุกแล้ว ไม่มีใครสอยเอาลงมา มะละกอก็จะสุกคาต้น และเมื่อถึงเวลาจุกมะละกอก็จะค่อยๆ เหี่ยวเฉาลง จนในที่สุดมะละกอผลนั้นก็จะร่วงหล่นมายังพื้นดิน เมื่อปล่อยไปเรื่อยๆมะละกอก็จะค่อยๆย่อยสลายไปกับพื้นดิน... ระหว่างที่แม่กำลังเล่าเรื่องอยู่นั้น หลานชายวัยห้าขวบของดิฉันที่นั่งอยู่ด้วยก็ร้องขึ้นมาว่า "หนูไม่อยากแก่ หนูไม่อยากตาย หนูกลัว"... แม่ของดิฉันบอกกับหลานชายของดิฉันว่า "อย่ากลัวเลย คนเรานะถ้ามีชีวิตอยู่มาได้จนถึงวาระที่เรียกว่า หล่น นะก็ถือว่าดีแล้ว เพราะมีคนอีกจำนวนมากมาย ที่ต้องประสบกับชะตากรรมที่โหดร้าย ทำให้ต้องเสียชีวิตไปก่อนวัยอันควร...ทั้งเจ็บไข้ได้ป่วย....ทั้งอุบัติเหตุ และสงคราม...." อย่างที่เราเห็นกันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน.... |
| << | กรกฎาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | 31 | ||||