บนแดดร้อนของกลางวันกลางเดือนพฤษภาคม กระดาษหนังสือพิมพ์ปลิวว่อนไปทั่วสนามหญ้ากว้าง ด้านหน้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  วันนั้นสนามหลวงคราคร่ำไปด้วยผู้คน เด็กผู้ใหญ่ หนุ่มสาว

คืนไร้ดาวกลางสนามหลวง สายลมอ่อนๆ โชยเอื่อย มาจากริมแม่น้ำเจ้าพระยา และผมมานั่งรับลมรื่นอยู่ที่ท่าพระจันทร์  จะมีสักกี่ครั้งกันในชีวิต ที่ได้มานอนกลางมหาประชาชน

หลายวันเกือบเดือนมาแล้วที่ผมกับเพื่อนๆ มาร่วมชุมนุมกันโดยสงบ
วัยหนุ่มเลือดร้อน เราไม่เห็นด้วยกับการรัฐประหาร และการก้าวขึ้นมาเป็นนายกรัฐมนตรีโดยน่าละอายแบบนั้น

ผู้นำประท้วงวันนั้นอดอาหารประท้วงอยู่ริมสวนสัตว์ ใครจะไปเชื่อ ฝั่งหนึ่งเป็นรัฐสภาอันทรงเกียรติ อีกฝั่งหนึ่งเป็นสวนสัตว์

ที่ดูไปแล้วคล้ายกับว่า ผู้อยู่ในรัฐสภา หลุดมาจาก "กรง"

และเสียงเคาะขวดน้ำสีขาวขุ่นดังลั่นทุกยามเย็น ยิ่งเย็นย่ำ ยิ่งดื่นดึก คนยิ่งคึกคัก พักนอนกันบนถนนราชดำเนินบ้าง กลางสนามหลวงบ้าง

เสียงอึงคะนึง ปลุกเร้าจิตวิญญาณประชาธิปไตย แว่วมา
ใครจะรู้ว่า อีกไม่กี่วัน เราผ่านเลือดและน้ำตามาได้อย่างไร

11 พฤษภาคม 2535

ฝูงชนสลายตัว และเรามีนัดกันอีกครั้งในวันที่ 17 พฤษภาคม 2535

เรานัดหมายกันที่เดิม ด้วยจิตวิญญาณเดิม
แต่สัญญาณอะไรบางอย่าง บอกเตือนเราว่านี่ไม่ใช่เรื่องของคนคึกคะนอง ไม่ใช่เรื่องของคนหนุ่มสาวที่โดนพวกมากลากไป

ใครจะไปนอนกลางสนามหลวง กินข้าวกลางราชดำเนิน ต้องรู้อยู่แก่ใจว่าไปเพราะอะไร

10 เมษายน 2551

กี่ปีผ่านไปแล้วหนอ
กี่หยดน้ำตาผ่านไปแล้วนั้น

เสียงเพลง "โอ้ราชดำเนิน ถนนแห่งวีรชน สวรรค์เบื้องบน รู้ดีเราสู้เพื่อใคร" จะยังมีใครได้ยินอีกไหม

หมายเหตุ

ปีนั้น

7 เมษายน มีใครบางคน ตระบัดสัตย์เพื่อชาติ รับเป็นนายกรัฐมนตรี
8 เมษายน ใครบางคน อดข้าวประท้วง

เริ่มมีการชุมนุมเรื่อยๆมา จากคนเป็นร้อย เป็นพัน เป็นหมื่น
ชุมนุมยืดเยื้อร่วมเดือน

11 พฤษภาคม หยุดประท้วงเพื่อเริ่มใหม่ในวันที่ 17

และนั่นทำให้เกิดเหตุการณ์ที่เราต้องจดจำอีกครั้ง

เมื่อวานนี้ผมเดินผ่านฟ้าใสสวย แดดกำลังงามที่ราชดำเนิน แล้วให้สะท้อนใจ
เราผ่านเรื่องร้ายๆ มามาก จะประสาอะไรกับใครบางคนในทำเนียบ ที่ชอบกินโครงไก่ต้มฟัก

เรื่องร้ายๆ เราต้องอดทน และเราจะก้าวกล้าฝ่าข้ามไปอีกครั้ง

http://www.esnips.com/doc/a8aa2cda-b826-4669-abc9-cb84af775e42/hana-no-na