อย่างที่ทราบกัน......ว่าเมื่อวาน 28 ต.ค.50..ทีมงาน Oknation ได้กรุณา

จัดงานพบปะพวกเราชาวBlogger "นักข่าวพันธ์ใหม่"เสร็จสิ้นไปได้อย่างน่ารัก

"ป้าส้ม"ก็ไปกับเขาด้วย  และได้นำดอกกล้วยไม้"ม็อคคาร่าแดง"ไปมอบให้

เพื่อนๆชาวBlogger หลายๆคนได้ตามสัญญาถึงแม้ว่าจะไม่ได้มอบให้กับมือ

เพราะเวลาและสถานการณ์ไม่อำนวยก็ตาม  แต่ก็ถือว่า..ได้มอบให้จากใจนะคะ

เพื่อนๆหลายๆคนที่ไม่ได้ไป "ป้าส้ม"ก็ขอมอบภาพคุณ"ม็อคคาร่าแดง"เหล่านี้

ให้แทนก็แล้วกัน เลือกเอานะคะ  จะเอาทั้งสวน หรือจะเอาเป็นดอก

ที่ว่าเวลาและสถานการณ์ไม่อำนวยนั้นเกิดจาก..........

"ป้าส้ม"ขับรถออกจากจังหวัดราชบุรี  ตั้งแต่ตอน 11 โมงกว่าๆ คาดว่าภายใน

2 ชม.ก็คงจะถึง"ศูนย์ประชุมฯ คงจะไปลงทะเบียนทันใน 30 คนแรกๆ  จากนั้น

ประมาณบ่ายโมงสี่สิบ.....ก็ถึงแล้วค่ะ.......

แต่เจ้าประคูณเอ๊ยย.................

"ป้าส้ม".......ต้องทำพิธี............ทักษิณานุปทา..........เวียนขวา

ทำความเคารพ"ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์"....ซะ 3 รอบ..พอดิบพอดี

เวลาก็ล่วงเลยมา บ่ายสามโมงกว่าแล้ว........

ยังค่ะ....ยัง.....ยังมิสามารถจะหาที่จอดได้...........

"ยายป้าส้มเอ๊ย"......จะได้มีโอกาสพบปะเพื่อนๆกับเขาไหมเนี่ยะ??

สงสัยเขาจะกลับบ้านกันไปหมดเสียก่อน...จะได้ลงจากรถ ซะละมั่ง

นึกฮึดอยู่ในใจ..........เป็นไง.....เป็นกัน

อุตส่าห์ขับรถมาตั้งไกล....เพื่องานนี้โดยเฉพาะ

กล้วยไม้ก็หอบหิ้วมาเต็มรถ.............หวังจะเอามาให้เพื่อนๆด้วยใจจริง

นึกแล้ว..ก็ใช้วิชามาร......ที่เคยเล่าเรียนมาบ้างสมัยยังสาวอยู่

แก่ๆอย่างนี้..ดูซิจะได้ผลไหม

ว่าแล้วก็ขับรถเข้าไปในแถวที่เขาจอดรถกัน.......

หน้าด้านจอดมันตรงที่ที่ไม่ควรจะจอดได้เลย.................

พอคุณยามที่ควบคุมแถวนั้นเดินมา....ก็ออดอ้อนด้วย"แม่น้ำทั้ง 5"

และไม่ลงจากรถ..ขยับรถไปมาเล็กน้อย  พร้อมกับนั่ง"เพ่งกสินธ์"

จ้องดูผู้คน และรถที่จอดแถวนั้น..อย่างไม่กระพริบตา

มันต้องมีคนกลับบ้านกันมั่งละฟ่ะ..........

โอ๊ย...ฝันที่เป็นจริง......วิชาเพ่งกสินธ์สำฤทธิ์ผล....มาแล้ววว

1 ครอบครัว..ที่เดินอ่อนละโหย..จากการช็อบหนังสือ...เดินมายังแถวนี้

รีบสตาร์ทรถ.......ขับไปปิดทางพวกเขาทันที..และส่งเสียงหวานถามว่า

รถจอดอยู่ตรงไหนค่ะ................(ที่เหลือจากนั้นคิดเอาเอง)

ได้ที่จอดจนได้ละค่ะ

กว่าจะหอบหิ้วกล้วยไม้...แหวกว่ายหนอนหนังสือและผู้คน....หาที่หมายจนเจอ

และแล้ว......ก็ได้พบเพื่อนๆblogger...สมใจ พวกเขายังอยู่ยังไม่กลับบ้านกัน

ก็เลยฝากกล้วยไม้ไว้ที่โต๊ะลงทะเบียน....ให้ช่วยมอบให้เพื่อนๆแทน

นั่งฟังและทักทายได้บางคน  แต่อยากบอกว่า....ทุกคนน่ารักมาก

เป็นครอบครัว เป็นชุมชน....ที่อบอุ่น..ที่จริงใจ..ได้ความรู้ใหม่  ได้เห็นโลกใน

มุมมองที่แตกต่าง  มีสาระ  มีอะไรหลายๆอย่างที่ไม่เหมือนที่อื่นๆเลย

เราได้เพื่อนที่ต่างวัย ต่างอาชีพ ต่างสถานะทางสังคม  แต่ทุกคนอยากนำเสนอ

อยากเล่าเรื่องที่ตนเองรู้  และนำเรื่องที่เราไม่เคยรู้ ไม่เคยเห็น มาสู่สายตาพวก

เรา  ถ้ามีเวลา ลองดูซิค่ะ.........

ไม่ต้องไปไหนไกลเลย  แค่ clickเข้าที่ Oknation.net แล้วค้นหาตามหมวด

หมู่ของเรื่องด้านซ้าย หาอ่านวันละเรื่อง 2 เรื่อง  ไม่รู้ว่า 1 ปี จะได้อ่านหมด

หรือไม่.....

ต้องขอขอบคุณทีมงาน Oknation  และขอคารวะด้วยความจริงใจ

ต้องขอบคุณเพื่อนๆblogger ทุกๆคนด้วยที่ทำให้เรา.....มีพวกเรา

อ้อ..เกือบลืม....พี่ๆทีมงาน  แจ้งมาว่า..ให้พวกเราช่วย clickดูที่Bannerทั้งหลาย

ที่มีใน Oknation ด้วย  เราจะได้มีบ้านที่อบอุ่นให้อยู่...ให้เม้าท์กันได้นานๆ