พิมพ์หน้านี้
|
. .
. . มรดกแห่งความยั่งยืน . . มรดกตกทอดแต่ปู่ย่า คือท้องทุ่งนาภาคอีสาน ลมหวนพัดชวนดอกคูนบาน โรยกลีบลงลานดินบ้านนา . น้ำท่าบ่อดินกินสบาย วัวควายเดินเล่นตามประสา หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่คืนกลับมา สาวรุ่นอย่าช้ากลับมาเรือน . . . หนี้สินเคยหนักพักไว้ก่อน ค่อยผลัดค่อยผ่อนตอนวันเคลื่อน เสียงใจทุ่งร้างยังครางเตือน ลืมเลือนพ่อแก่-แม่ชรา . พืชผักเศรษฐกิจก็พร้อมปลูก เลี้ยงเมียเลี้ยงลูกไม่หนักหนา ปาล์มน้ำมัน-สบู่ดำ-ยางพารา อีสานเราพัฒนายิ่งกว่าเดิม . .
. แนวทางชีวิตแบบพอเพียง รัฐบาลไล่เรียงมาส่งเสริม ความสุขมวลรวมอันเพิ่มเติม ริเริ่มสร้างสรรค์ร่วมกันแล้ว . มรดกแห่งเรา-แต่ปูย่า รอเธอกลับมานะเจ้าแก้ว หอมมะลิเราดีเริ่มมีแวว รอมือแผ้วถางสร้างบ้านนา . . . |
| . | ||
. |
||
|
View All |
||
| DRIVE | ||
R.E.M...AUTOMATIC... |
||
|
View All |
||