เพลง เรื่องของเรา 

ศิลปิน นภ พรชำนิ

02-Nop_Ponchamni_-...

Chapter 1 ร้านนี้อยู่อีกไม่นาน

บ่ายของวันอาทิตย์ที่ 28  ตุลาคม  ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของงาน “มหกรรมหนังสือระดับชาติ”  ผมใช้เวลาอยู่ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์  สถานที่จัดงานนานกว่า 3 ชั่วโมง เพื่อเลือกซื้อหนังสือที่ต้องการ  ผมได้หนังสือกลับมาบ้านคือ  .... “ เจ้าใหม่ บางแก้ว  ผู้อาภัพ” เนื้อหาคือ ชะตาชีวิตของ สุนัขบ้าน ที่ถูกนำมาทิ้ง และกลายเป็นสุนัขจรจัด วาระสุดท้ายของสุนัขพันธ์บางแก้ว ตัวนี้ ซึ่งเป็นที่คุ้นเคยในกลุ่มคนรักเพื่อนสี่ขา จากห้องจตุจักร เว็บพันทิพ ก็คือการตายจากอาการป่วย 

เล่มถัดมา คือ “ลาวา ผู้ลี้ภัยสี่ขา จากสมรภูมิ แบกแดด”  เล่าถึงนาวิกโยธินสหรัฐ ที่เข้าไปปฏิบัติภารกิจที่อิรัก และช่วยเหลือเพื่อนสี่ขาให้มีชีวิตใหม่อยู่ที่สหรัฐอเมริกา แทนที่จะต้องเป็นสุขัขจรจัดอยู่ที่อิรัค , หนังสือตลก “ วู้ผมอยู่นี่ “ งานเขียนของคุณดำรงค์ อารีกุล  เล่าเรื่องขำขันของกลุ่มคนรักช๊อปเปอร์ภายใต้ชื่อชมรม “ กอดลมไว้อย่าให้หงอย”  ผู้หญิงบ้า ใครอย่าเตะ ... ชื่อนี้จริงๆครับ หนังสือตลกที่ผมอ่านแล้วหัวเราะกับตัวเอง ได้ ...ครบเครื่องเรื่องโนเกีย เอ็นซีรีส์ “ เพื่อความชำนาญในการใช้งานกับโทรศัพท์มือถือรุ่นนี้  รวมไปถึงหนังสือทำมือและซีดีเพลงของพี่โฟล์คเหน่อ

ถึงแม้ว่าจะมีสำนักพิมพ์ต่างๆ นำผลงานมาวางจำหน่าย  จนเป็นการยึดพื้นที่แทบทั้งหมดของสถานที่จัด  แต่ก็ยังมีมุมเล็กแทรกตัวอยู่  คือร้านจำหน่ายโปสการ์ดครับ  ที่ผมสะดุดตามากที่สุด  ก็คือป้ายของร้าน ที่ใช้คำว่า  “ความคิดถึง miss you”    และมีข้อความที่อยู่ในแผ่นเดียวกับชื่อร้านก็คือ ... “ร้านนี้อยู่อีกไม่นาน หากคนเรานั้นเลิกคิดถึงกัน 3 แผ่น 10 บาท”  ผมอุดหนุนโปสการ์ดจากร้านนี้ ที่เป็นทั้ง ภาพวาด ภาพถ่ายเชิงศิลป์ และภาพสถานที่ท่องเที่ยว พอสมควร นอกจากร้านที่ว่านี้แล้ว ก็ยังมีในส่วนของสำนักพิมพ์เอง ที่นำสินค้าในรูปโปสการ์ด มาวางจำหน่าย แต่ราคาจะแพงกว่า ร้านแรกที่ผมเล่าถึง สเน่ห์ของโปสการ์ดอย่างที่รับรู้กันนั้น ก็คือความเรียบง่ายในการที่จะส่งข้อความถึงกันในวาระต่างๆ  ช่องว่างของการสื่อสารที่ถูกย่อลงด้วยเทคโนโลยี แต่ลายมือจากปากกา และตราประทับของแสตมป์ สร้างรอยยิ้มกับให้คนที่ได้รับครับ

Chapter 2 โปสการ์ด

ในลิ้นชักโต๊ะวางคอมพิวเตอร์ มีโปสการ์ดอยู่ 3 ใบ ครับ ที่ได้มาจากน้องสาว รายแรกเธอ เจ้าของเธอชื่อ แจง ครับ  เราคุ้นเคยกันยาวนานมาก ผมรู้จักเธอครั้งแรก ที่จ.ตรัง  ทั้งเธอและผมต่างไปทำงานด้วยกัน  จนกระทั่งผมย้ายเข้ามาทำงานในส่วนกลาง  จึงสนิทสนมกันมากขึ้น จนกระทั่งมาถึงช่วงเวลาของการเปลี่ยนแปลง เธอย้ายจากงาจากทีเดียวกับผม ไปอยู่ที่ เอเอสทีวี  ในเครือผู้จัดการ และเธอไปได้ดีกับงานในฐานะโปรดิวเซอร์ โปสการ์ดที่ส่งมาจาก บาลี และลอนดอน คือการส่งความคิดถึง ขณะที่เธอเดินทางไปทำรายการในต่างประเทศ  จนถึงทุกวันนี้ แจง ยังคงสนุกกับงาน  ส่วนโปสการ์ดสุดท้ายที่มีถ้อยคำสั้นๆ มาจากน้องสาวที่กำลังเรียนหนังสืออยู่ชั้น ม. 6 ที่ จ.เชียงราย  และกำลังจะเข้ามหาลัยฯ  เธอเคารพผมในฐานะพี่ชาย  และต้องยอมรับครับ เธอเป็นคริสเตียนที่เคร่งครัดมากเมื่อเทียบกับผม 

Chapter 3 เรื่องของเรา

ความเข้าใจและการเห็นถึงคุณค่าของอีกฝ่ายหนึ่ง มีส่วนสำคัญต่อการที่จะทำให้สายใยของความผูกพัน ระหว่างคน 2 คน ทอดยาวออกไป ในวันที่หลายสิ่งหลายอย่างเข้ามาปะทะกับความรู้สึก  ความเข้าใจที่ได้รับจากเธอคนนั้น ทำให้ผมอบอุ่นครับ อยากบอกกับเธอนะครับ ว่าผมรู้สึกดีกับทุกสิ่งที่ได้รับ เส้นทางของความผูกพันนับจากนี้ไป  แน่นอนว่ายังจะมีหลายสิ่งหลายอย่างเข้ามา แต่ก็อย่าเพิ่งวางทุกสิ่งอย่างลงนะครับ อยู่ด้วยกันเท่าที่ เราจะสามารถมีกันและกันต่อไปได้ ขอบคุณและขอบคุณอีกครั้งครับ

               ..................................................

ผมทำเสร็จแล้วนะครับ กับเรื่องที่คุณบางคนรอให้ผมเขียน  ขอบคุณเป็นพิเศษ

กับคุณ icKung : สุดยอดกำลังภายใน

เพื่อนรักที่ช่วยเป็นภาระกับการสแกนโปสการ์ดให้ และขอบคุณพวกคุณทุกคนครับ ที่ให้เวลาในการมารับรู้เรื่องราวของผม พวกคุณวิเศษทีเดียวครับ รักษาสุขภาพ และขอให้พระเจ้าอวยพรทั้งคุณและครอบครัวด้วยครับ

 ---------------