เพลง " ไม่เคย" ผู้ขับร้อง กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร

ประพันธ์เนื้อร้อง ยืนยง โอภากุล

โปรดสนับสนุนผู้ผลิตผลงานด้วยการซื้อสินค้าที่มีลิขสิทธิ์

"ช่วงนี้ไม่อยากทำอะไรเลย แม้กระทั่งอัพบล๊อค" .......เกิดอะไรขึ้นเหรอ..... ผมถามหญิงสาวคนหนึ่ง ที่โทรศัพท์มาบอกเล่าความรู้สึกบางอย่าง ในสัปดาห์ที่ผ่านมา บทสรุปที่ได้รับจากเธอคนนั้น นั่นก็คือ "โอเคเนชั่น" ได้เป็นประตูให้เธอรู้จักกับเพื่อนชายคนหนึ่ง และสิ่งที่เธอรับรู้ได้ช่วงเวลาอันสั้น  นั่นก็คือความรู้สึกที่เป็นไปในทางที่บวก

แม้ว่าทั้งคู่จะไม่เคยเจอกัน  นอกจากการโทรศัพท์คุยกัน แต่จุดหักเหที่สำคัญก็เกิดขึ้น เมื่อชายคนนั้น โทร.เข้ามาหาเธอ และเธอขอที่จะรับสายซ้อน ที่มีเข้ามาในจังหวะเดียวกัน  การรอสายของใครคนหนึ่ง กลายเป็นความหึงหวง และนำไปสู่การแตกหักทางความสัมพันธ์ในที่สุด  และเป็นการปิดฉากทุกอย่าลงในระยะเวลาอันรวดเร็ว

เธอถามผมต่อว่า ควรทำอย่างไรต่อไป ผมแนะนำด้วยความรู้สึก(ส่วนตัว)ว่า 1 เดือน ....หากผูกพันได้ ขนาดนี้ หึงหวงได้ขนาดนี้ เชื่อเถอะว่าสิ่งต่างๆ เหล่านี้ยังจะเกิดขึ้นต่อไป "การเปราะบางทางความรู้สึก" อาจจะเกิดขึ้นได้ไม่สิ้นสุด หากเครื่องคอมพิวเตอร์กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต เมื่อคุณมีความสุขกับการใช้ชีวิตเช่นนี้ ส่งข้อความต่างๆออก มีน้ำใจ มีความรู้สึกห่วงใยกลับคืนมาจากเพศตรงข้าม .... คุณอ่อนไหวได้ ผมเห็นด้วย แต่ที่สุด  ไม่น่าที่จะทำให้คุณต้องหายตามไปด้วย ใช่ครับ วันนี้เธอคนนั้นยังอยู่ในชุมชนแห่งนี้ ขณะที่ชายคนนั้นจากไป

                    .......................................................

นับจากไอซีคิว ที่ผมคุ้นเคยสำหรับซองจดหมายสีเหลืองที่กระพริบขึ้นมา ที่คุ้นตาจากหนังเรื่องยูฟ ก๊อทเมล์ หรือห้องแชทผ่านเว็บไซด์ต่างๆ มาถึง MSN และล่าสุด บล๊อค ที่การสื่อสารในความรู้สึก กลายเป็นสิ่งที่ถูกส่งออกไปสู่วงกว้าง และสามารถสะท้อนกลับมาได้ในหลายรูปแบบ ผมเชื่อว่าสิ่งเหล่านั้นจะเกิดขึ้นไม่สิ้นสุด และมันจะดำรงอยู่ ตราบใดที่ความอ่อนไหว รู้สึกเหงา ต้องการกำลังใจ ยังเป็นสิ่งที่อยู่ในจิตใจ

** ขอบคุณทุกครั้งในน้ำใจที่คุณแวะเข้ามาครับ รักษาสุขภาพ พระเจ้าอวยพร ทั้งคุณและครอบครัวนะครับ **