พิมพ์หน้านี้
|
แสงสุดท้าย ๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐แสงสุดท้าย ปลายฟ้า จะลาแล้ว หริ่งเรไร หวีดแว่ว แก้วตาเอ๋ย นับแต่นี้ มืดค่ำ ลมรำเพย นกร้องเย้ย หยอกข้าฯ คนป่าดง น้ำตาหล่น คนไพร หัวใจสลาย ได้ข่าวว่า ลูกชาย ระเริงหลง ไม่หวนกลับ บ้านป่า พะว้าพะวง เป็นเซลล์แมน ขายตรง อยู่เมืองกรุงฯ หรือยุคทุน เงินทอง ต้องเร่งรุด มิได้หยุด เยี่ยมบ้าน งานมันยุ่ง สลัดคราบ คนไพร อยู่ในกรุงฯ ชีวิตรุ่ง พุ่งแรง ดั่งแสงตะวัน แสงสุดท้าย ปลายฟ้า อำลาแล้ว รอลูกแก้ว กลับมา หลับตาฝัน ปลายหุบเหว เปลวเพลิง มีเวิ้งควัน เมฆม่านกั้น เส้นทาง ระหว่างเรา๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐ บ้านสวน/สิชล
|
| << | มีนาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |||||