วันอังคาร ที่ 24 กรกฎาคม 2550
มิติเถื่อน
Posted by
ธรรมทัพบูรพา
,
ผู้อ่าน : 72
, 02:10:48 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|

. มิติเถื่อน . จะกู่กร้าวต่อไปในธารศิลป์. เมื่อผืนดินลุกไหม้ไฟปัญหา. แม้นคล้อยเคลื่อนเลือนแสงแห่งทิวา. อวิชชาเฉิดฉาย ร่ายบันเทิง.
จะเต้นเร่าเปล่าดายทำไมหนอ. ชีวิตพอสุขได้ให้เถลิง. ใยอิ่มสุขทุกข์พร่องในกองเพลิง. หรือร่าเริงเลียบหล้าธรรมมารมย์.
ธรรมพิสุทธิ์สดใส - ในมิติ. แต่คนรินึกอ่านว่าด่านขม. ตู่ขาดสุขแพ้พ่าย หน่ายสังคม. จิบปลายขมนิดเดียวว่าเชี่ยวชาญ.
แค่เพ่งพิศติดเชื่อว่าเกลือจืด. สังคมมืดเติบใหญ่แผ่ไพศาล. วิถีจรร้อนเบนเน้นหลักการ. สร้างวิมานหอคอยบนดอยตน.
ประกาศก้องครึกโครมประโลมโลก. อุปโลกน์จัดฉากหลากเหตุผล. เก็บซ่อนเงื่อนเบือนธรรมให้จำนน. ยกเหตุผลกล่าวอ้างไปข้างคลอง.
พีชคณิตติดเชื้อที่เกลือจืด. มิติมืดแห่งใหม่ในสมอง. อันจริงแท้สืบธรรมตามทำนอง. ไม่จับต้อง-ยึด-ใฝ่-ในตัวตน. . .....................................
05/12/45
(สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ 2546) จาก กวีนิพนธ์ ว่าง
|