เดือนธันวาคมที่กำลังจะผ่านพ้นไป สำหรับครอบครัวของผมแล้ว  นั่นคือการที่ต้องเผชิญกับความสูญเสีย อย่างไม่สามารถเลี่ยงได้  เพราะเป็นการจากไปอย่างกะทันหันของน้องชายผมในอายุ 25 ปี  ผมได้รับโทรศัพท์จากพี่ชาย ในบ่ายของวันเสาร์ที่    9 ธันวาคม  เป็นการแจ้งถึงข่าวร้ายที่เกิดขึ้นกับสมาชิกในครอบครัว

น้องชายผมเสียชีวิตด้วยอาการอาหารติดหลอมลม  เป็นการจากไปในขณะที่พี่ชายผมป้อนอาหารให้  ครอบครัวผมมีด้วยกันพี่น้อง รวม 5 คน น้องชายที่จากไปคือคนที่ 5 ของครอบครัว น้องชายผม ประสบอุบัติเหตุตั้งแต่อายุ 1 ปี 4 เดือน จากการจมน้ำ และสมองขาดออกซิเจน   ซึ่งอยู่ในสภาพเดียวกันกับ คุณบิ๊ก ดีทูบี แต่สิ่งที่แตกต่างคือ การรับรู้ การตอบสนองที่มีให้กับทุกคนในครอบครัว การส่งเสียงร้องหัวเราะ ร้องไห้ แม้ว่าจะไม่สามารถพูดคุย หรือเดินได้ตามปกติ นอกจากการนอนอยู่บนที่นอน และนั่นคือเวลามากกว่า 20 ปี ที่พวกเราทุกคนในครอบครัว ช่วยกันดูแลน้องชายคนนี้ จนวาระสุดท้าย

เป็นความสูญเสียที่ยากจะหลีกเลี่ยง และนั่นคือการนับหนึ่งของครอบครัวผมต่อการจากลา  ....  ในขณะที่เราทุกคนในครอบครัว อยู่ระหว่างการจัดงานศพน้องชาย   “ลูกตาล” ร๊อตไวเลอร์ กลายพันธ์ ที่ผมเลี้ยงมาตั้งแต่สมัยยังป้อนนมให้ด้วยขวดนม ที่ใช้เลี้ยงทารก ก็มาจากไปเช่นเดียวกันในวันพุธที่ 12 ธันวาคม  เป็นการจากไปโดยที่ผมเฝ้าดูอาการและรับรู้ถึงลมหายใจสุดท้าย

สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น  คือฉากแรกของชีวิตที่หมุนเวียนไป อย่างไม่สิ้นสุด ผมถามตัวเองถึงสิ่งที่เกิดขึ้น และสิ่งที่ได้รับคำตอบก็คือ เข็มนาฬิกา ของชีวิตที่กำลังเดินไปสู่เส้นทางของการจากลา เพียงแต่จะช้าหรือเร็ว 

......................
ขอบคุณกับทุกความห่วงใย และทุกกำลังใจที่ผมได้รับจากเพื่อนทุกคน ที่ทราบข่าวถึงความสูญเสียที่เกิดขึ้นกับผมครับ  ขอบคุณครับ ขอบคุณในน้ำใจ

-เปลวควันที่ลอยออกมาจากเมรุเผาศพ  น้องชายผม
-เผาศพลูกตาล และทำบุญให้ในวันถัดไป

ขอบคุณเพลงจาก www.imeem.com
เพลง : บทเรียน
ศิลปิน : บอย์ด – ป๊อด 
อัลบั๊ม :  บีทเตอร์สวีท   
ลิขสิทธิ์เป็นบริษัทเลิฟ อิส จำกัด