ทะเลสาบที่เบื้องบน -ทะเลสาบติติกากา , เปรู

ยืนย่ำอยู่บนแผ่นพื้นที่ไม่ใช่ผืนดิน ลอยล่องอยู่บนผืนน้ำกลางเวหา

บนความสูงเกือบๆ สี่พันเมตรจากระดับน้ำทะเล

ที่นี่ไม่ใช่เกาะแก่งใดๆ ที่เกิดจากะรรมชาติ

แต่ที่นี่เกิดจากมนุษย์ผู้ซึ่งไม่ยอมแพ้ธรรมชาติ

จากภูมิปัญญาบรรพบุรุษของชาวอูโรส

ผู้ไม่เคยงอนง้อแผ่นผืนดินให้เหยียบยำอาศัย

ดำเนินชีวิตอยู่บนความสูงระดับเดียวกับยอดเขาตลอดเวลาที่ยังมีลมหายใจ

อดทนฟันฝ่าธรรมชาติอันแสนโหดร้ายบนผืนน้ำที่ความสูงเทียบเคียงฟากฟ้า

สรรค์สร้างเกาะแก่งขึ้นมาให้ลูกหลานได้เหยียบย่ำอาศัยจากต้นกก

ทั้งบ้านเรือน ยานพาหนะ และอุปกรณ์ในการดำเนินชีวิต

ออกเรือหาปลาในทะเลสาบที่กว้างใหญ่สูงเสียดฟ้า

หาพืชผักที่อาศัยอยู่ในผืนน้ำสูงเพื่อการดำเนินต่อของชีวิตที่เรียบง่าย

ที่นี่อาจเป็นชีวิตที่หลายชีวิตไม่เคยคิดคาดว่าจะมีอยู่จริง

ที่นี่อาจเป้นส่วนหนึ่งที่หลุดรอดของความวิจิตรที่ธรรมชาติหลงลืมจะสร้างสรรค์

แต่ที่นี่ไม่ได้อ้างว้างจากจินตนาการของการต่อสู้ที่จะมีชีวิตควบคู่อยู่กับธรรมชาติ

บนความสูงระดับเดียวกับปุยเมฆ บนความหนาวที่ใกล้เคียงจุดเยือกแข็ง

พวกเขาอยู่ที่นี่กันมานาน พวกเขาอยู่กับสิ่งที่พอจะมี

และพวกเขาก็ไม่ต้องการสิ่งอื่นใดอีก

นอกเสียจากจะวิงวอนให้ดลกภายนอกหลงลืมพวกเขา

เฉกเช่นที่ครั้งหนึ่งธรรมชาติเคยหลงลืมบรรพบุรุษของพวกเขา

และปล่อยพวกเขาให้ได้ใช้ชีวิตเกเช่นบรรพบุรุษผู้กล้า

กับความเรียบง่ายที่ไม่ต้องงอนง้อกับสิ่งที่ธรรมชาติให้มา

A