ขอสารภาพว่า entry นี้ ฉันได้รับ Forward mail มาจากน้องร่วมสถาบัน

เป็นเวลาเดียวกันกับ เพื่อนฉันคนหนึ่งมีปัญหากับคุณพ่อ และน้องชาย

เขาแวะมาหาฉันหวังจะปรับทุกข์  นั่งเล่า และระบายเรื่องราวของครอบครัว

ฉันเองก็คุ้นเคยกับครอบครัวเขา

ฉันกำลังนั่งหน้าคอมฯทำงานต่างๆตามปกติ  ในขณะที่ฟังเขาเล่าอย่างอัดอั้น

และน้อยใจ นั่งฟังอยู่นานไม่โต้แย้ง  เมื่อฉันเห็นเขาผ่อนคลาย ฉันจึงตัดสินใจ

เปิดเมล์ฉบับนี้ และทำทีขอความเห็นให้ช่วยอ่านเมล์ ......"แปลให้ฉันฟังที

ฉันจะไปชงกาแฟให้"...  จากนั้นฉันก็ลุกขึ้นเข้าข้างใน  ซักพักฉันตะโกนถาม

"เอาขนมปังด้วยไหม"............เงียบไม่มีเสียงตอบ

                       พ่อแก่-แม่เฒ่า

   พ่อแม่ก็แก่เฒ่า                   จำจากเจ้าอยูไม่นาน

   จะพบจะพ้องพาน              เพียงเสี้ยววารของวันวาน

   ใจจริงไม่อยากพราก          เพราะยังอยากเห็นลูกหลาน

   แต่ชีพมิทนทาน                ต้องร้าวรานสลายไป

   ขอเถิดถ้าสงสาร              อย่ากล่าวขานให้ช้ำใจ

   คนแก่ชะแรวัย                 ผิดเผลอไผลเป็นแน่นอน

  ไม่รักก็ไม่ว่า                    เพียงเมตตาช่วยอาทร

  ให้กินและให้นอน               คลายทุกข์ผ่อนพอสุขใจ

  เมื่อยามเจ้าโกรธขึ้ง             ให้นึกถึงเมื่อเยาว์วัย

  ร้องไห้ยามป่วยไข้              ได้ใครเล่าเฝ้าปลอบปรน

  เฝ้าเลี้ยงจนโตใหญ่               แม้เหนื่อยกายก็ยอมทน

 หวังเพียงจะได้ยล                   เติบโตจนสง่างาม

 ขอโทษถ้าทำผิด                      ขอให้คิดทุกทุกยาม

 ใจแท้มีแต่ความ                       หวังติดตามช่วยอวยชัย

 ต้นไม้ที่ใกล้ฝั่ง                         มีหรือหวังอยู่นานได้

 วันหนึ่งคงล้มไป                        ทิ้งฝั่งไว้ให้วังเวง

                                                                                    อ.สุนทรเกตุ

..........................................................................................................................................

ฉันเดินเอากาแฟออกมาให้เพื่อน..........วางที่โต๊ะทำงาน..........เงียบ......

ฉันเห็นเพื่อนฉันนั่งนิ่ง.......จ้องมอง.........ไปที่คอมพิวเตอร์ของฉัน

น้ำตาไหล............ผู้ชายอายุ.........ห้าสิบเศษๆ..

บุคคลิกดี........ฐานะดี.........

มีพ่อที่ยังมีชีวิตอยู่......จะอายุประมาณเท่าไร?....ลองทายซิคะ

และนั่งน้ำตาไหลอยู่หน้าคอมฯของฉันทำไม

.........................................................................................................................

ใกล้ถึง"วันพ่อ"แล้ว............ยินดีกับทุกคน.................ที่จะได้กลับไป"กราบพ่อ"

ส่วนฉัน.............ไม่มีทั้งพ่อ........และแม่ให้กราบแล้ว

ฝากคุณผู้อ่านทุกท่าน..............กราบเท้าพ่อ........แทนฉันด้วย

...............................................................................................................................................................

ขอบคุณ........น้องร่วมสถาบันที่Forward mail ฉบับนี้ให้ฉัน

ขอบคุณมากๆ......สำหรับผู้จัดทำ Mail ฉบับนี้

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

ขอบคุณเพลง......จากesnips.com