๐งานแสดงศิลปินถิ่นปักษ์ใต้         

      หอบกายใจไปค้างต่างหมู่บ้าน

      ขับกลอนหนังอยู่กินกับจินตนาการ         

     สื่อสารด้วยปี่กลองทำนองเพลง

      ๐นำคณะลูกคู่ผู้ร่วมสร้าง         

       บนเส้นทางศิลปินถวิลเคร่ง

       เล่านิทานปรัมปราฮาครื้นเครง          

       กล่อมบรรเลงเพลงภาพทาบลงจอ

      ๐เชิดฤษีออกฤกษ์เบิกโรงหนัง         

       เสียงตึงตังปังปึงตะลึงหนอ

       รัวฉิ่งทับกลับกลองสีร่องซอ         

       เสียงแอออ ออแอ เชิญแลหนัง

       ๐ไหว้เซ่นพรหมอินทร์วิญญาณทิพย์         

        บรรจงหยิบพระอิศวรทบทวนตั้ง

       กระทืบโรงโผงตึงตรึงผู้ฟัง         

       เชิญมานั่งหน้าโรงทุกโมงยาม

       ๐ไหว้ครูหนังผู้รู้รอบครอบมือศิษย์         

        ให้ชีวิตจิตวิญญาณได้ผ่านข้าม

        นับแต่นั้นศิษย์หนังรั้งชื่อตาม         

       ใช้สร้อยนามตามครูหนังแต่ครั้งเดิม

       ๐กราบผู้จ้างวางราชประกาศส่ง         

       คิดธำรงหนังตะลุงมุ่งส่งเสริม

       ศิลปินพื้นบ้านแต่กาลเดิม         

       หนังจะเริ่มต่อยอดตลอดไป

       ๐ขอบพระคุณผู้แลชะแง้หนัง         

       เพียงแต่หวังสืบสาวเรื่องราวได้

       นั่นอ้ายเท่ง นี่ยอดทอง อย่าข้องใจ       

       จำชื่อไว้เล่าลูกหลาน ตำนานหนังตะลุง.

ตีพิมพ์ครั้งแรกที่ : สยามรัฐสัปดาหวิจารณ์,ฉบับที่ 22ปีที่ 50 วันศุกร์ที่ 24-พฤหัสบดีที่ 30 ตุลาคม 2546