พิมพ์หน้านี้
|
เมื่อเพื่อนๆที่คบกันมาเกือบ 20 ปี นัดรวมกลุ่มจะไปเที่ยว อันตัวเราที่ว่างงานอยู่เพียงผู้เดียวในกลุ่ม ก็ต้องรับหน้าที่ในการติดต่อทุกสิ่งทุกอย่าง แต่เราก็เต็มใจ ดังนั้นทริปนี้จึงถือได้ว่าเป็นทริปแห่งความภาคภูมิใจเลยที่เดียว เพราะ เราทุ่มทั้งแรงกายแรงใจ ระดมสมองกับพี่สาวที่รัก เพื่อทำให้เกิดทริปประวัติศาสตร์ในครั้งนี้ (เหอๆๆเวอร์ซะ) เพื่อนๆให้โจทย์มากว้างมากๆๆๆๆ บอกแค่ว่าอยากไปเที่ยวทะเล โอ๊ย!!! คุณเพื่อนค่ะ ทะเลอ่ะมีตั้งหลายจังหวัดช่วยทำให้มันแคบลงมาหน่อยสิ เพื่อนก็ใจดีช่วยตามขอ "ก็ตามใจแล้วกัน เราไปได้หมดแหละ แต่ขอเป็นทะเลนะ" มีย้ำๆ ภาระหนักอึ้งตกมาเป็นของเรากะพี่สาว ไปไหนดีอ่ะ ตะรุเตาเลยดีม่ะ หรือว่า จะไป หมู่เกาะสุรินทร์ หรือไปมัลดีฟ เลยดีอ่ะ ก่อนที่เราจะเพ้อเจ้อไปมากกว่านี้ พี่สาวคนดีก็ดึงให้กลับมาสู่โลกความจริง " เจ ว่าไปใกล้ๆดีกว่าไหม" อ๋อสวนสยามหรอเจ เหอๆๆมีกวนอารมณ์ เอาเถอะ พอดีกว่า ก่อนบล็อคนี้จะเลอะเทอะไปมากกว่านี้ เข้าเรื่องเข้าราวดีกว่า (ที่ผ่านมานี้มันยังไม่เข้าเรื่องเลยใช่มิ ^^) เอาเป็นว่า สุดท้ายก็ตัดสินใจไปจันทบุรี
รวมพลกันตั้งแต่เช้า ไปถึงเมืองจันท์ก็สายๆแล้ว แวะกราบศาลหลักเมืองและศาลสมเด็จพระเจ้าตากสิน สิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมือง ก่อนมุ่งหน้าต่อไป อนุสาวรีย์พระเจ้าตากสิน ที่สวนสาธารณะทุ่งนาเชย หรือ สวนสาธารณะสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจของชาวเมืองจันท์ เหลือบมองนาฬิการ อุ๊ย!! เที่ยงแล้วไปหาข้าวกินกัน เพื่อนลูกหลานเมืองจันท์แนะนำ ร้านท่าแฉลบ ใกล้เมืองกว่าและก็อร่อยลิ้น อธิบายนิดนึงที่แรกกะไปกินที่ร้านพิกุลที่ ขลุง เพราะไปเสาะหาข้อมูลจากที่ไหนก็บอกว่าร้านพิกุลอร่อย แต่เห็นสภาพเพื่อนแล้วกินมันใกล้ๆก็แล้วกัน ร้านพิกุลสงสัยต้องแปะโป้งไว้คราวหน้า แต่ร้านท่าแฉลบก็ไม่ทำให้ผิดหวัง อาหารทุกจานสด สะอาด และอร่อย พิสูจน์ได้จากการหายไปอย่างรวดเร็ว ลงปุ๊บหายปั๊บ เพื่อนเราให้เรียกว่า การกินแบบปลาพลวง (ปลาพลวงเวลา โยนถั่วฝักยาวให้มันกิน ถั่วนั้นจะหายวับไปอย่างรวดเร็ว) ดังนั้นด้วยวิธีการกินที่อาหารในจานหมดอย่างรวดเร็วของพวกเรา ขอตั้งชื่อว่า การกินแบบปลาพลวง
หลังจากอิ่มหนำสำราญ ก็มุ่งหน้าสู่น้ำตกพลิ้วน้ำตกลือเลื่องแห่งเมืองจันทบุรี และเป็นแหล่งของปลาพลวง ปลาพลวงที่นี้มีเยอะมากแล้วก็ดูจะคุ้นเคยกับคนเป็นอย่างดีจนเราสามารถลงไปแวกว่ายเล่นกับมันได้ แต่ถ้าไม่อยากลงไปเล่นน้ำกับปลาก็สามารถให้ถั่วฝักยาวมันแทนได้เช่นกัน แต่อย่าคิดที่จะลองจับมากินเลยนะ เพราะปลาพลวงมีพิษเป็นอันตรายถึงชีวิตนะจ๊ะ นอกจากนี้ ที่นี้ยังมีสถูปพระนางเรือล่มและอลงกรณ์เจดีย์ ซึ่งสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 (อลงกรณ์เจดีย์สร้าง พ.ศ. 2419 สถูปพระนางเรือล่มสร้าง พ.ศ. 2424) เพื่อเป็นที่ระลึกแก่สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์พระบรมราชเทวี ภายในสถูปพระนางเรือล่มบรรจุพระอังคารพระนางเจ้าฯด้วย เนื่องจากพระองค์ท่านเคยเสด็จประพาสน้ำตกพลิ้วเมื่อ พ.ศ. 2417 และทรงโสมนัสชื่นชมความงามธรรมชาติของน้ำตกพลิ้วยิ่งนัก (ข้อมูลจาก ททท.) หลังจากตะลุยน้ำตกจนสะใจ ก็ออกเดินทางต่อไป โอเอซิส ซีเวิร์ล สถานที่ฝึกสอนโลมา สัญชาติไทย โดยคนไทยเปิดการแสดงทุกวัน โลมาที่นี้เก่งจนเพื่อนเอ่ยปากชม ว่ามันฉลาดกว่าโลมาเมืองนอกอีก (อันนี้ไม่รู้ไม่เคยไปดูที่เมืองนอก แต่ใครอยากพิสูจน์ความฉลาดของโลมาไทยก็เชิญได้นะค่ะ) ส่วนตัวเราก็ทึ่งและตะลึงในความสามารถของโลมา เก่งจริงๆๆนะค่ะอยากให้ทุกคนไปชมจัง
ก่อนเข้าที่พัก แวะพักชมความงามของปากแม่น้ำบนสะพานแหลมสิงห์ สะพานนี้เพื่งสร้างเสร็จ ถือว่าเป็นจุดชมวิวที่น่าสนใจอีกแห่งหนึ่ง ถนนเส้นนี้ตัดเลียบหาดตั้งแต่แหลมสิงห์จนถึงแหลมเสด็จ และคืนนี้เราก็จะนอนกันที่แหลมเสด็จนี้แหละ
วันรุ่งขึ้น เมื่อทุกคนพร้อมกันทั่วหน้า ซึ่งมันก็เกือบเที่ยงเข้าไปแล้ว ก็เคลื่อนทับไปดูปลาในตู้ที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำคุ้งกระเบน ที่นี้ทำได้ดีที่เดียว มีปลาหลากหลายสายพันธุ์ที่พบในทะเลไทย มีทั้งปลาสวยงามและปลาหายาก นอกจากนี้ยังมีอุโมงค์ให้เดินลอดผ่าน ไว้ดูท้องของปลาอีกด้วย จุดสุดท้ายที่แวะคือ เส้นทางศึกษาธรรมชาติคุ้งกระเบน เป็นที่ที่ให้เราเดินไปตามทางเพื่อศึกษาระบบนิเวศของป่าชายเลน ช่วงที่น่าไปคือตอนเย็นๆหรือไม่ก็เช้าๆแดดจะไม่ค่อยร้อนและเป็นช่วงที่น้ำขึ้นด้วย และที่สำคัญต้องมีเวลา เพราะระยะทางกิโลเมตรกว่าๆ แต่มีสิ่งที่ให้ดูมากมาย
จังหวัดจันทบุรี เป็นจังหวัดที่มีสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจมากมาย มีธรรมชาติแบบป่าเขา และท้องทะเล รวมถึงเป็นแหล่งผลไม้ขึ้นชื่อหลายอย่าง ถึงแม้ทะเลที่นี้จะไม่เขียวใส หาดทรายจะไม่ขาวสวย แต่น้ำทะลและหาดทรายของที่นี้ก็ยังสะอาด ใต้ท้องทะเลก็ยังมีสิ่งที่น่าสนใจ รอให้ทุกคนได้ไปเยี่ยมชมดินแดนแห่งผลไม้นี้ แล้วเราก็จบทริปเที่ยวทะเลกะเพื่อนสาว แบบขำขำ ทริปนี้เป็นการรวมตัวของเพื่อนสนิทสมัยกระโปรงบานขาสั้น ที่ไม่ได้เจอกันนาน เพราะพอทุกคนโตขึ้นก็มีหน้าที่การงานเป็นของตัวเอง(ยกเว้นเรา) ทุกคนมีวิถีชีวิติของตัวเอง มีเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในชีวิตของแต่ละคน การได้มาพบเจอกันอีกครั้ง นอกจากจะได้ความทรงจำว่าเคยได้ทำอะไรร่วมกันแล้ว มันยังเป็นการตอกย้ำคำว่ามิตรภาพระหว่างพวกเราอีกด้วย ดังนั้นถึงทริปนี้จะจบแต่คำว่าเพื่อนก็จะอยู่กับพวกเราตลอดกาล
|
| << | มิถุนายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||