วันพุธ ที่ 30 เมษายน 2551
เพื่อนเอย
Posted by
ธรรมทัพบูรพา
,
ผู้อ่าน : 96
, 22:28:17 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 ....เพื่อนเอย..เหนือฟ้ายังมีห่าอยู่อีกฝูงเพื่อนเอยอะไรจูงอย่าไปหลงราคาข้าวลวงตาเดี๋ยวก็ลงแห่กันปลูกหน่อยคงกินน้ำตา.เงินทองเดินตลาดมีจังหวะคนชนะหลากชั้นตีปัญหาปะรูหนู รูงู จงพิจารณาเสร็จพ่อค้าทุกทีที่แข่งกัน.เขาทำนาบนกระดาษไม่กี่แผ่นเงินที่หมุนเหนียวแน่นไม่หุนหันเงินต่อเงินจ่ายน้อยเก็บเป็นตันวันต่อวัน มันสูบ-เราซูบโซ.ปีนี้เจ้าของนา-พ่อค้าปุ๋ยโรงสีลุยส่งออกรวยอักโขส่วนไอ้หวังก้มหน้าดำนาโชว์ต้นปีหน้าเหล....
|
วันอังคาร ที่ 29 เมษายน 2551
ความจริง
Posted by
ธรรมทัพบูรพา
,
ผู้อ่าน : 113
, 13:44:22 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
...ความจริง..อย่างไรก็ดีที่ได้ทราบน้ำตาที่อาบมันซ้ำซากบางคำป่วยการจะเอยปากความมากความน้อยค่อยแก้ไข.ชีวิตมันเพียงคือชีวิตบางครั้งดับติดบ้างเริ่มใหม่ความจริงทุกอย่างอยู่ที่ใจทางใครอยู่ไปบนทางตน.บางครั้งฝันใฝ่ในสิ่งดีบางครั้งไม่มีแม้เหตุผลสุดท้ายคุณค่าแห่งบุคคลไม่พ้นความจริงสิ่งที่เป็น.คุณธรรมกรรมใดที่เคยก่อดีแล้วอย่าท้อจะได้เห็นสักวันหนึ่งนั้นไม่ยากเย็นสิ่งใดที่เร้นถึงเวลา.อ่อนล้าว่าพบความจริงยิ่งอ่อนล....
|
วันอาทิตย์ ที่ 27 เมษายน 2551
เด็กเอย
Posted by
ธรรมทัพบูรพา
,
ผู้อ่าน : 98
, 11:19:32 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 ....เด็กเอย..กำปั้นน้อยทุบหลังลุงดังตุ๊บ!ลุงไม่ฟุบตอบกลับรับด้วยยิ้มหน้าเจ้ายังบึ้งตึงคราบไอติมหลานไม่อิ่มสักทีที่พอใจ.ชักเอาปืนออกมาจ้องตาเขม่งวางท่ามาดนักเลงยิงเข้าใส่ลุงก็กลิ้งล้มลงในทันใดหลานหัวเราะหน้าใส-สมใจพลัน.......
|
วันเสาร์ ที่ 26 เมษายน 2551
...คิดถึง
Posted by
ธรรมทัพบูรพา
,
ผู้อ่าน : 106
, 18:14:47 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
...คิดถึง................................................................................................................................ขอความคิดถึง-ถึงที่หวังขอสักวัน เว้นสักครั้ง ความทุกข์ใหญ่หลวงเหลือเกิน สิ้นสุขลุกนั่งอาวรณ์ถอนหายใจ.ทั้งชีพพ่อเพื่อครอบครัวทุกสิ่งมองรอบตัวล้วนยิ่งใหญ่ทุกเวลานาที ที่เปลี่ยนไปรักท่านยิ่งใหญ่ในใจเสมอ...กราบพ่อ....
|
วันศุกร์ ที่ 25 เมษายน 2551
เขียน...
Posted by
ธรรมทัพบูรพา
,
ผู้อ่าน : 119
, 20:44:04 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
...เขียนเงียบ..เขียนเงียบเย็นเฉียบกลางอารมณ์ว่างเก็บเกี่ยวกกกอดจินตนาระวางข้างๆนอนอยู่ลูกหมา.เขียนเงียบจัดระบบระเบียบตีหนึ่งกว่าก้นแก้วร้างกาแฟดำ-ร่ำลาดาริกาจร.เขียนเงียบเอาเปรียบเวลาผ้าห่มหมอนร้างคนไม่ชอบหลับ ชอบนอนกลอนล่วงเวลา.เงียบยืนเหยียบระยะทางระหว่างหุบผาลึกในความสมเพชน่าเวทนาอนิจจากวี-ใจ.......
|
วันพฤหัสบดี ที่ 3 เมษายน 2551
ไพร่เสรี
Posted by
ธรรมทัพบูรพา
,
ผู้อ่าน : 193
, 07:38:23 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
..ไพร่เสรี..ปัญญาชนบนปัญหาที่ทอดทิ้งจากจริงทำทุกสิ่งเมื่อตอนสายเนิ่นนานทูนใส่พานมีเจ้านายจนถึงวันทอดขายแม้วิญญาณ....เบาลงพูดอะไรให้เบาลงอย่าหลงแต่ยังหลงน่าสงสารปลายรากหยั่งความลึกในดวงมาลย์เจ้านายกับดักดานผู้ต่ำต้อย.ไม่มีหรอกชีวีที่ทัดเทียมเจ็บเจียมอดทนอยู่แสนจะบ่อยต่างร้างต่างทดท้อทิ้งร่องรอยอย่างน้อยเหลือไว้หน่อยความภูมิใจ.ปัญญาจงเร่งรีบในปัญญาปัญหาจู่โจมมาจะแบบไหนอย่าเกรงมัวพะวงจงมั่นในกำพืดความเป....
|