พิมพ์หน้านี้
|
.
. โลก . . ฉันง้องอน กับสายลมที่มองไม่เห็นอยู่หลายปี ทุกทีที่ฉันอยากมีชีวิต . ฉันง้องอน กับก้อนน้ำแข็งที่เย็นชา เวลาที่วางไว้ในอุ้งมือ ไออุ่นของมือทำให้มันละลาย หายไป . มือที่ธรรมดา มือที่เย็นจนชาของฉัน ยังหยิบมันขึ้นมา ครั้งแล้วครั้งเล่า . เสกเป่า มันอย่างน่าสงสาร ... . |
| . | ||
. |
||
|
View All |
||
| DRIVE | ||
R.E.M...AUTOMATIC... |
||
|
View All |
||