จุดมุ่งหมายต่อไปของทีมไทยทัวร์ วันนี้ที่ลุงเวนย์จัดให้ ก็คือการที่จะได้ไปเที่ยวชมเมือง kiama ซึ่งเป็นเมืองที่มีจุดท่องเที่ยวสำคัญอีกแห่ง และจุดที่นักท่องเที่ยวทั้งชาวออสซี และชาวต่างประเทศ รวมถึงทีมของเราด้วยนั้นก็คือ Kiama Blowhole

เมื่อรถเริ่มวิ่งเข้าไปในเมืองนั้น สิ่งแรกที่ผมถามก็คือ ไทยทีมของเราจะหาร้านอาหารกลางวันกินกันที่นี่ใช่หรือไม่ เพราะเวลาก็ล่วงเลยเข้ามาเกือบเที่ยงแล้ว
ลุงเวนย์ตอบว่า "แน่นอน แล้วก็มองหาร้าน Fish&ship เอาไว้เลยนะ มาถึงเมืองชายทะเลอย่างนี้ ต้องกินเจ้านี่เท่านั้นแหละ"
ผมและทีมก็แสนจะดีใจ ทั้งๆ ที่มีพี่คนหนึ่งในทีม แพ้ปลาเป็นที่สุด กินก็ไม่ได้ แม้กระทั่งได้กลิ่นยังไม่ยอมเลย  อย่างไรก็ดี เราจะไปเที่ยวชม "หลุมพุ่ง" กันก่อน

เห็นสามล้อไหมครับตรงมุมล่างซ้ายมือ คิดถึงศรีราชาขึ้นมาทันทีเลยครับ เพราะสมัยก่อนสามล้อเครื่องที่ศรีราชา ก็ลักษณะคล้ายๆ แบบนี้ เดี๋ยวนี้กลายเป็นตุ๊กๆ ไปหมด เสียดายเอกลักษณ์สามล้อเครื่องศรีราชาหมด แต่ของเขาเท่กว่าเยอะ

รถวิ่งผ่านตัวเมืองเล็กๆ ไปจอดบริเวณแหลมริมทะเล ตรงหน้าเรานั้นมี ประภาคารเก่าแก่ สีขาวสว่างกระจ่างอยู่ท่ามกล้างฟ้าสีน้ำเงินเข้ม  ตรงฐานของประภาคารมีรถมอเตอร์ไซค์สามล้อพ่วงข้างจอดอยู่ ถามได้ความว่าเป็นรถให้บริการท่องเที่ยว ใครจะลองนั่งรอบเมืองเลาะชายหาดก็ได้  แต่ทีมเราไม่มีเวลามากขนาดนั้น เลยได้แต่เพียงถ่ายรูปคู่กับรถและประภาคารมาเท่านั้น

บริเวณใกล้ๆ กับประภาคารนี่เองที่มีทางเดินเล็กๆ พร้อมกับราวบันได้ให้เราเดินไปตามโขดหินทราย ซึ่งเป็นแหลมหน้าผายื่นไปยังท้องทะเล
และจากการกัดเซาะของคลื่นลมแรง ทำให้บริเวณนี้เกิดการกัดเซาะหินจนกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ เป็นรูปตัวแอล ด้านหนึ่งอยู่ในทะเล อีกด้านหนึ่งเป็นปากปล่องที่น้ำทะเลจะกระเซ็น ผุดพุ่งขึ้นมาเหมือนน้ำพุ เวลาที่มีคลื่นลูกใหญ่ๆ เคลื่อนมากระแทกกับโขดหินทางด้านล่าง ส่งมวลน้ำกระจายขึ้นมาด้านบน
ยิ่งน้ำผุดพุ่งสูงขึ้นเพียงใด เสียเฮ ก็จะดังตามความสูงทุกครั้ง  ทั้งคนไทย จีน ญี่ปุ่น ฝรั่ง ส่งเสียกจ๊อกแจ๊กจอแจ และเฝ้ารอน้ำพุ่งขึ้นมาจากหลุมกันแทบทุกคน แต่บางคนมาถึงคลื่นก็โถมขึ้นมาทันที แต่บางทีมก็ต้องรอกันนาน  บางกลุ่มก็เดินลึกเข้าไปจนสุดชายทะเล แล้วแน่นอนถ่ายรูปเป็นที่ระลึก กลุ่มเราก็ไม่พลาดเช่นกัน

หลังจากชมน้ำทะเลพุ่งทะลุหลุมหินทราย กันอย่างจุใจแล้ว เราก็มาวนรถในเมืองเพื่อหาร้าน "ปลาและมันฝรั่งทอด" สักร้าน แต่ดูเหมือนว่าจะไม่พบร้านแบบเล็กๆ เร็วๆ และราคาสมเหตุผลสำหรับเราเลย
ดังนั้น รถจึงวิ่งหนีออกจากเมืองนี้ ไปยังเมืองถัดไป เมืองเล็กๆ ที่ผมจำชื่อไม่ได้ (เสียดายจริงๆ)  ที่เมืองเล็กๆ ซึ่งเป็นเมืองท่องเที่ยวเล็กๆ เช่นกัน (สังเกตได้จากที่มีร้านซุปเปอร์มาร์เก็ตหลายร้าน มีร้านขายขนม ขายไวน์ และที่สำคัญมีสาวๆ ในชุดว่ายน้ำเดินกันเต็มไปหมด)
ที่นี่มีร้าน Fish&ship ที่น่าสนใจมาก เพราะปลาทอดชิ้ใหญ่กับมันฝรั่งทอดห่อโต ราคาไม่ถึง 10 เหรียญ กินกันสองคนไม่หมดเลยทีเดียว นอกจากนี้ยังมีแซนด์วิชเนื้อ แฮม ชีส และอาหารอื่นๆ ให้เลือกอีกพอควร

เราแบ่งเป็นสองทีม ทีมหนึ่งไปซื้อไส้กรอก เนื้อ ปลา และของสด เพราะคืนนี้เราจะมีปาร์ตี้บาร์บีบิวที่ที่พัก และอีกทีม นั่งหอมยวนใจอยู่ที่ร้านปลาทอด  ณ ชั่วโมงนั้น ผมจำได้ว่าตัวเองไม่ได้จับกล้องขึ้นมาถ่ายภาพเลยสักนิด เพราะความหิวหรือ เพราะขี้เกียจใช่ไหม หรือเพราะมันสบายๆ จนไม่อยากทำอะไร  ผมยังสงสัย และเสียดายบรรยากาศนั้นจนถึงเดี๋ยวนี้เลย

บ้านพักหลังสีเหลืองสดนี้ ถูกจัดการให้เป็นที่พักของเรา หน้าบ้านมีต้นไม้ และมีนกแก้วสีรุ้ง มากินเมล็ดไม้ วันต่อมาฝูงนกมารุมกินแอ๊ปเปิ้ลที่เราป้อนให้ บางตัวเกาะมือ เกาะแขน ที่กล้าหน่อยเกาะหัวเราเลยก็มี

และเพียงไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เราก็เดินทางมาถึงที่พักของเราทั้งวันนี้ และอีกสองคืนต่อไป นั่นคือ Kioloa  Beach Park